Algemene beschouwingen over normalisatie 's Landstoestand (Debat umum normalisasi keadaan negara)

„Goede resultaat nationaal overleg toont gezag regering" De algemene beschouwingen in eerste termijn op de regeringsverklaring over de normalisatie van 's lands toestand, inclusief het rapport over de resultaten van het nationaal overleg, welke behandeling in het parlement woensdag is begonnen, werd gisterochtend voortgezet met het aanhoren van 7 sprekers. De eerste spreker, Ardiwinangun (Masjumi), was van mening, dat de ontevredenheid in de daerahs een politiek karakter had, nadat de presidentiële conceptie werd bekendgemaakt. Over de resultaten van het overleg gaf spreker zijn dankbaarheid te kennen, doch hij verklaarde meer geïnteresseerd te zijn in de uitvoering ervan. Verder betreurde hij het feit, dat aan het nationaal overleg niet door het parlement werd deelgenomen. De regeringsverklaring is naar zijn oordeel niet objectief en bevat volgens hem geen bijzondere punten, die duidelijk kunnen weergeven wat er op het N.O. werd besproken. Spreker vervolgde het vreemd te vinden, dat de daerahbeweging in West-Java door de regering wordt onderdrukt, terwijl zij de acties in andere daerahs „laat begaan". Spreker wenste voorts een interpretatie van de regering inzake de taak van de DPRD (Regionale volksvertegenwoordigende raad) en DPD (Regionale bestuurscollege), welke volgens hem nog erg onduidelijk is en welke twee begrippen vooral in de provincie West-Irian door elkaar gehaspeld worden. Tenslotte wees Ardiwinangun op de grote betekenis van het herstel van de twee-eenheid Soekarno-Hatta voor de daerahs, welk herstel volgens hem desnoods bewerkstelligd moet worden ten koste van een wijziging in de regeringsstructuur. Het Katholieke lid Soetarto Hadisoediyo [Unreadable] (wiens betoog werd voorgelezen door zijn partijgenoot I. Kasimo) vond de regeringsverklaring over de op het overleg genomen besluiten inzake het partijwezen onduidelijk, in het bijzonder over de ethische normen [Unreadable] het partijwezen en over de betekenis van „[Unreadable] partijen". Indien de regering voornemens is het systeem van West-Duitsland te volgen, aldus vervolgde spreker, betekent dit, dat in Indonesië slechts de PNI, Masjumi, NU en PKI kunnen bestaan en alle andere partijen uitgeschakeld moeten [Unreadable]. Met een dergelijk systeem kon spreker niet instemmen, en hij voegde eraan toe, dat de situatie in West-Duitsland anders is dan in Indonesië. De derde spreker, Werdojo van de „Permai", bracht naar voren, dat het Alim-ulama-congres te Palembang, dat nagenoeg tezelfdertijd werd gehouden met het nationaal overleg in Djakarta, in feite ten doel heeft de volkseenheid te vernietigen. Doch Goddank geven de resultaten van het overleg weder hoop aan het volk, zo voegde hij eraan toe. Spreker vond het vooral verheugend, dat het nationaal overleg het volk weder terugbrengt naar de principes van de Pantja Sila, de grondwet, het recht en de geest van de proclamatie. Bij de uitvoering dient men volgens hem niet af te wijken van de geest van het overleg en de twee nationale figuren Soekarno-Hatta dienen consequent te blijven bij de realisatie van de door hen overeenkomstig hun gezamenlijke verklaring genomen besluiten. Spreker zei tenslotte ervan overtuigd te zijn, dat dr. Hatta het principe van co-existentie, zoals in diens recente toespraak in de Chinese Volksrepubliek uiteengezet werd, ook in Indonesië zal realiseren, zodat de idee van de presidentiële conceptie alsmede die van het „gotong-rojong"-kabinet uiteindelijk toch verwezenlijkt worden. Het PKI-lid Lukman prees de realistische houding van de regering, die verklaard heeft, dat ofschoon het nationaal overleg vlot liep, het nog niet betekent dat alles in het reine is gebracht. Hij bracht voorts naar voren, dat het huidige kabinet als initiatiefnemer van het nationaal overleg gezag blijkt te bezitten. Spreker zei vervolgens het te betreuren, dat de analyse van dr. Hatta betreffende de problemen tussen de centrale regering en de daerahs geen „way out" biedt. Inzake de noodwet op belastingen voor buitenlanders ter vermeerdering van de Staatskas, verzocht spreker de regering een uitzonderingsregeling in overweging te nemen voor buitenlanders van de AA-landen, welke inwoners in hun eigen landen vaak onvermogend zijn. [sic] Genoemde belastingwet zou volgens hem diplomatieke moeilijkheden met de AA-landen ten gevolge kunnen hebben; derhalve dient deze noodwet naar zijn mening voorlopig ingetrokken te worden. Sprekend over een aantal punten der resultaten van het overleg gaf Lukman te kennen, in het geheel niet te kunnen instemmen met het besluit om de daerahs het recht te verlenen eigen deviezen te gebruiken t.b.v. hun eigen opbouw, aangezien zulks een desintegratie van de nationale economie zal betekenen. Tenslotte verzocht spreker, de nodige maatregelen te nemen tegen het Alim-ulama-congres, teneinde de sfeer der goede resultaten van het nationaal overleg niet te vertroebelen. Partowidjojo van de PSII bracht naar voren, dat de regeringsverklaring inzake het overleg nieuwe hoop geeft. Hij gaf verder zijn vreugde te kennen over de bereidheid van Soekarno-Hatta om weder samen te werken en hij sprak de hoop uit, dat de twee nationale figuren zich aan hun gelofte zullen houden. Mevr. Umi Sardjono (Pembangunan) verklaarde, dat ofschoon het eindresultaat van het overleg nog geen volledige oplossing betekent, het minstens een positief principe vormt in het proces van de normalisatie van 's lands toestand. Het goede resultaat toont wederom het gezag van de huidige regering aan, zo meende spreekster. Rest ons nog de juiste uitvoering, zo vervolgde zij, waarbij het herstel van rechtsprincipes, waarop zowel president Soekarno als dr. Hatta hebben gewezen, essentieel is. Spreekster betwijfelde het, of de besluiten van het nationaal overleg gerealiseerd kunnen worden, zolang in de daerahs nog steeds willekeurige arrestaties worden verricht en barterhandel wordt gedreven. De laatste spreker, H.J.C. Princen (IPKI), prees de eerlijke houding van de regering in de daerahproblemen. Spreker betreurde echter de houding van de regering tegenover het parlement en de Konstituante m.b.t. het beleggen van het nationaal overleg, waarbij naar het oordeel van spreker de plicht inzake de verantwoording te weinig in acht werd genomen. Hij vroeg zich af, aan wie de regering eigenlijk hierover verantwoording moet afleggen: aan het parlement, aan de president, de Nationale Raad of aan het leger? De resultaten van het overleg dienen volgens spreker tot heroriëntatie te leiden, zodat een „nieuwe sfeer" ontstaat, bijvoorbeeld door de Nationale Raad te doen vervangen door een presidium. Voorts dient de SOB spoedig te worden ingetrokken, aldus besloot spreker.

=== [Page 1] === "Good result of national conference shows authority of government" The general debates in the first round on the government statement on the normalisation of the country's situation, including the report on the results of the national conference, which began in parliament on Wednesday, were continued yesterday morning with the hearing of 7 speakers. The first speaker, Ardiwinangun (Masjumi), was of the opinion that the discontent in the daerahs had a political character after the presidential conception was made known. On the results of the conference the speaker expressed his gratitude, but he declared himself more interested in their implementation. He further regretted the fact that parliament did not take part in the national conference. The government statement is in his judgement not objective and contains, according to him, no particular points that can clearly show what was discussed at the N.O. [national conference]. The speaker continued that he found it strange that the daerah movement in West Java is suppressed by the government, while it "lets the actions in other daerahs go on." The speaker further wished an interpretation by the government regarding the task of the DPRD (Regional People's Representative Council) and DPD (Regional Executive Board), which in his view is still very unclear and which two notions are especially muddled together in the province of West Irian. Finally Ardiwinangun pointed to the great significance of the restoration of the dual leadership Soekarno-Hatta for the daerahs, which restoration according to him must if necessary be brought about at the cost of a change in the government structure. The Catholic member Soetarto Hadisoemarjo (whose argument was preceded by his party colleague I. Kasimo) found the government statement on the decisions taken at the conference concerning the party system unclear, in particular concerning the ethical norms [Unreadable] the party system and on the meaning of "[Unreadable] parties." If the government intends to follow the system of West Germany, the speaker continued, this means that in Indonesia only the PNI, Masjumi, NU and PKI can exist and all other parties must be eliminated. With such a system the speaker could not agree, and added that the situation in West Germany is different from that in Indonesia. The third speaker, Werdojo of the "Permai," put forward that the Alim Ulama congress in Palembang, which was held almost simultaneously with the national conference in Djakarta, in fact aims at destroying the unity of the people. But, thank God, the results of the conference give the people hope again, he added. The speaker found it especially gratifying that the national conference brings the people back to the principles of the Pantjasila, the constitution, the law and the spirit of the proclamation. In the implementation one must, according to him, not deviate from the spirit of the conference and the two national figures Soekarno-Hatta must remain consistent in the realisation of the decisions taken by them in accordance with their joint statement. The speaker finally said he was convinced that Dr. Hatta will also realise in Indonesia the principle of co-existence, as expounded in his recent speech in the Chinese People's Republic, so that the idea of the presidential conception as well as that of the "gotong-rojong" cabinet will in the end nevertheless be realised. The PKI member Lukman praised the realistic attitude of the government, which has declared that although the national conference ran smoothly, it does not yet mean that everything has been put in order. He further put forward that the present cabinet, as initiator of the national conference, proves to possess authority. The speaker then said he regretted that Dr. Hatta's analysis of the problems between the central government and the daerahs offers no "way out." Regarding the emergency law on taxes for foreigners to increase the State Treasury, the speaker asked the government to consider an exceptional regulation for foreigners from the A-A [Afro-Asian] countries, who in their home countries are often without means. The said tax law could, according to him, result in diplomatic difficulties with the A-A countries; this emergency law should therefore in his opinion be withdrawn for the time being. Speaking about a number of points of the results of the conference, Lukman indicated that he could not agree at all with the decision to grant the daerahs the right to use their own foreign exchange for their own development, since this will mean a disintegration of the national economy. Finally the speaker requested that the necessary measures be taken against the Alim Ulama congress, so as not to cloud the atmosphere of the good results of the national conference. Partowidjojo of the PSII put forward that the government statement on the conference gives new hope. He further expressed his joy at the willingness of Soekarno-Hatta to cooperate again and expressed the hope that the two national figures will keep to their pledge. Mrs. Umi Sardjono (Pembangunan) declared that although the final result of the conference does not yet mean a complete solution, it at least forms a positive principle in the process of normalisation of the country's situation. The good result demonstrates once again the authority of the present government, she thought. What remains is the correct implementation, she continued, in which the restoration of legal principles, to which both President Soekarno and Dr. Hatta have pointed, is essential. The speaker doubted whether the decisions of the national conference can be realised as long as arbitrary arrests are still being made and barter trade is being conducted in the daerahs. The last speaker, H.J.C. Princen (IPKI), praised the honest attitude of the government in the daerah problems. The speaker regretted, however, the attitude of the government towards parliament and the Constituent Assembly with regard to the convening of the national conference, whereby in the speaker's judgement the duty of accountability was too little observed. He wondered to whom the government actually has to render account in this: to parliament, to the president, the National Council or to the army? The results of the conference should, according to the speaker, lead to a reorientation, so that a "new atmosphere" arises, for example by having the National Council replaced by a presidium. Furthermore the SOB must be withdrawn soon, the speaker concluded.