Internationale vrouwententoonstelling te Parijs (International women's exhibition in Paris)
Cleaned OCR text (Good (0.885); proof-reading: no (script-cleaned only)). Old Indonesian spelling has been converted to modern EYD. [Unreadable] marks text that could not be recovered. English translation below.
Text
Contrast tussen Nieuwe Democratieën en W:-Europa (Van ónze bijzondere correspondente) I~\E Internationale Democratische Vrouwenfederatie, waarbij meer ■*-' dan 48 democratische vrouwenorganisaties met een ledental van 80 millioen zijn aangesloten, heeft een initiatief in werkelijkheid omgezet, dat enig in de wereld mag heten, n.l. de organisatie van een internationale vrouwententoonstelling, welke van 12' Juni tot 18 Juli in Parijs wordt gehouden. 42 Landen nemen hieraan deel. Vertegenwoordigsters van 42 verschillende volkeren hebben, dank' zij een maandenlange voorbereiding het beste gebracht, wat zij te bieden hebben.
Frankrijks grootste kunstenaars verlenen medewerking VELE jonge Franse kunstenaars en arbeiders hebben onder leiding van de bekende beeldhouder; Aurlcoste, de schilder Leger en de architect Sevenat vrijwillig hun tijd ter beschikking g-esteld om de tentoonstelling op te bouwen. Geen werk was hun teveel, geen bezwaren werden geuit als iets overgedaan moest worden, zij hebben getimmerd en geschilderd en nachten doorgewerkt. Deze mensen hebben een werk verzet, dat tot voorbeeld mag dieneh voor alle jonge kunstenaars in Holland. De tentoonstelling is de uitdrukking geworden van het leven en de wensen der vrouwen, die onder de meest verschillende omstandigheden één gezamenlijk verlangen hebben: de vrede en de vooruitgang. Paul ËHiard, Frankrijks dichter en verzetsheld, maakte een gedicht voor deze tentoonstelling, dat begint met: Soeurs d'espërance, o Femmes [courageuses Contre la mort, vous avez Ifait vn pact (Zusters der hoop, o moedige [vrouwen Tegen de dood sloot gij etn [verbond) Nederlands democratische vrouwen vertegenwoordigd OOK Nederlands democratische vrouwen hebben de eer vertegenwoordigd te zijn met een stand, verzorgd door de Nederlandse Vrouwenbeweging. Zij toont iets van het verzet der vrouwen tegen de Duitse bezetting, de hongerwinter, de vrouw in de concentratie-kampen en van het werk der Nederlandse Vrouwenbeweging.
Een belangrijk gedeelte is gewijd aan Indonesië, want ook de Nederlandse" vrouwen hebben dezelfde wil van alle vrouwen ter wereld: de vrede en vriendschap tussen de volkeren en geen koloniale oorlog en onderdrukking. Frankrijk neemt een belangrijke plaats in de expositie in. De voortbrengselen van de takken van het bedrijf waarin de vrouw werkt, zijn hier tentoongesteld, zoals: mode-artikelen, parfums, glaswerk, radio-apparaten, landbouwproducten enz. Maar naast deze rijkdom aan producten is daar de schrijnende tegenstelling van de armoede, waarin de vrouw leeft. De producten, die zij voortbrengt, kan zij niet kopen, zij zijn voor de rijken!
Laten wij een kijkje nemen in Spanje. Dé Spaanse republikeinse uitgewekenen hebben van hun stand een Andalousiscbe tuin gemaakt. De vrouw In Franco- Spanje en de vrouw in de vroegere Spaanse Republiek! Wat een verschil! Een simpel voorbeeld: de Franco-grondwet, die de vrouw een positie als aanhangwagen van de man toekent of de Republikeinse grondwet, dte de vrouw volkomen g-elijke rechten geeft als de man! Reactie en vooruitgang, fascisme en democratie, is het ons ooit op zon eenvoudige manier duidelijk gemaakt, wat die*woorden betekenen?
Wü reizen verder, naar Griekenland. Hier spreekt de ellende van de vrouw en haar kind tot u als een roep om hulp, een bede om het democratische Griekse volk te steunen in zijn strijd tegen het Anglo-Amerikaanse imperialisme. Of naar het donkere Afrika, waar één meisjes-school is voor 16 millioen inwoners.
Portugal, waar de helft van de bevolking lezen noch schrijven kan. Italië, waar 70 % der kinderen aan rachitis (Engelse ziekte) lijdt.
Het is alles de trieste balans van een wereld van volkeren, die nog lijden onder een kapitalistische uitbuiting en waar niet vrij geademd kan worden. En het is juist in die landen, dat de positie van de vrouw het meest minderwaardig is en waar zij in de ellendigste omstandigheden leeft.
Daar waar de vrouw een ander leven leidt!
ALS een triomf verrijzen naast deze grauwe plekken de groene spruiten van de voor- Uitgang in de völksdemocratleën van Oost-Europa, het bevrijde China en de Sowjet-Unie. Zij laten ons zien, dat de vrouw ook anders kan leven dan in ellende en misère, dat zij minister kan zijn en strijdster.voor de vrijheid, medeopbouwstér van een nieuwe, rechtvaardige samenleving. In Joegoslavië hebben 25.000 vrouwen haar leven geofferd in de strijd tegen het fascisme, 40.000 werden gewond en 3000 zijn voor hun leven invalide. Er zijn nü zes vrouwelijke ministers in de verschillende Joegoslavische republieken.
In Albanië, in Roemenië, Polen, Tsjechoslowakije, overal zijn vrouwen geroepen om de meest verantwoordelijke posten van het land te bekleden. In de Sowjet- Unie is het al geen bijzonderheid meer, dat de vrouw haar energie in dienst stelt van de opbouw van haar land, nergens ter wereld is dfi vrouw zo veelzijdig opgenomen in alle takken van het openbare leven als juist daar! De vrouwen in de Sowjet-Unie zijn de moeders van een nieuwe generatie, de generatie die de weg bereidt voor een wereld, waarin oorlog, onderdrukking en uitbuiting vreemde woorden zullen zijn, die men niet meer zal begrijpen. Le jour est proche, 6 nies [soeurs de grandeur, On nous rirons des mots [querre et misère (de dag is nabij, o mijn zus[ters in de glorie, Dat wij zullen lachen om de [woorden oorlog en ellende).
English translation
=== [Page 1] ===
International women's exhibition in Paris — "Women, against death you made a pact"
Contrast between New Democracies and Western Europe (From our special correspondent)
THE Women's International Democratic Federation [Internationale Democratische Vrouwenfederatie], to which more than 48 democratic women's organisations with a membership of 80 million are affiliated, has turned into reality an initiative that may be called unique in the world, namely the organisation of an international women's exhibition, which is held in Paris from 12 June to 18 July. 42 countries take part in it. Representatives of 42 different peoples have, thanks to months of preparation, brought the best that they have to offer.
France's greatest artists lend their cooperation
MANY young French artists and workers, under the leadership of the well-known sculptor Auricoste, the painter Léger and the architect Sevenat, voluntarily made their time available to build up the exhibition. No work was too much for them, no objections were voiced when something had to be done over; they carpentered and painted and worked through nights. These people have done work that may serve as an example for all young artists in Holland. The exhibition has become the expression of the life and the wishes of women, who under the most varied circumstances have one common desire: peace and progress. Paul Éluard, France's poet and resistance hero, made a poem for this exhibition, which begins with: Soeurs d'espérance, ô Femmes courageuses / Contre la mort, vous avez fait un pacte (Sisters of hope, O courageous women / Against death you made a pact).
Dutch democratic women represented
DUTCH democratic women too have the honour of being represented with a stand, arranged by the Dutch Women's Movement [Nederlandse Vrouwenbeweging]. It shows something of the resistance of women against the German occupation, the hunger winter, the woman in the concentration camps and of the work of the Dutch Women's Movement. An important part is devoted to Indonesia, for Dutch women too have the same will as all women in the world: peace and friendship between the peoples and no colonial war and oppression. France takes an important place in the exposition. The products of the branches of industry in which women work are exhibited here, such as fashion articles, perfumes, glassware, radio sets, agricultural products, etc. But beside this wealth of products there is the glaring contrast of the poverty in which the woman lives. The products she makes she cannot buy, they are for the rich!
Let us take a look at Spain. The Spanish republican exiles have made an Andalusian garden of their stand. The woman in Franco-Spain and the woman in the former Spanish Republic! What a difference! A simple example: the Franco constitution, which assigns the woman a position as a trailer attached to the man, or the Republican constitution, which gives the woman completely equal rights with the man! Reaction and progress, fascism and democracy, has it ever been made clear to us in such a simple way what those words mean?
We travel on, to Greece. Here the misery of the woman and her child speaks to you as a call for help, a plea to support the democratic Greek people in its struggle against Anglo-American imperialism. Or to dark Africa, where there is one girls' school for 16 million inhabitants. Portugal, where half the population can neither read nor write. Italy, where 70% of the children suffer from rickets (the English disease). It is all the sad balance sheet of a world of peoples that still suffer under capitalist exploitation and where one cannot breathe freely. And it is precisely in those countries that the position of the woman is most inferior and where she lives in the most wretched conditions.
Where the woman leads a different life!
AS a triumph the green shoots of progress rise beside these grey spots in the people's democracies of Eastern Europe, liberated China and the Soviet Union. They show us that the woman can also live otherwise than in misery and wretchedness, that she can be a minister and a fighter for freedom, co-builder of a new, just society. In Yugoslavia 25,000 women sacrificed their lives in the struggle against fascism, 40,000 were wounded and 3,000 are disabled for life. There are now six female ministers in the various Yugoslav republics. In Albania, in Romania, Poland, Czechoslovakia, everywhere women are called to fill the most responsible posts of the country. In the Soviet Union it is no longer a particularity that the woman puts her energy at the service of the building up of her country; nowhere in the world is the woman so many-sidedly included in all branches of public life as precisely there! The women in the Soviet Union are the mothers of a new generation, the generation that prepares the way for a world in which war, oppression and exploitation will be strange words that one will no longer understand. Le jour est proche, ô mes sœurs de grandeur, / Où nous rirons des mots guerre et misère (The day is near, O my sisters in glory, / When we shall laugh at the words war and misery).