Het Indonesische parlement en "Linggadjati": Versterkte en krachtige linkervleugel steunt Kabinet-Sjahrir (The Indonesian parliament and Linggadjati)

(Van onzen Indonesischen medewerker.) "MTJ straks in Indonesië, op 27 Jan. a.s., de ontwerp-overeenkomst van Linggadjati door het voorlopige parlement in behandeling zal worden genomen, rijst de vraag, in hoeverre er kansen zijn voor aanvaarding van dit aceoord door het Indonesische volk. De oppositie in Indonesië tegen deze ontwerp-overeenkomst komt hoofdzakelijk van de burgerlijke partijen, die veel verder willen gaan, dan het ontwerp-accoord, terwijl daarentegen de links-georiënteerde partijen en in het bijzonder de organisaties op marxistische grondslagen, over het algemeen wel hun instemming kunnen betuigen met het aceoord van Linggadjati. Het is niet voor de eerste maal, dat er van de rechterzijde tegenkanting wordt ondervonden ten opzichte van de door Sjahrir gevolgde politiek. Oorzaken hiervan zijn o.a. de in deze groepering vaak terugkerende vrees, dat Sjahrir te veel concessies zou doen aan de Nederlanders, terwijl het verlangen om zo snel mogelijk tot de volledige onafhankelijkheid te komen, tot de 100% Merdeka, dikwijls tot gevolg heeft, dat men al te gauw de werkelijke verhoudingen, waarin de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd zich op een zeker moment bevindt, uit het oog verliest. Daardoor gebeurt het ook vaak, dat men er zich geen juist oordeel over heeft kunnen vormen, welke mogelijkheden de vrijheidsstrijd gedurende een bepaalde fase in zich bergt en welke stappen men moet ondernemen, terneinde een zo effectief mogelijk voordeel uit de strijd te kunnen behalen. Masjoemi, verdeeld in twee kampen WANNEER wtj nagaan, welke organisaties zich tegen het ontwerp-accoord van Linggadjati verzet hebben, dan moeten wü in de eerste plaats de Mohammedaanse partü „Masjoemi" noemen. In de Masjoemi, momenteel de grootste partü in Indonesië, hebben grondbezitters en handelaren een overwegende invloed in de leiding. Reeds eerder hebben wü er op gewezen, dat er twee stromingen in deze partü te onderkennen zün, een linkse meer vooruitstrevende groep, waarbü zich Vooral de jongeren hebben aangesloten, en een conservatieve recht-8e groep onder Jeidlng van den voorzitter der Masjoemi, Dr. Soekiman. Het is in het büzonder deze rechtse stroming, welke zich vaak verzet tegen de politiek van bet kabinet-Sjahrir. E>e acht Masjoemi-ministers In het kabinet kunnen beschouwd worden als te behoren tot de meer vooruitstrevende groep van de partü. Eén van hen, Moh. Roem, Minister Van Binnenlandse Zaken, maakte deel uit van de Indonesische delegatie bü de onderhandelingen te Linggadjati en zün paraaf staat dan ook onder bet aceoord. Twee andere belangrijke figuren onder deze Masjoemi-ministers, Moh. Natsir, Minister van Voorlichting en Hadji Agoes Sallm, Vice-Minister van Buitenlandse Zaken, hebben evenals Moh. Roem, In Mas- JOemi-kringen gepleit voor de overeenkomst van Linggadjati, In boeverre de pogingen van deze ministers succes hebben, is niet bekend. wetende, dat de verhoudingen ui de oude Indonesische volksvertegenwoordiging van zodanige a&rd zün, dat Sjahrir daarin op *en meerderheid zou kunnen rekenen, hebben leidende kringen der ■Masjoemi allereerst krachtig aangedrongen op een wüziging der samenstelling van het voorlopige Parlement, zulks in overeenstemming met de veranderingen, Wel- T* er in de laatste tüd onder de Indonesische politieke partüen zün Daarmede hopen zij, «Jat de Masjoemi in een betere po- J*06 zal komen te staan. Het «waard, dat de Masjoemi hanteer-?e> bleek echter tweesnijdend gekerkt te hebben. Niet alleen zij, jnaar ook de gehele linkervleugel jeeft zich danig kunnen versterken, zodat de kansen voor de Mas• e">i om <je meerderheid achter ÏIC1* te krügen, eerder kleiner dan Coter zün geworden! *!**■* de spanningen In de Masg*mi zelf zo groot zijn, valt het waarom nog te bezien, In hoeverre w rechtervleugel haar zin zal Si=£n door te drijven. Zo heeft Mr. na de terugkeer van «h jongste bezoek aan Sumatra, «leciegedeeld, dat de Masjoemi van vaT,atra 2icn wel voor het aceoord heeft. Het is niet uitsloten, dat een koppig volhoue»? van de rechtervleugel wel eens VrLacheurlnK de partij tot gev°'g zou kunnen hebben. Partai Nasional Indonesia util veranderingen in het aceoord Jj® tweede grote partij, welke aaar goedkeuring niet kon ««„uhechten aan de ontwerp-overÏMft 01*1' ls de Partai Nasional nale pesia ~~ Indonesische NatiogeriHi — eveneens een burnarP« parti;i' waarbij zich ambte-Bta„?' intellectuelen en midden- Partii hebben aangesloten. Deze fl Wordt wel eens beschouwd oorir-? vo°rtzettin» van de voordo:? 8': burgerlük-nationallstlsche gers „ffraJJ' van de gegoede burvan üll,*6 Wd, in het bijzonder kringen lectuelen <* a*l*ll^ de6p°Nmerkelflk« doet zich ook bij rijke i,l- vo°r. dat enkele belang- Partti i?ldende figuren uit deze A- K- Gal»i. Minister van ter vaa.rt,en Mr- Soesanto, Minisliesnroi, UBtltle- eveneens aan de dee£fen va* Linggadjati heb- rafer, »+ g€noTnen en ook hun pade w,aan onder het aceoord. Bü P.Nï *ste conferentie van de de pa'-rt„aarbii bet standpunt van «ttdlari „? opzichte van Lingtwee mi^erd bepaald, waren deze ■tandSuri v ra.°°k aanwezig. Hun "•""Punt heeft echter geen veld kunnen winnen, daar de partij toen het besluit genomen heeft, om een aantal wijzigingen in de ontwerpovereenkomst te eisen. Afgewacht dient te worden hoe de reactie van de Sumatraanse P.N.I. zal zün, waar Dr. Gani een grote autoriteit heeft. Het is heel goed mogelük, dat zün zienswijze een richtlün zal zün voor de Sumatraanse afgevaardigden. Hoe het ook zü, er mag, waar de P.N.I. een veel hechtere samenstelling bezit dan de Masjoemi, zeker gerekend worden op een sterke oppositie van deze zijde, Indonesische communisten onderschrijven Linggadjati TEGENOVER deze mogelijke tegenstemmers aan de rechterzüde, staan de voorstemmers aan de linkervleugel van het parlement In de eerste plaats moet hier genoemd worden de Partai Kommoenis Indonesia — P.K.I. —, een organisatie met grote traditie en rük aan ervaringen, die in de laatste tüd hoe langer hoe meer in belangrükheid toeneemt. Dit laatste bewijzen trouwens de toetreding van de massaorganisatie Gerindo van Djokja met een ledental van 250.000 in haar geheel tot de P.K.1., en de sprong van 1 óp 35 zetels bü de herziening van het parlement. Ook het feit, dat Sardjono, de voorzitter van de P.K.1., een centrale figuur is in één van de twee grootste vakverenigingen, de Gaboengan Sarekat Boeroeh Vertical (Federatie van Vakverenigingen waarin de arbeiders volgens Bedrijven zün georganiseerd), met een ledental van 750.000 arbeiders, is een bewüs van de belangrijkheid der P.K.I. in de Indonesische arbeidersbeweging. Ongetwijfeld heeft de terugkeer van de oude P.K.1.-leiders, Sardjono en Alimin, uit de jarenlange ballingschap veel bijgedragen tot de verdere ontwikkeling van de P.K.I. Uit de jongste verklaringen van Alimin bnjkt, dat de Indonesische communistische partü de invloed, welke er van uit Engeland en Amerika op het sluiten van de overeenkomst is uitgegaan, duidelflk onderkend heeft en dat de partü van mening Is, dat er onder de huidige omstandigheden geen betere oplossing mogelük zou zün geweest. Het behoeft geen betoog, Arbeiders en boeren vóór dat het goedkeuren van de overeenkomst door de P.K.I. een krachtige ondersteuning voor het kabinet-Sjahrir betekent. Partai Sosialis keurt beleid van haar leiders goed HET is welhaast vanzelfsprekend dat de Socialistische Partij haar goedkeuring hecht aan het beleid van haar leiders Sjahrir, Sjarifoedin en Soedarsono. Deze partü, welke eveneens op marxistische grondslag staat, heeft in het verleden een beslissende rol gespeeld in de leiding van' de Indonesische revolutie. Hoewel zij niet zo groot is als de Masjoemi, gaat er toch een belangrük gezag van haar uit. Het is zeker voor het grootste gedeelte aan de leiders van deze partü te danken geweest, dat de Repoeblik Indonesia zich een groot aanzien heeft kunnen verwerven in de ogen van de democratische wereld. Jeugd en partisanen willen opbouwen ER zijn vrflwel geen groepen in Indonesië, waarop men van bepaalde Nederlandse züde zo gescholden heeft als de Indonesische pemoeda's en de volkslegers. Men deed het voorkomen, alsof zü steeds maar door willen vechten en nooit bereid zouden zijn met Nederland een overeenkomst te sluiten. Ook zü hebben zich echter politiek ontwikkeld en begrüpen, dat strijd met de wapenen alleen niet voldoende is, om de republiek stand te doen houden tegen de aanvallen van het imperialisme, maar dat daarnaast beslist dé volle aandacht besteed moet worden aan de opbouw van het land. Het ondersteunen van de ontwerp-overeenkomst van Linggadjati is dan ook een duldelük bewijs van dit inzicht. Beide hebben een ontzaglük aandeel gehad in de verdediging van de republiek. Men kan gerust zeggen, dat het voor een groot deel aan de offervaardigheid van de pemoeda's en de volkslegers, deze Indonesische partisanen, te danken is geweest, dat de jonge Indonesische staat zich heeft kunnen handhaven. Daarom is het ook van zoveel belang, dat de Pesindo (Pemoeda Sosialis Indonesia), de grote organisatie van de socialistische jeugd, welke ook in het kabinet vertegenwoordigd is, en de Lasjkar Ra'jat (Volksleger) hun stem aan Linggadjati hebben gegeven. „Linggadjati' DE Indonesische Christenen, zowel Katholieken als Protestanten, zün vurige aanhangers van de republiek. Zü hebben steeds gepleit voor de erkenning van de Repoebliek Indonesia en hebben in het verleden ook altijd samengewerkt met Sjahrir. In het huidige kabinet zitten, eveneens Christenen, zoals de Minister van Openbare Werken, Putuhena (Partai Kerlsten Indonesia) en de Minister van Gezondheid, Dr. Leimena (Partai Keristen Indonesia). De Partal Kathoelik Indonesia.heeft zich reeds uitgesproken vóór Linggadjati en het is vrijwel zeker, dat ook de Partai Keristen Indonesia haar stem daaraan zal geven. De' Indonesische Christengemeenschap is niet groot. Uit de aard der zaak beschikt zü dus ook niet over veel zetels in het parlement, maar haar ondersteuning van Linggadjati betekent toch een versterking van de linkervleugel. Er zijn nog drie belangrijke partüen bij de linkervleugel, waarvan verwacht kan worden, dat ook zü zich achter Linggadjati zullen scharen. Het zijn de Partai Boeroeh Indonesia (Arbeiderspartij), de Perwari (Indonesische vrouwenorganisatie), beide eveneens vertegenwoordigd" ' fli het kabinet-Sjahrir en de Bansan Tani (Boerenbond). Intussen heeft de laatste zich ook reeds uitgesproken vódr Linggadjati. De kansen voor aanvaarding VAN sommige partüen is het nog niet bekend, hoeveel zetels zü in het nieuwe parlement hebben, zodat er niet uitgerekend kan worden, over hoeveel zetels de partüen, die zeker vóór het aceoord zullen stemmen, beschikken. Sjahrir zelf en de Masjoemi-minister Agoes Salim verwachten een meerderheid voor Linggadjati. Veel zal natuurlijk ook afhangen van de verklaring van Sjahrir in het parlement en van de besprekingen zelf. In bet verleden is Sjahrir er steeds in geslaagd, om het parlement te overtuigen van de juistheid der regeringspolitiek. Gezien de krachtige ondersteuning, welke hü van de linkerzüde ondervindt, zal hü er ditmaal ook in slagen, vooral waar hü zelf op het standpunt staat, dat het aangaan van deze overeenkomst nog niet betekent een afsluiting van de strüd, van de revolutie, maar dat hiermede slechts een nieuwe fase wordt ingeluid in de strijd voor de vrijheid van Indonesië. Bovendien zal zün jongste verklaring, dat de militaire botsingen van de laatste tijd allereerst besproken moeten worden, voordat de republiek tot ondertekening van Linggadjati zal overgaan, zijn positie zeker nog meer versterken. Een ieder In de republiek is er immers van overtuigd, dat ondanks Linggadjati, de Nederlandse militaire acties een wezenlük gevaar voor de Repoebllk Indonesia vormen. De Indonesische minister-president Soetan Sjahrir houdt een redevoering bij de opening der besprekingen met de Commissie- Generaal, die ten slotte geleid hebben tot de ontwerp-overeenkomst van Linggadjati. Links van Sjahrir, Moh. Roem, de Masjoemiminister van Binnenlandse Zaken, en naast hem mr. Soesanto, de P.N.1.-minister van Justitie. (Foto: Ipphos) EEN „TEXTIEL-BEDRIJF" IN HET BEZETTE BANDOENQ, dat bestemd is voor de „economische opbouw van Indië". Duidelijk is te zien in wat voor een primitieve toestand dit bebedrijf, dat eigenlijk de naam bedrijf niet verdient, zich bevindt.

=== [Page 1] === (From our Indonesian collaborator.) THE INDONESIAN PARLIAMENT AND LINGGADJATI — Strengthened and powerful left wing Now that soon in Indonesia, on 27 Jan. next, the draft agreement of Linggadjati [Linggarjati] will be taken up by the provisional parliament, the question arises to what extent there are chances of acceptance of this accord by the Indonesian people. The opposition in Indonesia to this draft agreement comes mainly from the bourgeois parties, which want to go much further than the draft accord, whereas the left-oriented parties and in particular the organisations on Marxist foundations can in general express their agreement with the Linggadjati accord. It is not the first time that opposition is encountered from the right side with regard to the policy followed by Sjahrir [Sutan Sjahrir]. Causes of this are, among others, the fear frequently recurring in this grouping that Sjahrir would make too many concessions to the Dutch, while the desire to reach full independence as quickly as possible, 100% Merdeka, often has the consequence that one loses sight too quickly of the real circumstances in which the Indonesian independence struggle finds itself at a given moment. As a result it also often happens that one has not been able to form a correct judgment of what possibilities the freedom struggle holds during a certain phase and what steps one must take in order to obtain the most effective possible advantage from the struggle. Masjumi divided into two camps When we examine which organisations have resisted the draft accord of Linggadjati, we must first of all name the Muslim party "Masjumi" [Masjoemi]. In the Masjumi, at present the largest party in Indonesia, landowners and traders have a predominant influence in the leadership. We have pointed out earlier that two currents can be distinguished in this party: a left, more progressive group, to which especially the young have attached themselves, and a conservative right-wing group under the leadership of the chairman of the Masjumi, Dr. Sukiman [Soekiman]. It is in particular this right-wing current that often opposes the policy of the Sjahrir cabinet. The eight Masjumi ministers in the cabinet can be regarded as belonging to the more progressive group of the party. One of them, Moh. Roem, Minister of the Interior, was part of the Indonesian delegation at the negotiations at Linggadjati and his initials therefore stand under the accord. Two other important figures among these Masjumi ministers, Moh. Natsir, Minister of Information, and Hadji Agoes Salim [Haji Agus Salim], Vice-Minister of Foreign Affairs, have, like Moh. Roem, pleaded in Masjumi circles for the Linggadjati agreement. To what extent the efforts of these ministers have success is not known. Knowing that the relations in the old Indonesian people's representation are such that Sjahrir could count on a majority there, leading circles of the Masjumi first of all urged strongly a change in the composition of the provisional Parliament, in accordance with the changes that have recently occurred among the Indonesian political parties. With that they hope that the Masjumi will come into a better position. The weapon wielded by the Masjumi proved however to have worked two-edged. Not only it, but the entire left wing too has been able to strengthen itself considerably, so that the chances for the Masjumi to get the majority behind it have become rather smaller than greater. Since the tensions in the Masjumi itself are so great, it remains to be seen to what extent the right wing will succeed in pushing through its will. Thus Mr. [Moh. Natsir?] after returning from his most recent visit to Sumatra, reported that the Masjumi of Sumatra is indeed for the accord. It is not excluded that a stubborn persistence of the right wing could have a split of the party as a consequence. Partai Nasional Indonesia wants changes in the accord The second large party which could not give its approval to the draft agreement is the Partai Nasional Indonesia — Indonesian National Party — likewise a bourgeois party, to which officials, intellectuals and middle classes have attached themselves. This party is sometimes regarded as a continuation of the pre-war bourgeois-nationalist movement of the well-to-do part of the population, in particular intellectual circles. Remarkably, it also occurs in the P.N.I. that a few important leading figures of this party, A. K. Gani, Minister of Communications, and Mr. Soesanto [Susanto], Minister of Justice, have likewise taken part in the negotiations of Linggadjati and have also put their initials under the accord. At the last conference of the P.N.I., at which the party's standpoint with regard to Linggadjati was determined, these two were also present. Their standpoint however could not gain ground, since the party then took the decision to demand a number of changes in the draft agreement. It remains to be seen how the reaction of the Sumatran P.N.I. will be, where Dr. Gani has great authority. It is quite possible that his view will be a guideline for the Sumatran delegates. However that may be, as the P.N.I. has a much firmer composition than the Masjumi, a strong opposition from this side can certainly be counted on. Indonesian communists endorse Linggadjati OPPOSED to these possible dissenting voters on the right stand the voters in favour on the left wing of parliament. First to be mentioned here is the Partai Kommoenis Indonesia — P.K.I. —, an organisation with a great tradition and rich in experience, which has in recent times been growing ever more important. This latter is proved moreover by the accession of the mass organisation Gerindo of Jogjakarta [Djokja], with a membership of 250,000, in its entirety to the P.K.I., and the jump from 1 to 35 seats in the revision of parliament. Also the fact that Sardjono, the chairman of the P.K.I., is a central figure in one of the two largest trade unions, the Gaboengan Sarekat Boeroeh Vertikal [Gabungan Serikat Buruh Vertikal] (federation of trade unions in which the workers are organised by industries), with a membership of 750,000 workers, is proof of the importance of the P.K.I. in the Indonesian labour movement. Without doubt the return of the old P.K.I. leaders, Sardjono and Alimin, from years of exile has contributed much to the further development of the P.K.I. From Alimin's latest statements it appears that the Indonesian communist party has clearly recognised the influence which proceeded from England and America on the conclusion of the agreement and that the party is of the opinion that under the present circumstances no better solution would have been possible. It needs no argument that the approval of the agreement by the P.K.I. means a powerful support for the Sjahrir cabinet. [Caption in margin:] Workers and peasants in favour of "Linggadjati" Partai Sosialis approves the policy of its leaders IT goes almost without saying that the Socialist Party attaches its approval to the policy of its leaders Sjahrir, Sjarifoedin [Sjarifuddin] and Soedarsono. This party, which likewise stands on a Marxist foundation, has played a decisive role in the past in the leadership of the Indonesian revolution. Although it is not as large as the Masjumi, a considerable authority nevertheless emanates from it. It has certainly been for the greatest part due to the leaders of this party that the Republic of Indonesia has been able to acquire great prestige in the eyes of the democratic world. Youth and partisans want to build THERE are hardly any groups in Indonesia that have been so abused from certain Dutch sides as the Indonesian pemuda's and the people's armies. It was made to appear as if they want to keep on fighting and would never be prepared to conclude an agreement with the Netherlands. They too, however, have developed politically and understand that struggle with weapons alone is not sufficient to make the republic hold out against the attacks of imperialism, but that besides this full attention must decidedly be paid to the building up of the country. The support of the draft agreement of Linggadjati is therefore a clear proof of this insight. Both have had an enormous share in the defence of the republic. One can safely say that it has been for a large part thanks to the sacrificial spirit of the pemuda's and the people's armies, these Indonesian partisans, that the young Indonesian state has been able to maintain itself. That is why it is also of so much importance that the Pesindo (Pemoeda Sosialis Indonesia), the large organisation of socialist youth, which is also represented in the cabinet, and the Laskar Rakjat [Lasjkar Ra'jat] (People's Army) have given their vote to Linggadjati. The Indonesian Christians, both Catholics and Protestants, are fervent adherents of the republic. They have always pleaded for the recognition of the Republic of Indonesia and have also always cooperated with Sjahrir in the past. In the present cabinet there are also Christians, such as the Minister of Public Works, Putuhena (Partai Kristen Indonesia) and the Minister of Health, Dr. Leimena (Partai Kristen Indonesia). The Partai Katholik Indonesia has already declared itself for Linggadjati and it is almost certain that the Partai Kristen Indonesia too will give its vote to it. The Indonesian Christian community is not large. By its nature it therefore does not have many seats in parliament, but its support of Linggadjati nevertheless means a strengthening of the left wing. There are three more important parties in the left wing of which it can be expected that they too will line up behind Linggadjati. They are the Partai Boeroeh Indonesia (Labour Party), the Perwari (Indonesian women's organisation), both likewise represented in the Sjahrir cabinet, and the Barisan Tani (Peasants' League). The latter has meanwhile already declared itself for Linggadjati. The chances for acceptance OF some parties it is not yet known how many seats they will have in the new parliament, so that it cannot be calculated how many seats are held by the parties that will certainly vote for the accord. Sjahrir himself and the Masjumi minister Agoes Salim expect a majority for Linggadjati. Much will of course also depend on Sjahrir's statement in parliament and on the discussions themselves. In the past Sjahrir has always succeeded in convincing parliament of the correctness of the government's policy. In view of the strong support that he receives from the left side, he will succeed this time too, especially since he himself takes the standpoint that entering this agreement does not yet mean a closing of the struggle, of the revolution, but that with it only a new phase is ushered in in the struggle for the freedom of Indonesia. Moreover his latest statement, that the military clashes of recent times must first be discussed before the republic will proceed to the signing of Linggadjati, will certainly strengthen his position still more. For everyone in the republic is convinced that, despite Linggadjati, the Dutch military actions form a real danger for the Republic of Indonesia. [Photo caption:] The Indonesian prime minister Sutan Sjahrir makes a speech at the opening of the talks with the Commission-General, which finally led to the draft agreement of Linggadjati. To the left of Sjahrir, Moh. Roem, the Masjumi minister of the Interior, and next to him Mr Soesanto, the P.N.I. minister of Justice. (Photo: Ipphos) [Photo caption:] A "TEXTILE ENTERPRISE" IN OCCUPIED BANDUNG [Bandoeng], intended for the "economic reconstruction of the Indies". One can clearly see in what primitive condition this enterprise, which really does not deserve the name enterprise, finds itself.