Geen botertje (Not a bit of butter: press freedom in Indonesia)

Andere schrijvers die zeker gevangen zitten zijn: Bujung Saleh (gold als Indonesië's beste Multatuli-kenner), Hadi Sosrodanukusumo, Benni Tjung, Bandaharo Harahap, Oei Hay Djun (schrijversnaam Samandjaja) en mevrouw Sugiarti Siswadi, terwijl ook nog een groot aantal journalisten gevangen zit, zoals Suröto (mogelijk reeds overleden), mevrouw Rusijati, Suprijo, Walujo, Satyagraha (was secretaris-generaal van de Indonesische Journalistenbond), Karim (was voorzitter van de Indonesische Journalistenbond), Jusuf, Djoni Hendra Sitompoel, Njoman S. Pendit, Naibaho, Juliarso, Arispranowo, Wahjudi, Dahono, mevrouw Lies Sukatno, Anwar, Rachman, Tampubolon, en dan heb ik alleen nog maar de gevangen zittende journalisten uit Djakarta genoemd. Buiten Djakarta zijn ook nog tientallen journalisten gevangen genomen, bijvoorbeeld uit Bandung Sjarief Soeleiman, ook ex-voorzitter van de Indonesische Journalistenbond PWI. Al die gevangen schrijvers en journalisten hoeven natuurlijk niet tegen te spreken dat er in Indonesië de persvrijheid heerst waarover Jassin in de Haagse Post rept. Zo schijnen er bijvoorbeeld in Nederland nogal wat autobezitters gevangen te zitten, terwijl er toch nog steeds auto gereden wordt. Jassin vergeet nochtans, dat sinds enkele maanden geen krant of tijdschrift meer mag schrijven over de Pantjasila, de staatsideologie van Indonesië. Twee maanden geleden werd de christelijke krant Sinar Harapan gebreideld, na het voortijdig publiceren van nog niet vrijgegeven begrotingscijfers. Vorig jaar 1972 werd het dagblad Proklamasi voor altijd een verschijningsverbod opgelegd wegens het schrijven over het lot van de achtergelaten familieleden van politieke gevangenen. In 1971 werd de hoofdredacteur van een uiterst rechts en racistisch dagblad, Nusantara, gearresteerd op grond van publikaties over Suharto en zijn ministers. Wat die persvrijheid betreft, is het ook los van alle gevangen zittende schrijvers en journalisten, nog geenszins botertje aan de boom, om eens een typisch Indonesisch volksgezegde te gebruiken.

=== [Page 1] === [Translator's note: the text begins mid-article; names are as garbled in the OCR.] Other writers who are certainly imprisoned are: Bujung Saleh (considered Indonesia's best Multatuli expert), Hadi Sosrodanukusumo, Benni Tjung, Bandaharo Harahap, Oei Hay Djun (pen name Samandjaja) and Mrs Sugiarti Siswadi, while a large number of journalists are also imprisoned, such as Suroto (possibly already dead), Mrs Rusijati, Suprijo, Walujo, Satyagraha (was secretary-general of the Indonesian Journalists' Association), Karim (was chairman of the Indonesian Journalists' Association), Jusuf, Djoni Hendra Sitompoel, Njoman S. Pendit, Naibaho, Juliarso, Arispranowo, Wahjudi, Dahono, Mrs Lies Sukatno, Anwar, Rachman, Tampubolon, and then I have named only the imprisoned journalists from Jakarta [Djakarta]. Outside Jakarta dozens of journalists have also been arrested, for example from Bandung Sjarief Soeleiman, also ex-chairman of the Indonesian Journalists' Association PWI. All those imprisoned writers and journalists of course need not contradict that press freedom reigns in Indonesia of which Jassin speaks in the Haagse Post. Thus in the Netherlands, for example, quite a few car owners seem to be in prison, while cars are still being driven. Jassin nevertheless forgets that for some months now no newspaper or magazine may write about the Pancasila [Pantjasila], the state ideology of Indonesia. Two months ago the Christian newspaper Sinar Harapan was curbed after prematurely publishing budget figures not yet released. Last year, 1972, the daily Proklamasi was permanently banned from appearing for writing about the fate of the relatives left behind of political prisoners. In 1971 the editor-in-chief of an extremely right-wing and racist daily, Nusantara, was arrested on the basis of publications about Suharto [Soeharto] and his ministers. As regards that press freedom, quite apart from all the imprisoned writers and journalists, it is still by no means "butter on the tree" [Translator's note: sic; the Dutch idiom "geen botertje aan de boom" means "not going well at all"], to use a typical Dutch folk saying.