Vrouwen van Indonesië (bespreking van het boekje van de Vrouwengroep Komitee Indonesië)

Vrouwen in Indonesië hebben een belangrijk aandeel gehad in de strijd voor nationale onafhankelijkheid en maken ook deel uit van de verzetskrachten tegen de militaire dictatuur van Suharto. Aan de rol van de Indonesische vrouwen wordt in de literatuur echter veelal voorbijgegaan. De Vrouwengroep Komitee Indonesië heeft nu een overzichtelijk en informatief boekje gepubliceerd over vrouwen van Indonesië en hun strijd om het bestaan (*). De vrouwengroep merkt zelf in het voorwoord op niet een compleet beeld van de huidige positie van de Indonesische vrouwen te kunnen geven, maar hiaten in de kennis te willen opvullen. De positie van de vrouw is zowel bepaald door de koloniale overheersing als door de feodale situaties op het platteland, oude adatregelingen (adat = gewoonterecht) en de Islam. In verschillende delen van Indonesië is daardoor in de tientallen etnische groepen van oudsher de positie van de vrouw verschillend. Men gaat daarop in en wijst bijvoorbeeld op het feit, dat bij de Minangkabauers op West-Sumatra de verwantschap matrilineair (langs de moederlijke lijn) wordt berekend. De adatregelingen en de economische toestand plaatsen echter als regel de vrouw in een ondergeschikte positie en er wordt aan herinnerd hoe Kartini, dochter van een regent op Java, omstreeks de eeuwwisseling daartegen streed. Er heeft vooral sinds de staatsgreep van 1965 een grote trek van vrouwen van het platteland naar de stad plaats. Takken van nijverheid, waarin vrouwen werkzaam waren (textiel, kreteksigaretten, rijstoogst) verdwijnen, maar ook in de stad is geen werk. Veel vrouwen belandden in de prostitutie, zoals in een speciaal hoofdstuk wordt beschreven. [Unreadable] vrouwenarbeid in de elektronische industrie [Unreadable] wijst op de uitbreiding [Unreadable] het „chipstesten" in het bedrijf [Unreadable]. „Het beleid van de [Unreadable] regering voldoet aan geen van [Unreadable] waarden die zouden kunnen [Unreadable] tot de opheffing van de ongelijkheid en uitbuiting van de vrouwen" [Unreadable] van de conclusies. Onafhankelijke vakbonden, politieke partijen, studentenorganisaties, progressieve vrouwenorganisaties als Gerwani [Unreadable] verboden. In een slothoofdstuk [Unreadable] „Solidariteit" wordt gewezen op de samenwerking en solidariteit tussen de Nederlandse Vrouwen Beweging (NVB) en de Gerwani. Annie [Unreadable] en Heiltje de Vos vertellen [Unreadable] ervaringen uit die beweging, [Unreadable] uit de periode van de koloniale [Unreadable] tegen Indonesië. Joop M[Unreadable] (*) Vrouwen van Indonesië. Strijd om [bestaan]. Vrouwengroep Komitee Indonesië, Amsterdam, ƒ 10,-. [fragment from adjacent column:] Een illustratie uit het boekje

=== [Page 1] === Women in Indonesia have had an important share in the struggle for national independence and are also part of the forces of resistance against the military dictatorship of Suharto. The role of Indonesian women is, however, largely passed over in the literature. The Women's Group of Komitee Indonesië has now published a clear and informative booklet on women of Indonesia and their struggle for existence (*). The women's group notes in the foreword that it cannot give a complete picture of the present position of Indonesian women, but wants to fill gaps in knowledge. The position of women is determined both by colonial domination and by feudal situations in the countryside, old adat regulations (adat = customary law) and Islam. In various parts of Indonesia, therefore, among the dozens of ethnic groups the position of women has been different from of old. The booklet goes into this and points, for example, to the fact that among the Minangkabau in West Sumatra kinship is reckoned matrilineally (along the maternal line). The adat regulations and the economic situation, however, as a rule place women in a subordinate position, and it is recalled how Kartini, daughter of a regent in Java, fought against this around the turn of the century. Especially since the coup of 1965 there has been a great movement of women from the countryside to the city. Branches of industry in which women worked (textiles, kretek cigarettes, rice harvest) are disappearing, but in the city too there is no work. Many women ended up in prostitution, as is described in a special chapter. [Unreadable] "[Wo]men's labour in the electronics industry" points to the expansion of "chip testing" in the [company] Fairchild. "The policy of the present government does not meet any of the conditions that could lead to the abolition of the inequality and exploitation of women", is one of the conclusions. Independent trade unions, political parties, student organisations, progressive women's organisations such as Gerwani, are banned. In a final chapter "[So]lidarity" attention is drawn to the cooperation and solidarity between the Dutch Women's Movement (NVB) and the Gerwani. Annie [van Ommeren] and Heiltje de Vos tell of experiences from that movement, [including] from the period of the colonial wars against Indonesia. Joop M[orriën] (*) Vrouwen van Indonesië. Strijd om bestaan. Vrouwengroep Komitee Indonesië, Amsterdam, f 10,-. [Photo caption: An illustration from the booklet]