Voor democratische huwelijkswetten in Indonesië

IN Indonesië bestaat er een wetsontwerp, dat bekend staat onder de naam PP-19. Dit is het beruchte ontwerp huwelijkswet, dat de mogelijkheid voor de mannen opent voor polygamie. Hiertegen hebben — zoals bekend — reeds tienduizenden Indonesische vrouwen, zowel in de steden als op het platteland heftig geprotesteerd en er werden grote demonstraties gehouden. Mevr. Umi Sardjono, alg. voorzitster van de Gerwani heeft er in een artikel in de Harian Rakjat op gewezen, dat %en massaler strijd van de Indonesische vrouwen nodig ls. Wij moeten, zo schreef mevrouw Umi Sardjono, de democratische rechten, hoe beperkt deze in verschillende gebieden ook mogen zijn, op de beste wijze benutten, teneinde massale acties te kunnen ontplooien, om de regering te dwingen de democratische rechten uit te breiden. Zij trok als conclusie: „Géén actie betekent géén verbetering van onze sociale toestand. Bij deze acties is het onze taak om alle vrouwengroeperingen te betrekken. En verder moeten wh' bij onze acties in de bedrijven de vakbeweging inschakelen, vooral wanneer wü weten, dat er in de PP-19 een artikel voorkomt, dat het gevaar inhoudt tot de mogelijkheid van massa-ontslagen. ' Het moet dus géén strijd zijn van de vrouwen tegen de mannen, maar een gezamenlijke strijd van vrouwen en mannen tegen de feodale huwelijksvormen in Indonesië.

=== [Page 1] === In Indonesia there is a bill known by the name PP-19 [Peraturan Pemerintah No. 19]. This is the notorious draft marriage law that opens the possibility of polygamy for men. Against this – as is known – tens of thousands of Indonesian women, both in the cities and in the countryside, have already protested vehemently and large demonstrations have been held. Mrs Umi Sardjono, general chairwoman of the Gerwani, has pointed out in an article in the Harian Rakjat that a more massive struggle of Indonesian women is needed. We must, wrote Mrs Umi Sardjono, make the best use of the democratic rights, however limited these may be in various areas, in order to be able to develop mass actions to force the government to extend the democratic rights. She drew as conclusion: "No action means no improvement of our social situation. In these actions it is our task to involve all women's groupings. And further we must involve the trade union movement in our actions in the enterprises, especially when we know that PP-19 contains an article that implies the danger of the possibility of mass dismissals." It must therefore be no struggle of women against men, but a joint struggle of women and men against the feudal forms of marriage in Indonesia.