Onrust in Djakarta, Oentoeng voor gerecht (Unrest in Jakarta, Untung in court)

Enkele honderden andere betogers hadden zich verzameld voor het huis van de pro-communistische en pro-Chinese minister van buitenlandse zaken Soebandrio, Soekarno's voornaamste beschermeling. Ook daar stuitten zij op soldaten, die het nodig vonden hun geweren af te vuren. Dat was ook voldoende om de betogers tot kalmte te brengen. De derde betoging speelde zich af voor de Amerikaanse ambassade. De stoet bestond uit arbeiders, schoolkinderen en regeringsambtenaren, die hun trouw aan Soekarno betuigden door de Amerikaanse vlag van het gebouw neer te halen en een ruit in te gooien. „Go home, Yankees" en „Naar de hel met (ambassadeur) Green" waren de leuzen, die hier weerklonken. Politiemannen dreven de betogers weg na eerst de Amerikaanse vlag te hebben bevrijd en aan de deur van de ambassade te hebben afgegeven. Al deze betogingen speelden zich zich af in tropische regenbuien. Alle betogers hadden zich in de voormiddag verzameld op het Stierenplein, dat in twee delen was gesplitst door een kordon soldaten. Aan de ene kant stonden de pro-Soekarnisten, aan de andere kant de pro-Nasoetionisten. Aan beide kanten gedroegen studenten zich het rumoerigst. Wat bij de anti-communisten vooral kwaad bloed heeft gezet, is de benoeming van kolonel Safei tot minister van staatspolitie en veiligheid. Enkele jaren geleden is hij uit het leger gezet, omdat hij vriendschappelijke en winstgevende betrekkingen onderhield met de onderwereld. Van zijn kant, zo vrezen de anti-communisten, kan een hardhandig optreden worden verwacht om acties ten gunste van Nasoetion tegen te gaan en acties ten voordele van communistische en pro- Chinese elementen en groepen te bevorderen. In deze sfeer van spanning is het proces geopend tegen kolonel Oentoeng, de man, die op 30 september met een deel van de paleiswacht van Soekarno het sein gaf tot de communistische opstand en de moord op een aantal generaals. Oentoeng verscheen voor zijn militaire rechters keurig gekapt en geüniformeerd maar zonder rangonderscheidingstekenen. Zijn eerste manoeuvre was bedoeld tijd te winnen: hij vroeg de rechtbank zijn zaak een week uit te stellen, omdat hij — naar hij zei ■— niet voldoende tijd had gehad zijn verdediging voor te bereiden. De auditeur-generaal, overste Iskander, begon zijn aanklacht met Oentoeng verantwoordelijk te stellen voor de moord op de zes generaals, die in de nacht van 30 september op 1 oktober werden omgebracht. Oentoeng had te voren de coup beraamd en op een aantal geheime bijeenkomsten de mobilisatie georganiseerd van 5000 soldaten en burgers. Deze strijdgroep bestond uit een compagnie van het keur-regiment Tjakrabirawa, dat deel uitmaakt van de paleiswacht van Soekarno waarvan Oentoeng een bataljon aanvoerde; een bataljon luchtmachtsoldaten en 2000 communisten, mannen en vrouwen, van de organisaties Gerwani, Permoeda Rakjat en de boerenorganisatie BTI. Oentoengs eerste afweer was, dat hij wel wat eenzaam voor de rechtbank stond. „In deze zaak zijn honderd van mijn mannen betrokken", zei hij. Zijn verdediger verdedigde het thema, dat dit militaire tribunaal het recht niet had Oentoeng te oordelen. Het was niet wettig gevormd; beweerde de advocaat. Zijn protest werd afgewezen. Er zullen in de zaak-Oentoeng 22 getuigen worden gehoord. De rechtbank zal zich beraden over zijn verzoek van een week uitstel.

=== [Page 1] === [Translator's note: the text begins mid-article.] Several hundred other demonstrators had gathered in front of the house of the pro-communist and pro-Chinese foreign minister Subandrio [Soebandrio], Sukarno's [Soekarno] principal protégé. There too they ran into soldiers, who found it necessary to fire their rifles. That was enough to calm the demonstrators. The third demonstration took place in front of the American embassy. The procession consisted of workers, schoolchildren and government officials, who professed their loyalty to Sukarno by pulling the American flag down from the building and throwing in a window pane. "Go home, Yankees" and "To hell with (ambassador) Green" were the slogans heard here. Policemen drove the demonstrators away after first having rescued the American flag and handed it in at the embassy door. All these demonstrations took place in tropical downpours. All the demonstrators had gathered in the morning on Banteng Square [Stierenplein], which was split in two parts by a cordon of soldiers. On one side stood the pro-Sukarnoists, on the other the pro-Nasutionists. On both sides students behaved most rowdily. What has particularly caused bad blood among the anti-communists is the appointment of Colonel Safei [Sufi?] as minister of state police and security. [Translator's note: name as in source; he is recorded elsewhere as Sabur/Saafei.] A few years ago he was dismissed from the army because he maintained friendly and lucrative relations with the underworld. For his part, the anti-communists fear, a heavy-handed approach can be expected, to counter actions in favour of Nasution and to promote actions to the benefit of communist and pro-Chinese elements and groups. In this atmosphere of tension the trial has opened against Colonel Untung [Oentoeng], the man who on 30 September, with part of Sukarno's palace guard, gave the signal for the communist uprising and the murder of a number of generals. Untung appeared before his military judges neatly groomed and in uniform but without insignia of rank. His first manoeuvre was intended to gain time: he asked the court to postpone his case for a week because — as he said — he had not had enough time to prepare his defence. The auditor-general, Lieutenant-Colonel Iskander, began his indictment by holding Untung responsible for the murder of the six generals, who were killed in the night of 30 September to 1 October. Untung had planned the coup beforehand and at a number of secret meetings organised the mobilisation of 5,000 soldiers and civilians. This fighting group consisted of a company of the elite Tjakrabirawa [Cakrabirawa] regiment, which forms part of Sukarno's palace guard and of which Untung commanded a battalion; a battalion of air force soldiers and 2,000 communists, men and women, of the organisations Gerwani, Pemuda Rakjat [Pemuda Rakyat] and the peasant organisation BTI. Untung's first defence was that he stood somewhat lonely before the court. "A hundred of my men are involved in this case", he said. His defence counsel argued the theme that this military tribunal had no right to judge Untung. It had not been lawfully constituted, the lawyer claimed. His protest was rejected. In the Untung case 22 witnesses will be heard. The court will consider his request for a week's postponement.