Vrouwen, moeders (Waarover Suharto's afgezanten zwegen)

Of hebben zij dan tenminste speciaal gevraagd naar de vrouwen en moeders, weten zij wat hen wordt aangedaan? Bijvoorbeeld in het speciale concentratiekamp voor vrouwen Plantugan, op Midden-Java? Volgens het laatste gegeven bevinden zich hier 386 vrouwelijke gevangenen. Hier zit mevr. Lic Tjwan Sien opgesloten sinds 1969, toen zij voor de tweede keer werd gearresteerd. Haar man, een academicus, zit sinds '67 in een gevangenis te Djakarta. In Semarang zijn de vrouwen ondergebracht in een speciale vleugel van de beruchte Bukit Duri gevangenis. De gevangenen in Plantugan worden door het Suharto-regiem onderschreven als 'lange termijn C en B gevallen, die zitten bij gebrek aan bewijs maar niet vrijgelaten kunnen worden wegens gevaar voor de nationale veiligheid. Zij mogen geen contact met hun familie, hun kinderen, onderhouden. Onder de vrouwelijke gevangenen elders in het land bevinden zich in de gehele wereld bekende strijdsters voor het bestaan van hun volk. Onder hen is Umi Sardjono, voorzitster van de grote ondergronds gedreven vrouwenbeweging Gerwa- WAAROVER SUHARTO'S AFGEZANTEN ZWEGEN Ni, evenals de vice-voorzitsters van deze organisatie, Daud Salawati en mevr. Mudigdio. Ma.asj Siwi, die redactrice was van het vrouwenblad Api Kartini, zit gevangen evenals Tanti Aidit, arts en weduwe van D. N. Aidit. In schijnprocessen zijn veroordeeld mevr. Suwardiningsi (zij is lid van de plaatselijke leiding van de PKI in Sumatra en kreeg levenslang) en mevr. Munadi Widodo, een functionaris van de vrouwenbeweging Gerwani op Celebes; nog onlangs in Balikpapan werd tot 20 jaar mevr. Wiryosutejo veroordeeld. Vers in het geheugen ligt het dit jaar in Djakarta opgevoerde schijnproces tegen het beroemde 'klaverblad van vier', Sri Ambar van het vrouwenbureau van de vakbeweging, Susjinah van de Gerwani, Suharti Harsono van de boerenorganisatie BTI die allen 20 jaar kregen en de Gerwanisecretaresse mevr. Sulami die levenslang kreeg, alle i omdat zij pamfletten hadden gedrukt en kinderen die van hun ouders waren beroofd door de generaal, onder hun hoede hadden genomen. Suharti Harsono, Umi Sardjono Mevr. Sulami.

=== [Page 1] === Or did they at least specifically ask about the women and mothers; do they know what is being done to them? For example in the special concentration camp for women, Plantungan, in Central Java? According to the latest figures 386 female prisoners are held here. Mrs. Lie Tjwan Sien [as in source: Lic Tjwan Sien] has been locked up here since 1969, when she was arrested for the second time. Her husband, an academic, has been in a prison in Djakarta since '67. In Semarang the women are housed in a special wing of the notorious Bukit Duri prison [sic]. The prisoners in Plantungan are classified by the Suharto regime as 'long-term C and B cases', who are held for lack of evidence but cannot be released because of danger to national security. They are not allowed to maintain contact with their families, their children. Among the female prisoners elsewhere in the country are fighters for the existence of their people known throughout the world. Among them is Umi Sardjono, chairwoman of the large, underground-run women's movement Gerwa- WHAT SUHARTO'S ENVOYS KEPT SILENT ABOUT -ni, as well as the vice-chairwomen of this organisation, Salawati Daud and Mrs. Mudigdio. Maasje Siwi [Mia Siwi?], who was editor of the women's magazine Api Kartini, is imprisoned, as is Tanti Aidit, a doctor and widow of D. N. Aidit. In sham trials Mrs. Suwardiningsih (she is a member of the local leadership of the PKI in Sumatra and received life) and Mrs. Munadi Widodo, an official of the women's movement Gerwani in Celebes, have been sentenced; only recently in Balikpapan Mrs. Wiryosutejo was sentenced to 20 years. Fresh in memory is the sham trial staged this year in Djakarta against the famous 'four-leaf clover': Sri Ambar of the women's bureau of the trade-union movement, Sudjinah of Gerwani, Suharti Harsono of the peasant organisation BTI, who all received 20 years, and the Gerwani secretary Mrs. Sulami who received life, all because they had printed pamphlets and had taken under their care children who had been deprived of their parents by the generals. [Photo captions: Suharti Harsono; Umi Sardjono; Mrs. Sulami.]