Slot algemene beschouwingen te dezer zake over noodtoestand (Penutupan debat umum soal keadaan darurat)

Dinsdagmorgen Dinsdagmorgen werden de algemene beschouwingen over het wetsontwerp inzake de noodtoestand in het parlement voortge- Munandir van de PNI verklaarde dat wat betreft 'de beperking van persoonlijk» rechten en vrijheden in tr)den van gevaar in de voorlopige grondwet is voorzien, indien zulks bedoeld wordt het algemeen belang te beschermen. T.Doch de beknotting van de persoonlijke rechten en vrijheden dient langs wettelijke kanalen te geschieden", aldus spreker, die voorts verklaarde dat bij de realisering van soortgelijke wetsbepalingen men dient te voorkomen dat dictatuur met beleidvol optreden wordt #verward Inzake het wetsontwerp verzocht spreker de aard en de omvang van ac noodtoestand re beperken. Spjeker wees voorts op het feit dat geroemd wetsontwerp weinig overeenstemt met de primaire wetten in de gebiedsdelen. getuige het feit dat men in her wetsontwerp de term..pamong prad'ja" (bestuur) bezigt. Voorts vroeg spreker de aandacht :spect van de internationale oorlog bij de verwezenlijiii het wetsontwerp- M. Tambunan (Parkindo) verte dat de wetten inzake de noodtoestand van een land over hele wereld niet als sympaworden aanvaard, doch in noodgevallen wordt-de beknotting van de individuele rechten als noodzakelijk geacht; derhalve dient men hiervoor offers te brbhgen. In het geval van Indois het primair vereist orr. het evenwicht tussen de noodzaak van het instellen van de wetten inzake de noodtoestand van het land en de beperking van de individuele rechten te bewaren. En dit kan tot stand gebracht worden, indien men op zijn hoede is, opdat de beknotting van de rechten van de mens niet „te ver" wordt doorgevoerd. Daarnaast dient men niet blind te staren op het feit dat in een. democratische structuur de rechten van de mens boven alles staan en dat de staat slechts het recht heeft deze rechten te beschermen. Inzake de benoeming van een militaire gezaghebber, verzocht spreker de term „met goedkeuring van de ministerraad" to veranderen in „op voorstel van de ministerraad de benoeming: ervan door de president dient te geschieden". Voorts vroeg spreker hoe ilfi status van de nationale veiligheidsraad en de coördinatieraad van de veiligheid is geworden in het wetsontwerp. Spreker wenste ook te weten hoe de verhouding is van het daerahhoofd t-o.v. de plaatselijke militaire gazaghebber en de politie. Volgens spreker kan de SOB in, Nusatenggara en Oost Java ingetrokken worden, daar deze aidaar overbodig is. Als 18de spreker verklaarde mr Suprapto (Pembangunan) dat hij zich ongerust maakte over het feit dat de goodwill vun de regering om een koloniale erfenis door een nationale wet te vervangen op niets zal uitlopen, da-m--een en ander in haast geschiedt.' Spreker zag in het wetsontwerp het feit, dat het plaatselijke bestuur als een hindernis wordt beschouwd met betrekking tot de samenwerking tussen staatsapparaten en het volk bij de uitvoering van de SOB-bepallngen. Ook zag spreker nog vele „technische wanorde" en „psychologische gevaren" in het wetsontwerp. Vervolgens suggereerde spreker om de categorieën „parate en civiele" noodtoestand in het wetsontwerp door te halen, zodat er slechts twee categorieën van noodtoestand overblijven. Dit zou meer effect resulteren bij de samenwerking tussen volk en leger ten tijde van gevaar, zoals in de revolutiejaren het geval was geweest. Tot slot verzocht spreker de uitvoering van de SOB-bepalingen slechts aan betrouwbare legerautoriteiten toe te vertrouwen, om hiermede misbruik van deze rechten te voorkomen. Spreker gaf in zijn betoog de Indruk als zou het wetsonwerp nog enige artikelen bevatten die indruisen tegen de voorlopige grondwet en dat deze bepaalde artikelen nog overeenstemmen met de SOB, die nog uit de koloniale tijd dateert. Mevronw Salawati (PKI) bracht het feit in herinnering dat het doel van de vervanging door een nationale wet is de belangen van hot volk te berhartigen en de vijanden van het volk uit te roeden, doch dat een en ander niet gericht dient te zijn tegen het volk en diens rechten schaadt. Spreekster uitte de bezorgdheid dat de toekenning van macht aan do plaatselijke bestuursautoriteiten de mogelijkheid van machtsmisbruik schept. Spreekster wees vervolgens op vele gebreken in het wetsontwerp en Verklaarde dat er vele artikelen zijn, die het volk onderdrukken. Zo bijvoorbeeld is in dit wetsontwerp niet voldoende voorzien inzake de controle op de militaire gezaghebbers en civiele functionarissen bij de uitvoering van de SOB. Spreekster bracht tenslotte de eis naar voren, dat de nationale SOB-bepaiingen vooral tegen de separatische elementen m de gebiedsdelen en de handlangers van buitenlandse investeerders gericht dienen te worden. Amin Iskandar van de NU verklaarde dat de goedkeuring van de NU-fractie om het wetsontwerp direct in een plenaire vergadering van het parlement te behandelen nog niet betekent dat de fractie nogal haast heeft met een en ander of dat hierbij een onnauwkeurigheid van de NUfractie t.o.v. het wetsontwerp de oorzaak ervan zou zijn. Het tegendeel is juist het geval aldus spreker. Ook sprak spreker de bewering als zouden de chefstaf van de landmacht Nasution en premier Djuanda bij de uitvoering van de SOB „elkaar opdracht hebben gegeven", tegen. De uitvoering van deze nationale wetten zal veel effect hebben op het volk derhalve is het te betreuren, dat het par•••1 lement een en ander oppervlakkig heeft behandeld en dat het alleen er op aan scheen te komen het wetsontwerp zonder meer te ratificeren, aldus spreker. Hij suggereerde de noodtoestand slechts in drie categorieën te verdelen, t.w. de parate, de gevaarlijke en de noodtoestand. Tot slot stelde spreker de vraag waar de garanties zijn, die, bij eventuele machtsmisbruik, het parlement in staat stellen tegen de betrokkenen maatregelen të nemen?. t Als laatste spreker verklaarde Arudji Kartawinata (PSH) dat cok volgens de defehsiewetten het hele bestuur van het land niet in handen van de militairen behoeft gelegd te worden, ofschoon het land inj gevaar verkeert Daar volgens de defensiewetten de verdediging van het land een kwestie van volksdefensie is, dient het beleid ervan in handen van de regering gelegd te worden. Het heeft geen zin, indien de nationale wet ter vervanging van de kolonialistisch getinte SOB-bepalingen slechts ~een kleine variatie is van haar voorganster. Arudji was van mening dat het onjuist is, indien de militaire gezaghebber het hele bestuur van het land overneemt en dat dit niet overeenstemt met dé voorlopige grondwet, ofschoon het land in nood verkeert. Daarom dient men bij de vorming van het wetsontwerp inzake de noodtoestand van het land rekening te houden met het huidige gangbare systeem in Indonesië, namelijk het principe van de volksdefensie en dat de militairen slechts de orders van de civiele macht uit te Voeren hebben. In dit wetsontwerp wordt nimmer dit principe van de volksdefensie aangeroerd. Verordeningen dienen uit een democratisch lichaam inclusief die van de daerahs te komen. Ook in tijden van nood, dienen de politici hun legislatieve rechten tev behouden, en deze dienen niet in handen van de militairen gelegd te worden, aldus Arudji 'Kaïrtawinata. Dinsdagavond In het parlement zijn Dinsdagavond de algemene beschouwingen in eerste termijn over het wetsontwerp inzake de noodtoestand beëindigd, nadat nog drie leden het woord hadden gevoerd, te weten Mawardi Noor (Masjumi), Soepardi (PKIj en ir Thahar Tajeb (PKI). In totaal hebben bij de algemene beschouwingen in eerste termijn 24 leden een spreekbeurt gehad. De eerste spreker in de zitting van Dinsdagavond, de Masjumi afgevaardigde Mawardi Noor, achtte de formulering van artike 1 te vaag en subjectief Wat be doelt de regering met „gevreesd wordt voor bedreiging?", zo betoogde hij. Waarop hij het antwoord liet volgen, dat -mogelük door de regering wordt bedoeld dat zij meer bewegingsvrijheid zou krijgen. Spreker achtte hierdoor echter de mogelijkheid groter dat er conflicten zouden ontstaan. De Masjumi afgevaardigde zei verder de indruk te hebben dat de regering in het wetsontwerp kwesties naar voren heeft gebracht die in feite reeds geregeld zijn door de basiswet op de bestuursvoering in de gebiedsdelen en door de defensiewet. Het feit dat in het ontwerp niet is gerept over toezicht op de uitvoering van de SOB-bepalingen door de diverse volksvertegenwoordigingen kan tot gevolg hebben dat zich in Indonesië een dictatuur ontwikkelt. „Kortom", zo besloot Mawardi Noor zijn betoog, „ik ben verontrust omdat het nieuwe ontwerp geen verschil toont tussen een koloniale en een nationale wet, voornamelijk wat betreft de toekenning van bijzondere machten aan de SOB uitvoerders." De bepalingen hieromtrent zijn volgens spreker slechts een copie van de huidige SOBregeling. Daarom hoopte hij dat de regering deze tekortkomingen willen corrigeren. De communist Supardi deed de aanbeveling dat de samenwerking tussen het civiele bestuur, de militairen en de bevolking, die ten tijde van de revolutie goede resultaten bleek te hebben afgeworpen in de strijd tegen de vijand, ook opgenomen zou worden in de nieuw* wet inzake de noodtoestand. Hij,bracht verder hulde aan de door de regering en de strijdkrachten bereikte resultaten bij de uitvoering van de huidige SOB regelingen. In bijzonder doelde hij op de resultaten bij de bestrijding van de corruptie, welke naar zijn mening nauw verband houdt met buitenlandse subversieve bewegingen in Indone- Soepardi zei verder de indruk te hebben gekregen dat de regering nog steeds in de koloniaJe sfeer denkt, omdat zij de eisen voor lotsverbetering van de tani's en de arbeiders beschouwt als „gevaarlijke opstanden". Hij betoogde dat de enige mogelijke dreiging slechts van de zijde-van het kolonialisme zou komen en niet van de zijde van het volk. De regering dient hieraan aandacht te schenken. De laatste spreker bij de algemene beschouwingen in eerste termijn, ir. Thaher Tajeb van de PKI, verklaarde dat de meeste van de artikelen in de voorgestelde nieuwe wet, naar zijn mening ~1-eactiomiair" kunnen Worden genoemd. De bepalingen omtrent de bevoegdheden van het civiele gezag zouden in strijd zijn niet de democratie, terwijl de voorgestelde bevoegdheden van de militaire gezagsdragers gelijk zouden zijn aan de bepalingen hieromtrent in de thans nog geldende koloniale wet. De nieuwe wet zal naar zijn mening daarom van nadeel zijn voor de strijd van de arbeiders voor lotsverbetering. Desondanks schenkt het ontwerp voldoening aan spreker, omdat daarin positieve maatregelen worden voorgesteld inzake de vervanging van de koloniale SOBverordening. Dit houdt echter niet in, dat zijn fractie het ontwerp zal goedkeuren. Ook hij was van mening dat de voorgestelde wet slechts een „vertaling" is van de koloniale SOB,

=== [Page 1] === Tuesday morning On Tuesday morning the general debates on the bill concerning the state of emergency were continued in parliament. Munandir of the PNI declared that, as regards the restriction of personal rights and freedoms in times of danger, the provisional constitution provides for it if this is meant to protect the general interest. "But the curtailment of personal rights and freedoms must take place through legal channels," said the speaker, who further declared that in the realisation of similar statutory provisions one must prevent dictatorship from being confused with tactful action. Concerning the bill the speaker requested that the nature and extent of the state of emergency be limited. The speaker further pointed to the fact that the said bill corresponds little with the primary laws in the regions, as shown by the fact that the bill uses the term "pamong praja" (administration). Furthermore the speaker asked attention [Unreadable] aspect of the international war [Unreadable] in the realisation of the bill. M. Tambunan (Parkindo) stated that the laws concerning the state of emergency of a country all over the world are not accepted as sympathetic, but in emergencies the curtailment of individual rights is considered necessary; one must therefore make sacrifices for this. In the case of Indonesia it is primarily required to maintain the balance between the necessity of instituting the laws concerning the state of emergency of the country and the restriction of individual rights. And this can be achieved if one is on one's guard that the curtailment of human rights is not carried "too far." Besides, one must not stare blindly at the fact that in a democratic structure human rights stand above all and that the state has only the right to protect these rights. Concerning the appointment of a military authority, the speaker requested that the term "with the approval of the council of ministers" be changed into "on the proposal of the council of ministers the appointment shall be made by the president." Furthermore the speaker asked what has become of the status of the national security council and the coordination council for security in the bill. The speaker also wished to know what the relationship is of the daerah head vis-à-vis the local military authority and the police. According to the speaker the SOB in Nusatenggara and East Java can be withdrawn, since it is superfluous there. As 18th speaker Mr. Suprapto (Pembangunan) declared that he was worried about the fact that the government's goodwill to replace a colonial inheritance by a national law will come to nothing, since all this is being done in haste. The speaker saw in the bill the fact that the local administration is regarded as a hindrance with regard to the cooperation between state apparatus and the people in the implementation of the SOB provisions. The speaker also saw many "technical disorders" and "psychological dangers" in the bill. The speaker then suggested striking the categories "parate [readiness] and civil" state of emergency from the bill, so that only two categories of state of emergency remain. This would result in more effect in the cooperation between people and army in time of danger, as was the case in the revolutionary years. Finally the speaker requested that the implementation of the SOB provisions be entrusted only to reliable army authorities, in order thereby to prevent abuse of these rights. The speaker gave in his argument the impression that the bill still contains some articles that run counter to the provisional constitution and that these certain articles still correspond with the SOB, which dates from colonial times. Mrs. Salawati (PKI) recalled the fact that the aim of the replacement by a national law is to take to heart the interests of the people and to eradicate the enemies of the people, but that all this must not be directed against the people and damage its rights. The speaker expressed concern that the granting of power to the local administrative authorities creates the possibility of abuse of power. The speaker then pointed to many shortcomings in the bill and declared that there are many articles that oppress the people. Thus, for example, this bill does not sufficiently provide for control of the military authorities and civil officials in the implementation of the SOB. The speaker finally put forward the demand that the national SOB provisions be directed above all against the separatist elements in the regions and the henchmen of foreign investors. Amin Iskandar of the NU declared that the approval of the NU faction to deal with the bill directly in a plenary session of parliament does not yet mean that the faction is in a great hurry with this or that an inaccuracy of the NU faction with regard to the bill would be the cause of it. The opposite is precisely the case, said the speaker. The speaker also rejected the claim that the Army Chief of Staff Nasution and Premier Djuanda had "given each other orders" in the implementation of the SOB. The implementation of these national laws will have much effect on the people; it is therefore to be regretted that parliament has dealt with it superficially and that it seemed to be only a matter of ratifying the bill without more, said the speaker. He suggested dividing the state of emergency into only three categories, namely the readiness, the dangerous and the emergency. Finally the speaker put the question where the guarantees are which, in case of possible abuse of power, enable parliament to take measures against those concerned. As last speaker Arudji Kartawinata (PSII) declared that, even according to the defence laws, the whole administration of the country need not be placed in the hands of the military, although the country is in danger. Since according to the defence laws the defence of the country is a matter of people's defence, its conduct must be placed in the hands of the government. It makes no sense if the national law replacing the colonialist-tinged SOB provisions is only "a small variation" of its predecessor. Arudji was of the opinion that it is incorrect if the military authority takes over the whole administration of the country and that this does not correspond with the provisional constitution, although the country is in distress. Therefore, in the formation of the bill concerning the state of emergency of the country, account must be taken of the currently prevailing system in Indonesia, namely the principle of people's defence and that the military have only to carry out the orders of the civil power. In this bill this principle of people's defence is never touched upon. Regulations must come from a democratic body, including those of the daerahs. Also in times of need the politicians must retain their legislative rights, and these must not be placed in the hands of the military, said Arudji Kartawinata. Tuesday evening In parliament the general debates in the first round on the bill concerning the state of emergency were concluded on Tuesday evening, after three more members had spoken, namely Mawardi Noor (Masjumi), Soepardi (PKI) and Ir. Thahar Tajeb (PKI). In total 24 members had a turn to speak in the general debates in the first round. The first speaker in the Tuesday evening session, the Masjumi delegate Mawardi Noor, considered the formulation of Article 1 too vague and subjective. What does the government mean by "it is feared that there is a threat?" he argued. To which he let the answer follow that possibly the government means that it would obtain more freedom of movement. The speaker considered, however, the possibility thereby greater that conflicts would arise. The Masjumi delegate further said he had the impression that the government has put forward in the bill questions that are in fact already regulated by the basic law on the conduct of administration in the regions and by the defence law. The fact that the draft makes no mention of supervision of the implementation of the SOB provisions by the various people's representations can have as a consequence that a dictatorship develops in Indonesia. "In short," Mawardi Noor concluded his argument, "I am disturbed because the new draft shows no difference between a colonial and a national law, mainly as regards the granting of special powers to the SOB implementers." The provisions on this are, according to the speaker, merely a copy of the present SOB regulation. He therefore hoped that the government would be willing to correct these shortcomings. The communist Supardi made the recommendation that the cooperation between the civil administration, the military and the population, which at the time of the revolution proved to have yielded good results in the struggle against the enemy, should also be included in the new law on the state of emergency. He further paid tribute to the results achieved by the government and the armed forces in the implementation of the present SOB regulations. In particular he meant the results in combating corruption, which in his opinion is closely connected with foreign subversive movements in Indonesia. Soepardi further said he had received the impression that the government still thinks in the colonial atmosphere, because it regards the demands for improvement of the lot of the tanis [peasants] and the workers as "dangerous uprisings." He argued that the only possible threat could come only from the side of colonialism and not from the side of the people. The government must pay attention to this. The last speaker in the general debates in the first round, Ir. Thaher Tajeb of the PKI, declared that most of the articles in the proposed new law can, in his opinion, be called "reactionary." The provisions on the powers of the civil authority would be contrary to democracy, while the proposed powers of the military authorities would be equal to the provisions on this in the colonial law still in force at present. The new law will therefore, in his opinion, be detrimental to the workers' struggle for improvement of their lot. Nevertheless the draft gives the speaker satisfaction, because it proposes positive measures concerning the replacement of the colonial SOB ordinance. This does not mean, however, that his faction will approve the draft. He too was of the opinion that the proposed law is only a "translation" of the colonial SOB.