Indonesië in Nederland (Indonesia di Belanda)

De zaak-Aernout, welke wijlen Houbolt in Indonesië aan het rollen heeft gebracht, houdt thans het Ministerie van Oorlog hieritelande bezig. Pogingen om haar in de doofpot te stoppen zijn mislukt door een venijnige campaerne, eerst in de Leidse Post, vervolgens in een groot deel van de Nederlandse dagbladen. Ook politieke organisataes hebben er zich op geworpen en beleggen openbare vergaderingen met het doel het. Nederlandse publiek op de hoogte te stellen van dP vele knoeiernen waaraan Nederlandse officieren in Indonesië zich na de oorlog zoudeji hebben schuldig gemaakt. Er wordt geen blad voor de mond genomen. In de Haagse Dierentuin hoorde ik de heer H. Ldna, redacteur van de Leidse Post, tegen hoge officieren van het KNIL van leertrekken en het was niefe voor de poes. Hij noemde man en paard. Aernout zo zcide hij, werd te Bandoeng vermoord omdat hij in het bezit was van rapporten, die voor zün superieuren zeer bezwarend waren. Tientallen legerauto's, duizenden radio's en ijskasten zijn uit. dc werkplaatsen van dc legertechnische dienst te Bandoeng verdwenen. Grote hoeveelheden rijst en suiker, voorde werklieden bestemd, werden tegen hoge bedragen van dc hand gedaan. Telegrammen aan generaal Spoor werden onderschept. Als er, zo concludeerde dc heer Lina bij het te houden onderzoek geen onderscheid wordt gemaakt tussen generaals en gewone soldaten, zullen er heel wat hooge bomen vallen. Los van deze affaire, die waarschijnlijk wel uit dc doeken zal worden gedaan, staat het geval van dc vroegere luitenant-kolonel V.H. Hg' wordt er van beschuldigd m Maart 1948 te Bandoeng wederrechtelijk te hebben beschrikt over meubels, die niet zijn eigendom waren, en een drietal legerrevolvers aan burgers te hebben gegeven. Dit laatste heeft hij erkend. Dc meubels waren hem geschonken. Hij heeft er dus niet wederrechtelijk over beschikt, aldus zijn verweer voorde Krijgsraad. Volgens zijn verdediger kan hem hoogstens enige nonchalance worden verweten. Dc Krijgsraad was 't daar niet mee eens en veroordeelde dc gewezen officier tot een gevangenisstraf van zes maanden en ontzetting uit. het recht om bij dc gewapende macht te dienen. De veroordeelde is in beroep gegaan. De advocaatt-fiacaal van het Hoog militair Gerechtsheeft bereids bevestiging van het vonnis gevraagd. Het is zeer >te betreuren dat het Nederlandse leger van Indonesië met allerlei perkara's en onthullingen p-epaard gaat. Men had of over de gehele linie schoon schip moeten maken of over alles de spons moöt/en halen. Nu maakt 't de indruk of men terwille van de schijn er, geheel willekeurig, enkele ge-, vallen uitpikt en die ter beslissing aan de rechter voorlegt. Rechtvaardig is anders en met recht heeft deze methode niets te maken. Enige tijd geleden stelde ik de vraag of het igeen aanbeveling verdient, de hiertelande studerende Indonesiërs onder eigen overheid te plaatsen. Aan zichzelf overgelaten, komen velen hunner in het vaarwater van de communisten terecht en dat belooft weinig goeds voor de vervullincr van hun verantwoordelijke taak in de toekomst. Hun centrale organisatie hiertelande loopt reeds geheel aan de leiband van Moskous satellieten. Onlangs ging de samenwerking tussen Nederlandse communisten en Indonesische studenten zover, dat zij er gezamenlijk op uittrokken een openbare vergadering te verstoren. Oo"k wanneer zij zich op het terrein van de cultuur begeven blijken sommige Indonesische "studenten leiding hard nodig te hebben. Een bijeenkomst van leden der Volksuniversiteit te Amsterdam, een dezer dagen gehouden, was gewijd aan de cultuur van Indonesië. De opvoerenden waren merendeels Indonesische studenten die zich verdiepen in de cultuur van hun geboorteland en het Westen er in aanraking mee willen brengen, met het doel tot een beter onderling begrip te komen. Een taak die ieders steun en belangsteling verdient. Over 't algemeen stond de uitvoering op een hoog peil. Niettemin was de totaal-indruk er een van teleurstelling. Een van de studenten meende namelijk de verschillende nummers te moeten inleiden met opmerkingen welke rechtaf barbaars Zo ontluisterde hij een tempeldans om offer aan en zeeren van een oogstgodin met de volgende woorden: „En nu zult ude godin ook nog zien verschijnen. Ja, niet echt hoor. Dat zou u wel willen, hé?" Toen de dans zijn hoogtepunt bereikte in roerloze aanbidding, zei hij: „Ja, ik zie wel dat u onder de indruk bent van de mysteriën. U is zo stil. Dit is ook wel een beetje zwaar maar nu geven we iets lichters hoor." Terecht uit de Maasbode de wens, dat de Amsterdamse Volksuniversiteit bij haar pogingen om het Nederlandse volk iets van de Oosterse cultuur bij te brengen, zich voortaan de medewerking verzekert van Indonesiërs, die nog vervuld zijn van mysterie en kosmisch bewustzijn. Ter aflossing van de Koninklijke Landmacht op de Nederlandse Antillen en in Suriname wordt binnenkort uit Nederland uitgezonden een detachement, waaronder militairen van het voormalige KNIL, die verzocht hadden in de West te moo-en dienen. Een aantal van hen is gehuwd met Indonesische vrouwen, voor wie het verblijf in West-Europees klimaat en onder West-Europese omstandigheden moeilijkheden met zich brengt. In opdracht van de regering vertrekt de directeur-generaal van de Volkshuisvesting, dr. ir. Z.Y. van der Meer, begin volgende maand naar Nieuw- Guinea om advies uit te brengen over de bouw van een nieuwe hoofdstad aldaar.

=== [Page 1] === Indonesia in the Netherlands (From our editor in the Netherlands.) The Aernout case, which the late Houbolt set rolling in Indonesia, is now occupying the Ministry of War in this country. Attempts to hush it up have failed through a venomous campaign, first in the Leidse Post, then in a large part of the Dutch dailies. Political organisations too have thrown themselves at it and are convening public meetings with the aim of informing the Dutch public of the many shady dealings of which Dutch officers in Indonesia are said to have been guilty after the war. No punches are pulled. In The Hague Zoo I heard Mr. H. Lina, editor of the Leidse Post, rail against high officers of the KNIL and it was not child's play. He named names. Aernout, so he said, was murdered at Bandoeng because he was in possession of reports that were very incriminating for his superiors. Dozens of army cars, thousands of radios and refrigerators disappeared from the workshops of the army technical service at Bandoeng. Large quantities of rice and sugar, intended for the workers, were sold off at high amounts. Telegrams to General Spoor were intercepted. If, so Mr. Lina concluded, no distinction is made in the inquiry to be held between generals and ordinary soldiers, quite a few tall trees will fall. Apart from this affair, which will probably be cleared up, stands the case of the former lieutenant-colonel V.H. He is accused of having, in March 1948 at Bandoeng, unlawfully disposed of furniture that was not his property, and of having given three army revolvers to civilians. The latter he has admitted. The furniture had been given to him. He had therefore not disposed of it unlawfully, thus his defence before the Court Martial. According to his counsel he can at most be reproached with some nonchalance. The Court Martial did not agree and sentenced the former officer to six months' imprisonment and deprivation of the right to serve in the armed forces. The convicted man has appealed. The advocate-fiscal of the High Military Court has already asked for confirmation of the verdict. It is greatly to be regretted that the Dutch army of Indonesia is burdened with all kinds of cases and revelations. Either one should have cleaned house across the board or wiped the slate clean over everything. Now it gives the impression that for the sake of appearances a few cases are picked out quite arbitrarily and submitted to the judge for decision. Justice is something else and this method has nothing to do with justice. Some time ago I asked whether it is not advisable to place the Indonesians studying in this country under their own authority. Left to themselves, many of them end up in the wake of the communists, and that promises little good for the fulfilment of their responsible task in the future. Their central organisation in this country already runs wholly on the leash of Moscow's satellites. Recently the co-operation between Dutch communists and Indonesian students went so far that they went out together to disrupt a public meeting. Also when they venture onto the terrain of culture some Indonesian students prove to need guidance badly. A meeting of members of the People's University [Volksuniversiteit] in Amsterdam, held a few days ago, was devoted to the culture of Indonesia. The performers were mostly Indonesian students who immerse themselves in the culture of their native country and want to bring the West into contact with it, with the aim of arriving at a better mutual understanding. A task that deserves everyone's support and interest. In general the performance was of a high standard. Nevertheless the overall impression was one of disappointment. One of the students namely thought he had to introduce the various items with remarks that were downright barbaric. Thus he desecrated a temple dance to honour and delight a harvest goddess with the following words: "And now you will see the goddess appear too. Yes, not for real, mind you. You would like that, wouldn't you?" When the dance reached its climax in motionless worship, he said: "Yes, I can see that you are impressed by the mysteries. You are so quiet. This is also a bit heavy but now we'll give you something lighter, you know." Rightly the Maasbode expresses the wish that the Amsterdam People's University, in its attempts to bring the Dutch people something of Eastern culture, in future secure the co-operation of Indonesians who are still filled with mystery and cosmic awareness. To relieve the Royal Army in the Netherlands Antilles and in Surinam a detachment will shortly be sent out from the Netherlands, among whom are soldiers of the former KNIL who had asked to be allowed to serve in the West. A number of them are married to Indonesian women, for whom a stay in a West-European climate and under West-European conditions entails difficulties. On the instructions of the government the director-general of Public Housing, dr. ir. Z.Y. van der Meer, leaves at the beginning of next month for New Guinea to give advice on the construction of a new capital there.