Buitenlandse investeringen: Communistische interpellatie in het Parlement (Investasi asing: interpelasi komunis di parlemen)

Ledpn van de communistische fractie in het parlement, Sakirman, Tjugito, mevr. Suwarti, Achmad Sumadi, Sujono en S. Utarjo, hebben in een schriftelijke interpellatie voorstel over de politiek voor buitenlandse kapitaalsinvesteringen geëist, dat de regering, een verklaring zal afleggen voor de plenaire vergadering van hot parlement inzake bepaalde aangelegenheden met betrekking tot de verklaring der regering van 8 December. In dit interpellatie voorstel wordt verklaard, dat gedurende de koloniale periode het systeem van onderdrukking en annexatie zoals uitgeoefend door de Nederlandse kolonialisten in de vorm van buitenlands kapitaal, naar schatting heeft opgebracht een bedrag van niet minder dan 5.000.000.000 voor-oorlogse Nederlandse guldens, met jaarlijkse winsten van nie' minder dan 700. 000.000 Nederlandse guldens, die naar het buitenland werden overgemaakt in het bijzonder naar Nederland. Dit heeft een geweldige schade toegebracht aan hej Indonesische volk, voornamelijk de arbeiders, regeringsambtenaren, landbouwers en kleine ondernemers, die in armoede en ellende moesten leven, hetgeen zijn weerga niet heeft in de geschiedenis der mensheid. De ondersteuners van het interpellatie voorstel verklaarden verder, dat ais een gevolg var. de RTC overeenkomsten, die door Hatta- Rocm-Sultan Hamid-Maarscvcen in eind 1949 werden gesloten, de ovt'.--heersing van het buitenlandse monopolistische kapitaal op het gebicil van scheepvaart, mijnbouw, ondernemingen, landbouw, bankwezen, import, export,- etc. werd hersteld in Indonesië, waardoor buitenlandse kapitaalbclcggO.-s jaarlijks ongeveer 10 tot 11 milliard rupiahs o[ 30 milïiocn rupiahs per dag konden maken. Gezegd wordt, dat het systeem van onderdrukking en annexatie uit de koloniale tijd nog steeds wordt uitgeoefend op financieel en economisch gebied. Hierdoor ondervindt het Indonesische volk alhoewel het Ijverig zwoegt, nog steeds armoede en ellende temidden van overvloedige rijkdom vnn de Indonesische bodem. Er wordt van het standpunt uitgegaan, dat de Indonesische economische constructiepolitiek alleen gunstige resultaten kan opleveren voor land en volk indien zij allereerst gericht is op het beperken en eventueel liquideren van de overheersing van het buitenlandse monopolistische kapitaal, in het bijzonder dat der Nederlanders. De communistische parlementsleden verklaarden voorts, dat in de practijk de regeringsverklaring over buitenlandse kapitaalsinvesteringen onmogelijk de nationale productie kan verhogen en de levensstandaard van het volk verbeteren zoals door de regering wordt aangeduid, doch integendeel de winsten zou vermeerderen, die door buitenlandse beleggers worden gemaakt en armoede en ellende verspreiden onder het Indonesische volk. Toegegeven werd, dat, als een gctolg van het systeem van onderdrukking en annexatie zoals toegepast door buitenlandse kolonialisten, de positie van Indonesië op financieel En economisch terrein inderdaad zeer pvak is en kapitaal nodig is voor het ontwikkelen van de economie. Doch aantrekking van kapitaal dient niet te geschieden door buitenlandse monopolistische kapitaalstnvesteringon, doch in de vorm van trediet, leningen van het buitenland tn hulp in de vorm van diensten van teskundiigen, ongeacht hun nationaliteit en last but k-ast zonder politieke verplichtingen, die schadelijk jouden kunnen zijn voor land en tolk. Wat wc derhalve nodig hebben is niet een „verklaring over buiten/ïhdsc kapitaalinvesteringen", doch;-en wetgeving over credict, lening ot buitenlandse hulp zonder daaraan verbonden politieke verplichtingen en zonder discriminatie t.a.V. het land zelf. De volgende vragen werden door de communistische parlementsleden gesteld in hun interpellatie voorstel: 1. Hoeveel bedraagt het huidige bedrag aan buitenlands monopolistisch kapitaal op het gebied van mijnbouw, ondernemingen, schcepraart, bankwezen, import, export, industrie, bouwmaatschappijen etc.? 2. Hoeveel bedragen de winsten, assuranties, pensioenfondsen en dat deel der salarissen van buitenlandse krachten, dat door de monopolistische buitenlandse ondernemingen werd overgemaakt, o.a. door de grote oliebccirijven, in de periode 1951 t/m 1954? En hoeveel bedragen de jaarlijkse afschrijvingen gerekend vanaf de oprichting van de monopolistische ondernemingen? 3. „Welke ondernemingen kunnen volgens de regering beschouwd worden als „afgeschreven", omdat het aantal hunner afschrijvingen reods meer bedraagt dan dat van het totale kapitaal, geïnvesteerd in de respectieve ondernemingen? 4. Wat is het aantal buitenlandse (Nederlandse, Engelse, Amerikaanse, Japanse etc.) deskundigen, die "Werkzaam zijn bij regeringsdiensten, IBW landsbedrijven en semi-regcrings-onderr.emingen? En hoe staat het met hun ervaringen? 5. Wat is de uitgestrektheid der gronden, gehuurd met buitenlands kapitaal (erfpacht, concessie, kleinlandbouw etc.) en dat der gronden, die gehuurd zijn doch niet bewerkt worden? ö. Wf.t bracht de regering ertoe te verklaren, dat buitenlandse kapitaalsinvesteringen de nationale productie zullen opvoeren en de levensstandaard van bet volk grotendeels verbeteren? Weet de regering van Burhanuddin Harahap dan niet, dat dit door do Nederlandse kolonialisten als reden werd benut voor het voortzetten van hun „open deur politiek" op het eind van de 19e eeuw en tegenwoordig door Ine JG White Eninecring Corporation New York, om hun voorstellen voor te leggen (zoals vermeld m.Economie Report on the economy of Indonesia, January 1953) aan de regering van de KI inzake buitenlandse kapitaalsinresteringen in Indonesië? 7. Neemt de regering dan niet hetzelfde standpunt in als de ïnterpellanten, dat een der fundamentele wegen voor de ontwikkeling van de economie van Indonesië is; het geheel opheffen van de overheersing van het buitenlandse monopolistische kapitaal in het bankwezen, import, export, ondernemingen en cultuur-ondcrnemingen. En bovendien: kan Indonesië crediet, leningen of buitenlandse hulp verkrijgen in de vorm zowelj van kapitaalsgoederen en deskundigen als fondsen, vooropgestel* dat dit niet de souvereiniteit è» onafhankelijke politiek van Indonesië benadeelt? S. Heeft de regering de moge* lijkheden reeds bestudeerd inzake het bestellen van machines voC oliebedrij ven, steenkoolmijnen, diamant bedrij ven, tinwinningen, hVdro-electrische stations, irrigatie"; werken, staalfabrieken, automatische cementfabrieken, etc. in he buitenland, in het bijzonder West- Europa, de Verenigde Staten, Japan, de Sovjet-Unie en de Volksdemocratische staten in Oost- Europa etc. en indien dit het ge' val is, wat zijn de resultaten? Aldus het interpellatie voorstel, clat op 24 December 1955 bij het voorlopige parlement schriftelijk werd. ingediend.

=== [Page 1] === Members of the communist faction in parliament, Sakirman, Tjugito, Mrs. Suwarti, Achmad Sumadi, Sujono and S. Utarjo, have, in a written interpellation proposal on the policy for foreign capital investments, demanded that the government make a statement before the plenary session of parliament concerning certain matters relating to the government statement of 8 December. This interpellation proposal states that during the colonial period the system of oppression and annexation as practised by the Dutch colonialists in the form of foreign capital is estimated to have yielded an amount of no less than 5,000,000,000 pre-war Dutch guilders, with annual profits of no less than 700,000,000 Dutch guilders, which were transferred abroad, in particular to the Netherlands. This has caused enormous damage to the Indonesian people, chiefly the workers, government officials, farmers and small entrepreneurs, who had to live in poverty and misery, which has no equal in the history of mankind. The supporters of the interpellation proposal further stated that, as a consequence of the RTC agreements, which were concluded by Hatta-Roem-Sultan Hamid-Maarseveen at the end of 1949, the domination of foreign monopolistic capital in the fields of shipping, mining, enterprises, agriculture, banking, import, export, etc. was restored in Indonesia, as a result of which foreign capital investors could make annually approximately 10 to 11 billion rupiahs, or 30 million rupiahs per day. It is said that the system of oppression and annexation from colonial times is still being exercised in the financial and economic field. As a result the Indonesian people, although it toils diligently, still experiences poverty and misery amid the abundant wealth of the Indonesian soil. The standpoint is taken that the Indonesian economic construction policy can yield favourable results for country and people only if it is aimed first of all at restricting and eventually liquidating the domination of foreign monopolistic capital, in particular that of the Dutch. The communist members of parliament further stated that in practice the government statement on foreign capital investments cannot possibly raise national production and improve the people's standard of living as the government indicates, but on the contrary would increase the profits made by foreign investors and spread poverty and misery among the Indonesian people. It was conceded that, as a result of the system of oppression and annexation as applied by foreign colonialists, Indonesia's position in the financial and economic field is indeed very weak and capital is needed for developing the economy. But the attraction of capital should not take place through foreign monopolistic capital investments, but in the form of credit, loans from abroad and aid in the form of services of experts, regardless of their nationality and, last but not least, without political obligations that could be harmful to country and people. What we therefore need is not a "statement on foreign capital investments," but legislation on credit, loans or foreign aid without political obligations attached to it and without discrimination with regard to the country itself. The following questions were put by the communist members of parliament in their interpellation proposal: 1. What is the present amount of foreign monopolistic capital in the fields of mining, enterprises, shipping, banking, import, export, industry, construction companies, etc.? 2. What is the amount of the profits, insurances, pension funds and that part of the salaries of foreign personnel that was transferred by the monopolistic foreign enterprises, among others the large oil companies, in the period 1951 up to and including 1954? And what is the amount of the annual depreciations, counted from the founding of the monopolistic enterprises? 3. Which enterprises can, according to the government, be regarded as "written off," because the amount of their depreciations already exceeds that of the total capital invested in the respective enterprises? 4. What is the number of foreign (Dutch, English, American, Japanese, etc.) experts who work in government services, state enterprises and semi-government enterprises? And what about their experiences? 5. What is the extent of the lands leased with foreign capital (erfpacht [hereditary lease], concession, smallholder farming, etc.) and that of the lands that are leased but not cultivated? 6. What induced the government to state that foreign capital investments will raise national production and largely improve the people's standard of living? Does the government of Burhanuddin Harahap then not know that this was used by the Dutch colonialists as a reason for continuing their "open door policy" at the end of the 19th century, and at present by the J.G. White Engineering Corporation, New York, to submit their proposals (as stated in the Economic Report on the economy of Indonesia, January 1953) to the government of the R.I. concerning foreign capital investments in Indonesia? 7. Does the government then not take the same standpoint as the interpellants, that one of the fundamental ways for the development of Indonesia's economy is the complete abolition of the domination of foreign monopolistic capital in banking, import, export, enterprises and plantation enterprises? And moreover: can Indonesia obtain credit, loans or foreign aid in the form of capital goods and experts as well as funds, provided that this does not harm Indonesia's sovereignty and independent policy? 8. Has the government already studied the possibilities concerning the ordering of machinery for oil companies, coal mines, diamond companies, tin extraction, hydro-electric stations, irrigation works, steel factories, automatic cement factories, etc. abroad, in particular Western Europe, the United States, Japan, the Soviet Union and the People's Democratic states in Eastern Europe, etc., and if this is the case, what are the results? Thus the interpellation proposal, which was submitted in writing to the provisional parliament on 24 December 1955.