"Indonesische Moederdag" (Indonesian Mother's Day)

Men schrijft ons: Op de 22ste December wordt over heel Indonesia de Indonesische Moederdag gevierd. Deze dag wordt gekenmerkt als de dag, waarop de Indonesische vrouw 26 jaar geleden heeft moeten stryden voor haar rechten, om ook als de man dezelfde rechten te genieten in de maatschappij, in het byzonder op sociaal-, cultureel, economisch en politiek gebied. Wat een groot verschil is het als wij een vergelyking moeten maken met de tijd van voorheen en thans. Het was toentertijd [Unreadable] bekend de tyd waarin het meisje zich gedurende haar meisjesjaren niet buitenshuis mocht begeven, alvorens zij in de echt getreden was met de man, die zy nooit eerder heeft leren kennen. Zij mocht de school niet bezoeken, daar zij toch bestemd was voor het huishoudelijk werk. Wij kunnen nog tientallen voorbeelden noemen, waarby het meisje achter gesteld werd by de jongen. Maar ook aan alles komt er een eind. Er werden vele vrouwenverenigingen opgericht, die tenslotte een Congres vormden en besloten werd te vergaderen op de 22ste December 1928 te Djakarta. Namen als die van R. A. Kartini mogen genoemd worden, de vrouw die als het symbool voor de waking van het Indonesisch volk beschouwd mag worden. Een genot is het om te kunnen weten, dat ook vrouwen dezelfde posities kunnen bekleden als de mannen. Vrouwen als Nj. Maria Ulfa Santoso en Nj. Sulastri Karma Trimurti waren respectievelijk Minister van Sociale Zaken en Minister van de Arbeid. Het belangrijkste in de geschiedenis van de emancipatie van de Indonesische vrouw is dat het opgenomen is in de Indonesische Grondwet, dat zij dezelfde rechten geniet als de man. Evenals dit is vast gesteld in het Handvest van de Verenigde Naties voor elke vrouw. Overal treft men nu vrouwelijke studenten aan. Dat het ook een feit is, dat vrouwen niet achter willen geraken by de man, blijkt uit de vele afgestudeerden. In Indonesia hebben de vrouwen veel bereikt op sociaal gebied. Zy hebben er cursussen af[...] (P.B.H.X.[?]), weeshuizen voor de hulpbehoevende kinderen alsook huizen voor ouden van dagen. Overal mogelyk is morele steun te verstrekken aan de vrouwen, die het slechte pad zijn opgegaan wegens [Unreadable] In Paramaribo zyn wij lang nog niet zo ver vergeleken met onze zusters in Indonesia. De Indonesische vrouw moet beseffen wat haar plicht is als opvoedster in het gezin. Dit is een verantwoordelijke taak. De jeugd van vandaag is het volk van [morgen] [Unreadable]

=== [Page 1] === Indonesian Mother's Day [A reader's contribution:] We are written to: On the 22nd of December Indonesian Mother's Day is celebrated throughout Indonesia. This day is marked as the day on which the Indonesian woman 26 years ago had to fight for her rights, in order to enjoy the same rights as the man in society, in particular in the social, cultural, economic and political fields. What a big difference it is if we have to make a comparison between the time of former days and now. The time of long ago is well known, when the girl during her girlhood years was not allowed to go outside the house before she entered marriage with the man whom she had never previously come to know. She was not allowed to attend school, since she was destined for housework. We could name dozens of examples in which the girl was put behind the boy. But everything comes to an end. Many women's associations were founded, which finally formed a Congress, and it was decided to meet on the 22nd of December 1928 in Djakarta. Names such as that of R.A. Kartini may be mentioned, the woman who may be regarded as the symbol of the awakening of the Indonesian people. It is a pleasure to know that women too can hold the same positions as men. Women such as Mrs. Maria Ulfa Santoso and Mrs. Sulastri Karma Trimurti [S.K. Trimurti] were respectively Minister of Social Affairs and Minister of Labour. The most important thing in the history of the emancipation of the Indonesian woman is that it is included in the Indonesian Constitution that she enjoys the same rights as the man — just as this is established in the Charter of the United Nations for every woman. Everywhere one now meets female students. That it is also a fact that women do not want to fall behind men is shown by the many graduates. In Indonesia the women have achieved much in the social field. They have courses (P.B.H. [?]), orphanages for needy children as well as homes for the elderly, [...] where possible moral support is given to the women who have gone down the wrong path because of [...]. In Paramaribo we are by no means so far in comparison with our sisters in Indonesia. The Indonesian woman must realise what her duty is as educator in the family. This is a responsible task. The youth of today is the people of [tomorrow] [text breaks off].