Een desa bracht zijn stem uit (Sebuah desa memberikan suaranya)

(Van een onzer verslaggevers) In Noord-Bandoeng, even aan de rand van de stad, vrij van het moderne verkeersgewoel, ligt onder ruisende bamboebossen de desa Tjoblong-Sekeloa. Verscholen achter een heuvel, die volgeplant is met padi in terrasvormige sawahs, vormt dit plekje een schilderachtig decor van de stadskom met haar moderne woningen. Ook voor deze desa is 29 September een grote gebeurtenis in het leven van hare bewoners, die over het algemeen intensief de voorafgegane verkiezingscampagne hebben meegeleefd. Borden met allerlei verkiezingssymbolen langs de paadjes, modderig door de zware regens, getuigen hiervan. Op 28 September hebben de inwoners zich reeds voorbereid op de grote dag. Een feestmaaltijd is er aangericht op de plaats van de stemlokalen, om de Allerhoogste zegen af te smeken voor het welslagen der verkiezingen zonder enige verstoring. Eerst in de vroege morgenuren zijn de deelnemers naar huis gegaan, doch tegen zes uur lijkt Tjoblong echter alweer een bedrijvige mierenhoop. Mannen, vrouwen met kinderen en opgeschoten jongelieden bewegen zich langs de smalle paadjes, die de rijpende velden begrenzen, als een bontgekleurde slang naar de plaats waar zich de stemlokalen bevinden. Vandaag zullen uit deze desa 1147 inwoners hun stem uitbrengen, die voor vier lange jaren mede beslist over de loop van de democratie in hun land. Dicht bij een hoge waringinboom, op een open plek tussen de bamboestoelen, staat iets in de vorm van een kraal, opgetrokken van bilik. Geïmproviseerde banken van haastig omgehakte klapperbomen dienen tot een primitief comfort voor de wachtenden. Dit is het plaatselijke „stemlokaal", voorzien van acht hokjes. Vier hokjes voor kieskring I, vier voor kieskring II. Inmiddels heeft de bonte reuzenslang de plaats van bestemming bereikt. Ordelijk, lijdzaam welhaast, vol Oosters geduld, wacht men zijn beurt af. In deze sfeer past geen gedrang, geen prioriteiten of preferenties, geen voorrang. Op deze plaats houdt de moderne dynamiek uiterlijk op te bestaan. Maar dan ook slechts uiterlijk. Want zij die denken dat deze mensen nog onberoerd zijn, onverschillig voor wat hen te wachten staat, vergissen zich deerlijk. Een vijftigtal meters van de stemhokjes heeft een der bewoners vrijwillig zijn huis afgestaan voor kinderbewaarplaats en tevens EHBO-post. Een comité bestaande uit elf vrouwen, één van de Muslimaat, twee van de Wanita Demokrat en acht van de Gerwani, tracht hier de orde te handhaven tussen de babies en kleuters, die door vader en moeder in bewaring zijn gegeven. Door de aloude adat van „tolong-menolong", het wederzijds hulpbetoon, maar nu in de vorm van moderne vrouwenorganisaties, worden de ouders in de taak van hun staatsburgerschap verlicht. Het is de traditionele geest van eendracht onder deze vrouwen van verschillende richting, velen nog ongeletterd, maar zeker niet zonder begrip voor wat er in die stemhokjes gebeuren gaat. Maandenlang zijn er politieke cursussen in de desa geweest. Maandenlang hebben partijen, organisaties en overheidsinstanties voorlichting gegeven. Neen, onkundig zijn ze niet.

=== [Page 1] === (From one of our reporters) In North Bandung, just on the edge of the city, free of the bustle of modern traffic, lies the desa Tjoblong-Sekeloa under rustling bamboo groves. Hidden behind a hill planted full of padi in terraced sawahs, this spot forms a picturesque backdrop to the town centre with its modern houses. For this desa too, 29 September is a great event in the life of its inhabitants, who on the whole have intensively lived through the preceding election campaign. Signs with all kinds of election symbols along the paths, muddy from the heavy rains, bear witness to this. On 28 September the inhabitants had already prepared for the great day. A festive meal was laid on at the site of the polling stations, to implore the Almighty's blessing for the success of the elections without any disturbance. Only in the early morning hours did the participants go home, but around six o'clock Tjoblong already looks like a busy anthill again. Men, women with children and teenagers move along the narrow paths bordering the ripening fields, like a colourful snake, to the place where the polling stations are located. Today 1147 inhabitants of this desa will cast their votes, which for four long years will also decide the course of democracy in their country. Close to a tall waringin tree, in a clearing between the bamboo clumps, stands something in the form of a corral, built of bilik [woven bamboo]. Improvised benches of hastily felled coconut trees serve as primitive comfort for those waiting. This is the local "polling station," provided with eight booths. Four booths for electoral district I, four for electoral district II. Meanwhile the colourful giant snake has reached its destination. Orderly, almost resigned, full of Eastern patience, people wait their turn. In this atmosphere there is no place for pushing, priorities or preferences, no precedence. At this place modern dynamism outwardly ceases to exist. But only outwardly. For those who think that these people are still untouched, indifferent to what awaits them, are sorely mistaken. Some fifty metres from the voting booths, one of the inhabitants has voluntarily given up his house for a child-minding place and at the same time a first-aid post. A committee consisting of eleven women, one from the Muslimaat, two from the Wanita Demokrat and eight from the Gerwani, tries to maintain order here among the babies and toddlers who have been given into keeping by father and mother. Through the age-old adat of "tolong-menolong," mutual aid, but now in the form of modern women's organisations, the parents are relieved in the task of their citizenship. It is the traditional spirit of concord among these women of different orientations, many still illiterate, but certainly not without understanding of what is going to happen in those voting booths. For months there have been political courses in the desa. For months parties, organisations and government bodies have given information there. No, they are not ignorant.