Gerwani Archive
Researcher log in

← GA-00817

Het begon in Parijs: Vijf jaar IDVF (It began in Paris: five years of the WIDF)

Cleaned OCR text (Good (0.889); proof-reading: no (script-cleaned only)). Old Indonesian spelling has been converted to modern EYD. [Unreadable] marks text that could not be recovered. English translation below.

Text

Vijf jaar Internationale Democratische Vrouwen-Federatie JJET was eind November 1945, toen in Parijs kwieke Mexicaansen en gracieuze Indische vrouwen, een twintigtal Sowjet-vrouwen en verder uit aller heren landen vrouwen bijeenkwamen. Voor het eerst na de oorlog, waarvan velen harer nog de sporen droegen, vonden zij elkaar hier en sloten een hechte band. Heldinnen waren er velen onder da honderden afgevaardigden. Daar waa Nina Popowa, die een grote rol heeft gespeeld bij de verdediging van Moskou tegen de nazi's. Daar was Marie Clauda Vaillant—Couturier, die onverschrokken tegen het fascisme had gestreden, in het vernietigingskamp Auschwitz had gezeten en tot het laatst toe was gebleven om de zieken te verzorgen. Daar was Dragoitsjewa, de dappere Bulgaarse, om wier hoofd zich reeds legenden hadden, geweven. Voorts Griekse meisjes met de fiere blik der partisanen. Al deze vrouwen, wier leven even verschillend 'Was als haar uiterlijk, beloofden elkaar toen te Parijs, gezamenlijk op te komen voor een beter lot voor haar kinderen en voor de wezen van haar gedode zusters, voor haar eigen rechten, voor het uitroeien van de wortel van het fascisme en bovenal zwoeren zij op de bres te blijven staan voor da vrede, om een herhaling van de nog verse beproeving te voorkomen. Op 2 December zag de Internationale Democratische Vrouwen-Federatie het levenslicht. Tachtig millioen vrouwen uit 40 landen gingen terstond aan da slag. Thans vieren 91 millioen vrouwen in 59 landen het vijfjarig bestaan van haar organisatie. Wij in Nederland Wat heeft het eerste jubileum van da grote zusterschap ons, Nederlandse vrouwen, te zeggen? Vijf jaar geleden waren wij nog niet vertegenwoordigd. Maar spoedig namen de vrouwen, die da hel van Ravensbrück hadden gekend, het initiatief tot een beweging, die het behoud van de vrede en een betere toekomst voor haar kinderen nastreefde. Zo ontstond in 1946 de Nederlandse Vrouwenbeweging, die zich terstond bij de I.D.V.F. aansloot en sindsdien aan alle activiteit van de grote wereldorganisatie heeft meegewerkt. Eniga Nederlandse vrouwen genoten verleden jaar de eer om uitgenodigd te worden naar Peking, de hoofdstad van het nieuwe China, waar voor het eerst in da geschiedenis de vrouwen van Azië beraadslaagden over haar taak in de worsteling voor vrijheid en vrede. Van de machtige stroom handtekeningen onder de Oproep van ( Stockholm, die duidelijke waar- I schuwing aan oorlogszuchtige re- j geringen, dat de volken de atoombom in de ban hebben gedaan, hebben de vrouwen een belangrijk deel geleverd. Nog veel te doen En is het niet begrijpelijk, dat de Internationale Kinderdag op 1 Juni elk jaar door meer vrouwen en op treffender wijze gevierd wordt? Overal waar het gaat om de vrede en om de nieuwa generatie, komt immers het hart van da vrouwen in beweging. En waar vrouwen in beweging komen, gaat de I.D.V.F. vooraan. Zij heeft dat bewezen sinds die grijz. winterdag, toen zij onder het gejuich van honderden Parijse vrouwen haar eerste manifest de wereld inzond, tot nu toe, nu de vrouwen optreden om haarzelf, haar kinderen en die van anderen het lot van de Koreaanse vrouwen en kinderen te helpen besparen. Vrouwen van China en vrouwen van Amerika, van de Sowjet-Unie en van India, van Nederland en van Indonesië, zij zijn vol goede moed in deze herdenkingsdagen. Zij weten, dat haar nog veel werk te doen staat, maar dat het doel, een vreedzame wereld, de gedane moeita rijkelijk lonen zal.

English translation

=== [Page 1] === It began in Paris... — Five years of the Women's International Democratic Federation IT was at the end of November 1945, when in Paris brisk Mexican women and graceful Indian [Indische] women, some twenty Soviet women and, besides, women from all corners of the world came together. For the first time after the war, of which many of them still bore the traces, they found one another here and forged a close bond. Heroines there were many among the hundreds of delegates. There was Nina Popova, who played a great role in the defence of Moscow against the Nazis. There was Marie-Claude Vaillant-Couturier, who had fought undauntedly against fascism, had been in the extermination camp Auschwitz and had stayed to the last to care for the sick. There was Dragoicheva, the brave Bulgarian woman, around whose head legends had already been woven. Further Greek girls with the proud gaze of the partisans. All these women, whose lives were as different as their appearance, promised each other then in Paris to stand up jointly for a better lot for their children and for the orphans of their killed sisters, for their own rights, for the uprooting of the roots of fascism, and above all they swore to remain on the breach for peace, to prevent a repetition of the still-fresh ordeal. On 2 December the Women's International Democratic Federation saw the light of day. Eighty million women from 40 countries went to work at once. Now 91 million women in 59 countries celebrate the fifth anniversary of their organisation. We in the Netherlands What does the first jubilee of the great sisterhood have to say to us, Dutch women? Five years ago we were not yet represented. But soon the women who had known the hell of Ravensbrück took the initiative for a movement that strove for the preservation of peace and a better future for their children. Thus in 1946 the Dutch Women's Movement [Nederlandse Vrouwenbeweging] came into being, which joined the W.I.D.F. at once and has since cooperated in all activity of the great world organisation. A few Dutch women enjoyed last year the honour of being invited to Peking [Beijing], the capital of the new China, where for the first time in history the women of Asia deliberated on their task in the struggle for freedom and peace. Of the mighty stream of signatures under the Stockholm Appeal, that clear warning to warlike governments that the peoples have outlawed the atom bomb, women supplied an important share. Still much to do And is it not understandable that International Children's Day on 1 June is celebrated every year by more women and in a more striking way? Everywhere where peace and the new generation are at stake, the hearts of women are set in motion. And where women are set in motion, the W.I.D.F. leads. It has proved that since that grey winter day when, to the cheers of hundreds of Parisian women, it sent its first manifesto into the world, up to now, when women are acting to help spare themselves, their children and those of others the fate of the Korean women and children. Women of China and women of America, of the Soviet Union and of India, of the Netherlands and of Indonesia, they are full of good courage in these days of commemoration. They know that much work still awaits them, but that the goal, a peaceful world, will richly reward the effort made.