Potsdam (over de deling van Korea)

Het huidige Korea is in Noord en Zuid gescheiden bij de 38e breedtegraad. Dat is in feite een willekeurige streep over het schiereiland, die zijn oorsprong vindt op de conferentie van Potsdam (augustus 1945). Er werd daar overeengekomen, dat de strijdkrachten van de Sowjet-Unie en van de Verenigde Staten de Japanse troepen zouden verdrijven, de Sowjet- Unie ten Noorden van de 38e breedtegraad tot aan haar grens en die van China, de Verenigde Staten ten Zuiden van die lijn. Op 9 augustus lanceerden de Sowjet-strijdkrachten hun grote bevrijdingsaan val, op 15 augustus capituleerde Japan en pas op 8 september konden Amerikaanse troepen landen. Vanaf dat moment volgden de pogingen Korea te delen. In het gehele land waren op initiatief van de Koreaanse Werkerspartij, in 1945 opgericht, volkscomités gevormd. De Amerikanen haalden Syngman Thee uit de Verenigde Staten en maakten in 1948 de 38e breedtegraad tot een politieke scheidslijn. Rhee werd premier van Zuid-Korea en vanaf dat moment ontstonden Noord- en Zuid-Korea, waar van 1950 tot 1953 een moordende Koreaanse oorlog woedde. De toenmalige Nederlandse regering zond een contingent troepen om deel te nemen aan de VN-macht, die in feite werd geleid door de Verenigde Staten. De CPN en andere progressieve krachten in Nederland verzetten zich daartegen en veroordeelden de Amerikaanse agressie, waarbij Noordkoreaanse steden met bacteriologische bommen werden bestookt. Trees Sunito-Heyligers bezocht in 1951 met een internationale vrouwendelegatie Korea en publiceerde haar ervaringen in de brochure „Wij beschuldigen". De commissie omvatte twintig vrouwen uit achttien landen uit Amerika, Afrika, Azië en Europa. Vrouwen uit geheel verschillende levenssferen en beroepen. In de inleiding schreef mr. Sunito-Heyligers: „De oorlog in Korea wordt niet gevoerd „ergens in een vreemd ver land, tegen een vreemd volk". Wij reisden erheen in weinige dagen en vonden er mensen als wij, boeren en geleerden, arbeiders en kooplieden, die evenals wij vóór alles in vrede willen leven. De Koreaanse vrouwen waren vol geluk en hoopvolle verwachting, toen wij kwamen. Zij weten uit ervaring, hoe sterk de mensen zijn, wanneer zij zich tot één groot doel verenigen. Zij verwachten van ons, dat wij de oorlog in hun land zullen doen ophouden, dat wij het leven van hun kinderen zullen redden. Het is niet alleen om hunnentwil, maar ook om der wille van onze eigen kinderen dat wij ons hun vertrouwen waardig moeten tonen."

=== [Page 1] === Present-day Korea is divided into North and South at the 38th parallel. That is in fact an arbitrary line across the peninsula, which finds its origin at the Potsdam conference (August 1945). It was agreed there that the armed forces of the Soviet Union and of the United States would drive out the Japanese troops, the Soviet Union north of the 38th parallel up to its border and that of China, the United States south of that line. On 9 August the Soviet forces launched their great liberation attack, on 15 August Japan capitulated and only on 8 September could American troops land. From that moment the attempts to divide Korea followed. Throughout the country, on the initiative of the Korean Workers' Party, founded in 1945, people's committees had been formed. The Americans fetched Syngman Rhee from the United States and in 1948 made the 38th parallel a political dividing line. Rhee became prime minister of South Korea and from that moment North and South Korea came into being, where from 1950 to 1953 a murderous Korean war raged. The Dutch government of the time sent a contingent of troops to take part in the UN force, which was in fact led by the United States. The CPN and other progressive forces in the Netherlands opposed this and condemned the American aggression, in which North Korean cities were attacked with bacteriological bombs. Trees Sunito-Heyligers visited Korea in 1951 with an international women's delegation and published her experiences in the brochure "Wij beschuldigen" [We Accuse]. The commission comprised twenty women from eighteen countries from America, Africa, Asia and Europe. Women from entirely different spheres of life and professions. In the introduction Mr. Sunito-Heyligers wrote: "The war in Korea is not being waged 'somewhere in a strange faraway country, against a strange people'. We travelled there in a few days and found people like ourselves, farmers and scholars, workers and merchants, who like us want above all to live in peace. The Korean women were full of happiness and hopeful expectation when we came. They know from experience how strong people are when they unite for one great goal. They expect of us that we will make the war in their country cease, that we will save the lives of their children. It is not only for their sake but also for the sake of our own children that we must show ourselves worthy of their trust."