De arrestaties in Indonesië: oproep van de PKI tegen fascisme te strijden

IjET Centraal Comité van de, Partai Komunis Indonesia ileeft naar aanleiding van de Prestatie van tal van Indonesische burgers door de rering-Sukiman een belangrijke verklaring gepubliceerd, wij hieronder vrijwel on- verkort laten volgen. j„,e verklaring begint met uiteen te Jd].?*. dat de Amerikaanse oorlogs- °P een steet*s krachtiger tegen- LBci van de volkeren stuit en dat in ij Jiïjzonder in de Aziatische landen, Perzië, Marokko en andere Bte de anti-imperialistische strijd een j? grotere omvang aanneemt. C°mende tot de ontwikkeling in In- zelf zegt de verklaring, dat de Ij van Amerika en de poli-I{£ van de Indonesische regering (de jj' C-politiek) in Indonesië een gewel•Jr economische chaos hebben gespen. jij ö' hebben de goederenprijzen doen Hne.n> de waarde van het loon van de hhi<lers doen dalen, inflatie teweeg racht en het land van de boeren \tJlpenomen omdat dit benut moest \^en ten behoeve van de onderne)} 3en der imperialisten. De R.T.C.- WU'efc heeft de nationale bedrijven jfr het bankroet geleid, omdat deze tegen het buitenge grootkapitaal dat beschermd wordt door de R.T.C.-regering, niet konden volhouden. De R.T.C.-politiek is zich steeds meer gaan richten op het verslaven en tot soldaten maken van het Indonesische volk in dienst van het imperialisme. De Amerikaanse politiek in Indonesië is in strijd met de democratische grondrechten van de mens, getuige de SOB (Staat van Oorlog en Beleg), het stakingsverbod, de willekeurige huiszoekingen en arrestaties." * * * T"\E economische en politieke chaos", " zo gaat de verklaring voort, „veroorzaakt door de R.T.C.-overeenkomst, hebben op grote schaal corruptie en zwarte handel doen ontstaan en hebben het mogelijk gemaakt, dat roofovervallen en moordpartijen door benden die bestaan uit en verbinding hebben met overblijfselen van de koloniale troepen, plaats vinden. Dit alles heeft een steeds groeiende en actiever wordende democratische en vredes-beweging doen ontstaan, welke elke poging van de Verenigde Staten om Indonesië in een oorlog te betrekken bestrijdt. De eenheid onder de arbeiders wordt sterker en vele van haar acties hebben tot overwinningen geleid. De activiteit van de arbeiders heeft andere klassen en groepen der bevolking gestimuleerd en geïnspireerd om zich te verenigen en tot acties te komen. Door deze stimulans en inspiratie van de arbeidersklasse wordt het nationale front, bestaande uit arbeiders, boeren, jeugd, studerenden, culturele werkers, politieke partijen, de vredesbeweging e.a. steeds sterker. Daar de Amerikaanse en Indonesische regering niet in staat zijn de door hun eigen politiek veroorzaakte chaos te overwinnen en niet in staat zijn langs legale en grondwettige wegen hun politiek te verdedigen tegen de eisen van democratie en vrede, worden het imperialisme en de Sukiman-Wibisono-regering agressief. Deze regering lanceert zonder schroom valse beschuldigingen en gaat over tot provocaties waaraan ook spionnage- en terreurorganisaties als de NEFIS, de E.8.1., Scotland Yard en de Kwo Min Tang actief deelnemen. Mensen als Campbeïl en Allner, beiden van de Amerikaanse F.8.1. laat men vrij hun rol van provocateurs spelen. Daarnaast laat de regering uit het buitenland lieden komen, die als volksvijanden bekend staan, zoals Schacht, Dewey, Casey, MacDonald e.a." • • * T)E verklaring noemt als het hoogte-1J punt van deze politiek de arrestaties van en huiszoekingen bij leden en.leiders van de P.K.1., P.5.1., Partai Murba, Partai Rakjat Indonesia, Partai Permai, Partai Demokrasi Rakjat, P.N.1., Partai Sosialis Indonesia, 5.0.8.5.1. en de vakorganisaties, Pemuda Rakjat, Gerwis, Komite Pembela Perdamaian Dunia, 8.T.1., R.T.1., Sakti, Chinezen, journalisten, leiders van de vereniging van oud-strijders, invaliden e.a. Er wordt op gewezen, dat de arrestaties gericht zijn tegen hen die op enigerlei wijze oppositie tegen de regering voeren. „Algemeen vindt men de redenen die de regering voor de arrestaties naar voren heeft gebracht (de z.g. „staatsgreep" bij Tand jong Priok enz.) naief en prvmitief en de beschuldigingen die in dit verband tegen de P.K.I. geuit worden, zeer onaannemelijk." De verklaring wijst er op, dat de regering op„16 Augustus een delegatie van de P.K.1., die bij president Sukarno en het Hoge Gerechtshof om inlichtingen over de arrestaties verzocht, heeft laten arresteren en nog niet heeft vrijgelaten. De P.K.I. heeft dus, zo gaat het Centraal Comité voort, op legale manier pogingen gedaan om de kwestie van de arrestaties en huiszoekingen te regelen. Krachtig protesterend tegen de arrestaties, verklaart het Centraal Comité, dat „de handelingen van de Sukiïman- Wibisono-regering er alleen op gericht xijn de politiek van de imperialisten sneller te doen slagen, de staat van oorlog en beleg te doen voortbestaan, democratische algemene verkiezingen te belemmeren, de militaire overeenkomsten tussen Indonesia en Amerika vlugger te doen verwezenlijken en een begroting op te stellen, ten gevolge waarvan het volk lijdt en die gericht is op oorlog en terreur. De handelingen van de Sukiman- Vibisono-Suprapto-kliek zijn helemaal niet gebaseerd op de nationale belangen en de belangen van het volk. Haar handelingen hellen over naar het fascisme, naar wreedheid en willekeur. Haar daden betekenen een verkrachting van de Grondwet, omdat deze niet gebaseerd zijn op bewezen fevten, doch louter op onwaarheden. De handelingen van deze kliek betekenen een staatsgreep van de zijde van de regering zelf, een poging om zelf de macht te grijpen, de progressieve en de min of meer progressieve elementen uit de weg te ruimen en van Indonesia een fascistische staat te maken." De PKI eist van de regering, dat alle personen die gearresteerd zijn, zowel de leden van de PKI als die van andere partijen en volksorganisaties, zo spoedig mogelijk in vrijheid worden gesteld en dat alle arrestaties, welke van alle wettelijke grond zijn ontbloot, worden stopgezet. "T-NSLOTTE roept de PKI het gehele •"- volk, alle democraten en ware patriotten op, om nauw samen te werken bij de bestrijding van het gemeenschappelijke gevaar dat Indonesië bedreigt: het gevaar van het fascisme. „Dit gevaar bedreigt niet alleen de Communistische Partij en de arbeidersklasse, doch eveneens rechtstreeks alle democraten, alle progressief denkenden, alle ware patriotten die buiten de PKI en de arbeidersklasse staan." De verklaring wijst er op, dat tot de gearresteerden ook leden en partijleiders behoren van de PNI en andere partijen, verder personen die behoren tot nationale minderheidsgroepen, journalisten, militairen, invaliden en leiders van religieuze groepen. De verklaring eindigt met de volgende woorden: ~Wü hebben het Japanse fascisme reeds eenmaal overwonnen. Nu legt de historie ons de even zware taak op de schouders het fascistische gevaar, dat ons door het Amerikaanse imperialisme met behulp van de Sukiman-Wibisono- Suprapto-kllek wordt opgedrongen, te keren. Ook dit fascistisch gevaar kunnen we afwenden en overwinnen, indien wij — alle democratische en vaderlandslievende krachten — nauw met elkaar samenwerken, zoals wij dat reeds gedaan hebben bij de bevrijding van het Japanse fascisme. Het is nog niet te laat om de pogingen tot het invoeren van het fascistische regeringssysteem door de Sukiman-Wibisono-Supraptokliek te verijdelen. Dat alle anti-fascistische krachten zich verenigen! Leve de democratie! Leve Indonesia!"

=== [Page 1] === The arrests in Indonesia PKI CALL TO FIGHT FASCISM The Central Committee of the Partai Komunis Indonesia [Communist Party of Indonesia, PKI] has published an important statement in response to the arrest of many Indonesian citizens by the Sukiman government, which we reproduce below almost unabridged. The statement begins by explaining that the American war policy meets with ever stronger resistance from the peoples and that in particular in the Asian countries, Persia [Iran], Morocco and other places, the anti-imperialist struggle is assuming an ever greater scale. Turning to developments in Indonesia itself, the statement says that the policy of America and the policy of the Indonesian government (the R.T.C. [Round Table Conference] policy) have created a violent economic chaos in Indonesia. "They have made the prices of goods rise, made the value of workers' wages fall, brought about inflation and taken the peasants' land because it had to be used for the benefit of the enterprises of the imperialists. The R.T.C. policy has led the national enterprises into bankruptcy, because these could not hold out against foreign big capital, which is protected by the R.T.C. government. The R.T.C. policy has increasingly come to aim at enslaving the Indonesian people and making soldiers of them in the service of imperialism. American policy in Indonesia is in conflict with the democratic fundamental rights of man, witness the SOB (State of War and Siege), the ban on strikes, the arbitrary house searches and arrests." * * * "The economic and political chaos", the statement continues, "caused by the R.T.C. agreement, have given rise on a large scale to corruption and black marketeering and have made it possible for armed robberies and murders to take place by gangs that consist of, and are connected with, remnants of the colonial troops. All this has given rise to an ever-growing and more active democratic and peace movement, which combats every attempt of the United States to draw Indonesia into a war. Unity among the workers is growing stronger and many of its actions have led to victories. The activity of the workers has stimulated and inspired other classes and groups of the population to unite and to take action. Through this stimulus and inspiration of the working class the national front, consisting of workers, peasants, youth, students, cultural workers, political parties, the peace movement and others, is growing ever stronger. Since the American and Indonesian governments are unable to overcome the chaos caused by their own policy and are unable to defend their policy along legal and constitutional paths against the demands of democracy and peace, imperialism and the Sukiman-Wibisono government are becoming aggressive. This government unscrupulously launches false accusations and proceeds to provocations in which espionage and terror organisations such as the NEFIS, the F.B.I., Scotland Yard and the Kuomintang also actively take part. People such as Campbell and Allner, both of the American F.B.I., are allowed to play their role as provocateurs freely. In addition the government lets people come from abroad who are known as enemies of the people, such as Schacht, Dewey, Casey, MacDonald and others." * * * The statement names as the culmination of this policy the arrests of, and house searches at, members and leaders of the P.K.I., P.S.I. [sic], Partai Murba, Partai Rakjat Indonesia, Partai Permai, Partai Demokrasi Rakjat, P.N.I., Partai Sosialis Indonesia, S.O.B.S.I. and the trade organisations, Pemuda Rakjat, Gerwis, Komite Pembela Perdamaian Dunia [Committee for the Defence of World Peace], B.T.I., R.T.I., Sakti, Chinese, journalists, leaders of the association of ex-combatants, invalids and others. It is pointed out that the arrests are directed against those who in any way conduct opposition to the government. "Generally the reasons the government has put forward for the arrests (the so-called 'coup' at Tandjong Priok etc.) are found naive and primitive and the accusations made in this connection against the P.K.I. highly implausible." The statement points out that on 16 August the government had a delegation of the P.K.I., which asked President Sukarno and the High Court of Justice for information about the arrests, arrested, and has not yet released it. The P.K.I. has thus, the Central Committee continues, made attempts in a legal manner to settle the question of the arrests and house searches. Protesting forcefully against the arrests, the Central Committee declares that "the actions of the Sukiman-Wibisono government are aimed solely at making the policy of the imperialists succeed faster, at making the state of war and siege continue, at obstructing democratic general elections, at realising the military agreements between Indonesia and America more quickly and at drawing up a budget as a result of which the people suffer and which is aimed at war and terror. The actions of the Sukiman-Wibisono-Suprapto clique are not at all based on the national interests and the interests of the people. Its actions lean towards fascism, towards cruelty and arbitrariness. Its deeds mean a violation of the Constitution, because they are not based on proven facts but purely on untruths. The actions of this clique mean a coup on the part of the government itself, an attempt to seize power itself, to remove the progressive and the more or less progressive elements and to make Indonesia a fascist state." The PKI demands of the government that all persons who have been arrested, both the members of the PKI and those of other parties and people's organisations, be set free as soon as possible and that all arrests that lack any legal basis be stopped. Finally the PKI calls on the entire people, all democrats and true patriots, to cooperate closely in combating the common danger that threatens Indonesia: the danger of fascism. "This danger threatens not only the Communist Party and the working class, but equally directly all democrats, all progressive-thinking people, all true patriots who stand outside the PKI and the working class." The statement points out that the arrested also include members and party leaders of the PNI and other parties, further persons belonging to national minority groups, journalists, military men, invalids and leaders of religious groups. The statement ends with the following words: "We have already once overcome Japanese fascism. Now history places on our shoulders the equally heavy task of turning back the fascist danger which is being forced upon us by American imperialism with the help of the Sukiman-Wibisono-Suprapto clique. This fascist danger too we can avert and overcome, if we – all democratic and patriotic forces – cooperate closely with each other, as we already did in the liberation from Japanese fascism. It is not yet too late to thwart the attempts to introduce the fascist system of government by the Sukiman-Wibisono-Suprapto clique. May all anti-fascist forces unite! Long live democracy! Long live Indonesia!"