Berkhouwer (mede namens socialisten) maakt het bont (herplaatsing 12-7-1975)

De vrouwen, die allen tussen de 50 en 60 jaar oud zijn, werden in 1966 gearresteerd; de negen jaar die zij nu al in gevangenissen en concentratiekampen hebben doorgebracht, worden niet op de vonnissen afgetrokken. De vrouwen hebben zich tegenover de machthebbers moedig gedragen en alle beschuldigingen afgewezen. Sri Ambar had in 1967 al grote moed en standvastigheid getoond, toen zij weigerde als getuige op te treden in het proces tegen Sudiman, leider van de PKI, die in 1968 werd geëxecuteerd. Zij verklaarde slechts te willen verschijnen als zij haar verwondingen door martelingen toegebracht zou kunnen tonen en daarover zou kunnen spreken. In het vonnis stellen de machthebbers met woede vast, dat de 'beschuldigden geen enkel teken van berouw toonden. Er verblijven nog duizenden vrouwen nu al bijna tien jaar in gevangenissen. Tijdens een zitting van het zogenaamde 'Europese parlement' in Straatsburg hebben de niet-communistische leden geweigerd een uitspraak voor de vrijlating van de politieke gevangenen en tegen de schending van democratische rechten in Indonesië te doen. De communisten hadden op die uitspraak aangedrongen. Bijzonder bont maakte de WD-er Berkhouwer het. Hij sprak mede namens de Gaullisten, conservatieven en socialisten en zei 'de noodzaak niet in te zien van een uitspraak. Hij verklaarde Indonesië al geruime tijd 'goed te kennen' — Suharto trad sinds 1965 al op 'tegen de communisten' en daarom zou nu geen uitspraak behoeven te worden gedaan

=== [Page 1] === The women, who are all between 50 and 60 years old, were arrested in 1966; the nine years that they have already spent in prisons and concentration camps are not deducted from the sentences. The women conducted themselves courageously toward the authorities and rejected all accusations. Sri Ambar had already shown great courage and steadfastness in 1967, when she refused to appear as a witness in the trial of Sudisman, leader of the PKI, who was executed in 1968. She declared that she would only appear if she could show her injuries inflicted by torture and speak about them. In the verdict the authorities state with fury that the 'accused showed not a single sign of remorse'. Thousands of women are still staying in prisons now for almost ten years. During a session of the so-called 'European Parliament' in Strasbourg, the non-communist members refused to make a statement for the release of the political prisoners and against the violation of democratic rights in Indonesia. The communists had pressed for that statement. VVD member Berkhouwer was particularly outrageous. He spoke also on behalf of the Gaullists, conservatives and socialists and said he 'did not see the necessity of a statement'. He declared that he had 'known Indonesia well' for quite some time — Suharto had been acting 'against the communists' since 1965, and therefore no statement needed to be made [text ends]