Untung (Djoko Untung en Gatot Sutarjo ter dood veroordeeld)

Djoko Untung (64) werd geboren in Trenggalek in het Kedirise. In de jaren 1945--'5O was hij in Kediri zeer actief in de jongerenorganisatie Pesindo. Na 1950, toen Nederland het bestaan van de Indonesische Republiek had moeten erkennen, was hij ook werkzaam op cultureel terrein. Zo vervulde hij een bestuursfunctie in de Lembaga Ludruk (Ludruk is een volkstoneel, dat uitsluitend in Soerabaja wordt beoefend). Djoko Untung was tevens lid van de Lekra (de organisatie van Indonesische kunstenaars). In de PKI was hij lid van het provinciaal bestuur Oost-Java. Djokoi Untung kon na 1965 ook uitwijken naar Blitar en verzorgde daar onder meer de publicatie van een speciaal bulletin. Hij werd op 6 juli 1968 in de bossen van Tumpak Kapuh (Zuid-Blitar) gearresteerd en op 2 januari 1976 door de districtsrechtbank in Blitar ter dood veroordeeld. Zijn verzoek om gratie werd op 31 oktober 1983 door generaal Suharto afgewezen. De vrouw van Djoko Untung, Natsia, werd eveneens in 1968 gearresteerd en zit, voor zover bekend, nog altijd gevangen. Zij was op Oost-Java een bekend lid van de thans verboden vrouwenorganisatie Gerwani. Gator Sutarjo (59) werd eveneens geboren in Trenggalek. Ook hij nam deel aan destrijd voor de Indonesische Republiek en werd in 1946 onder meer secretaris van de toenmalige minister van voorlichting, mr. Amir Sjarifuddin. In datzelfde jaar kreeg hij ook een vooraanstaande functie op het ministerie van onderwijs, dat toen nog in Djokjakarta was gevestigd. Een jaar later koos hij voor zijn vak, leraar geschiedenis, en ging werken in Kediri. Ga tot Sutarjo was voorzitter van het provinciaal bestuur van de PKI op Oost-Java. Hij kon zich nog aan de arrestatiegolf in Blitar onttrekken, maar werd op 19 januari 1969 in Djakarta gearresteerd. Zijn. vrouw, Poedji Aswati, lerares Engels, werd wel in Blitar gevangen genomen en onder zware druk gezet. Zij is veroordeeld tot 15 jaar gevangenis zonder aftrek en zit nog in een gevangenis in Halang. Gatot Sutarjo werd 2 januari 1976 in Blitar ter dood veroordeeld. Zijn verzoek om gratie werd op 14 augustus door Suharto afgewezen. De afwijzing van de gratieverzoeken werd de veroordeelden indirect via kranteberichten bekend. De familie en ook de gevangenisdirecteur van de Pamekasan op Madoera werden niet officieel ingelicht.

=== [Page 1] === Djoko Untung (64) was born in Trenggalek in the Kediri region. In the years 1945–'50 he was very active in Kediri in the youth organisation Pesindo. After 1950, when the Netherlands had to recognise the existence of the Indonesian Republic, he was also active in the cultural field. Thus he held an executive function in the Lembaga Ludruk (Ludruk is a folk theatre practised exclusively in Surabaya). Djoko Untung was also a member of Lekra (the organisation of Indonesian artists). In the PKI he was a member of the provincial committee of East Java. After 1965 Djoko Untung was also able to flee to Blitar and there, among other things, saw to the publication of a special bulletin. He was arrested on 6 July 1968 in the forests of Tumpak Kapuh (South Blitar) and on 2 January 1976 sentenced to death by the district court in Blitar. His petition for clemency was rejected by General Suharto on 31 October 1983. Djoko Untung's wife, Natsia, was likewise arrested in 1968 and, as far as is known, is still imprisoned. She was a well-known member in East Java of the now banned women's organisation Gerwani. Gatot Sutarjo (59) was likewise born in Trenggalek. He too took part in the struggle for the Indonesian Republic and in 1946 became, among other things, secretary to the then minister of information, Mr. Amir Sjarifuddin. In that same year he also received a leading function at the ministry of education, which was then still located in Djokjakarta. A year later he chose his profession, history teacher, and went to work in Kediri. Gatot Sutarjo was chairman of the provincial committee of the PKI in East Java. He was still able to escape the wave of arrests in Blitar, but was arrested on 19 January 1969 in Djakarta. His wife, Poedji Aswati, an English teacher, was taken prisoner in Blitar and put under heavy pressure. She was sentenced to 15 years' imprisonment without deduction and is still in a prison in [Malang]. Gatot Sutarjo was sentenced to death in Blitar on 2 January 1976. His petition for clemency was rejected by Suharto on 14 August. The rejection of the petitions for clemency became known to the condemned indirectly via newspaper reports. The family and also the prison director of Pamekasan on Madura were not officially informed.