Gerwani Archive
Researcher log in

← GA-00950

Kliniek (Gerwani-polikliniek 1958, Tanti Aidit)

Cleaned OCR text (Good (0.891); proof-reading: no (script-cleaned only)). Old Indonesian spelling has been converted to modern EYD. [Unreadable] marks text that could not be recovered. English translation below.

Text

Op 8 maart 1958, op de Internationale Vrouwendag, opende de Gerwani officieel een polikliniek en consultatiebureau voor vrouwen. De kliniek was gevestigd in het verenigingsgebouw van de Gerwani, dat in 1965 werd verwoest. „De kliniek werd geleid door Tanti Aidit die nu al 12 jaar in „voorarrest" zit, mogelijk komt er nu een proces". Annie van Ommeren herinnert aan een proces in 1975 tegen vier andere bestuursleden van de Gerwani: „Sulami werd veroordeeld tot levenslang en Suharti Harsono, Sri Ambar Rukmijati en Sudjinah tot twintig jaar. Deze krankzinnig zware straffen werden opgelegd wegens meewerken aan de hergroepering van de PKI. Sri Ambar, vroeger lid van de Nationale Vakbewegingsraad, had pamfletten getypt, Sudjinah was in het bezit van een vals persoonsbewijs en had ook anderen daaraan geholpen/ Hulp aan kinderen van politieke gevangenen werd als een strafbaar feit gerekend. Het is duidelijk dat deze vrouwen, die toen al van middelbare leeftijd waren, op deze manier nooit meer vrij komen".

English translation

=== [Page 1] === On 8 March 1958, on International Women's Day, the Gerwani officially opened an outpatient clinic and consultation bureau for women. The clinic was housed in the Gerwani's association building, which was destroyed in 1965. "The clinic was run by Tanti Aidit, who has now been in "pre-trial detention" for 12 years; possibly a trial is now coming." Annie van Ommeren recalls a trial in 1975 against four other executive members of the Gerwani: "Sulami was sentenced to life and Suharti Harsono, Sri Ambar Rukmijati and Sudjinah to twenty years. These insanely heavy sentences were imposed for cooperating in the regrouping of the PKI. Sri Ambar, formerly a member of the National Trade Union Council, had typed pamphlets; Sudjinah was in possession of a false identity card and had also helped others to get one. Help to children of political prisoners was counted as a criminal offence. It is clear that these women, who were already middle-aged then, will never be free in this way."