Diefstal van het Nederlandse imperialisme: Van iedere tani één koe per jaar (Aidit berbicara di Bandung)

f Van een onzer verslaggevers) Maandagmorgen negen uur heeft de PKI een grote openbare meeting gehouden op Tegallega, bijgewoond door tienduizenden belangstellenden. Evenals op alle andere vergaderingen dezer partij beheerste ook ditmaal het symbool van sikkel en hamer het veld. Als inleidende sprekers traden Eddy Abdurrachman en mevr. Suwar'.i naar voren, beiden candidaten voor dc verkiezingen dezer parlij. Abdurrechman legde in zijn redevoering liet zwaartepunt op het kolonialisme en op het belang van een nationale eenheid. Mevrouw Suwarti bracht de meer specifieke vrouwelijke belangen naar voren. De grootste belangstelling richtte zich op D.N. Aidit, secretaris-generaal der PKI. Sprekende over de strijd van de PKI en dc leden dezer partij die zowel in Nederlands-Indische tijd, Japanse tijd als in de Republikeinse lijd de dood vonden, critiseerde Aidit de regeringen na de R.T.C. ie. de rcgering-Hatta en het kabinet Soekiman. Betreffende de Madioen-affaire sprak hij er zijn teleurstelling over uit, dat personen als Musso en Sjariffudin zonder vorm van proces ter dood werden veroordeeld terwijl Sultan Hamid en de R.M.S.-leden anderzijds in een maandenlang proces terecht stonden.

=== [Page 1] === (From one of our reporters) On Monday morning at nine o'clock the PKI held a large public meeting at Tegallega, attended by tens of thousands of interested people. As at all other meetings of this party, this time too the symbol of the sickle and hammer dominated the field. Eddy Abdurrachman and Mrs. Suwarti stepped forward as opening speakers, both candidates in the elections for this party. In his speech Abdurrachman put the emphasis on colonialism and on the importance of national unity. Mrs. Suwarti brought forward the more specifically female interests. The greatest interest was directed at D.N. Aidit, secretary-general of the PKI. Speaking about the struggle of the PKI and the members of this party who died in the Netherlands-Indies period, the Japanese period and the Republican period alike, Aidit criticised the governments after the R.T.C., i.e. the Hatta government and the Soekiman cabinet. Concerning the Madiun affair he expressed his disappointment that persons such as Musso and Sjarifuddin were sentenced to death without any form of trial, while Sultan Hamid and the R.M.S. members, on the other hand, stood trial in a months-long proceeding.