Niet schuldig (slot van het pleidooi van Mohammad Munir)

Munir zette uiteen, dat „staatsgreeppolitiek" geen communistische politiek is en de PKI geen staatsgreeppoging had gedaan. Hij ging uitvoerig in op de veranderingen, die het Suharto-bewind in politiek, economisch en cultureel opzicht had doorgevoerd. Er was een basis geschapen voor herstel van de koloniale economie in een nieuw kleed, die ten koste ging van de arbeiders en de binnenlandse industrie. Aan het slot van zijn pleidooi zei Munir: „De beschuldigingen en het requisitoir van de openbare aanklager heb ik uitvoerig beantwoord. Vanuit de concrete feiten, die naar voren zijn gekomen kan ik niet worden veroordeeld voor de beschuldigingen die aan mij zijn gericht. Daarom wijs ik, welke straf dan ook, zeker de doodstraf, die absurd zou zijn, af. In overeenstemming met de inhoud en betekenis van mijn pleidooi is het noodzakelijk alle burgerlijke en militaire gevangenen, die beschuldigd worden van betrokkenheid bij de G-30-S, zowel communisten als niet-communisten, of zij nu op het eiland Buru of in het vrouwengevangenenkamp Plantungan zitten, op Nusakambangan of andere eilanden, onmiddellijk in vrijheid te stellen. De vervolgingen van communisten en van hen, die als zodanig bestempeld worden, dienen onmiddellijk te worden gestaakt. Het recht moet weer geëerbiedigd worden. Het staatsrecht, de pantja-sila en de grondwet van 1945 dienen in hun oorspronkelijke vorm te worden uitgevoerd. Laten wij gezamenlijk strijden voor vrijheid, democratie en rechtvaardigheid." (*) De dood van de zes generaals, die op 1 oktober door kolonel Untung gevangen waren genomen, werd de aanleiding voor een tomeloze anti-communistische hetze. Op 4 oktober, toen Suharto de militaire macht had overgenomen, werden de lijken op het vliegveld Halim gevonden. De omstandigheden van hun dood zijn nooit opgehelderd. Suharto en de zijnen spraken van verminkingen op de lijken, die bij autopsie nooit zijn vastgesteld. Gerwani - vrouwenorganisatie. Pemuda Rakjat - jongerenorganisatie.

=== [Page 1] === Munir explained that "coup politics" is not communist politics and that the PKI had made no coup attempt. He went into detail on the changes which the Suharto regime had carried out in political, economic and cultural respects. A basis had been created for the restoration of the colonial economy in a new guise, at the expense of the workers and domestic industry. At the end of his plea Munir said: "I have answered the accusations and the indictment of the public prosecutor in detail. From the concrete facts that have emerged I cannot be convicted of the accusations directed at me. I therefore reject any punishment whatever, certainly the death penalty, which would be absurd. In accordance with the content and significance of my plea it is necessary to release immediately all civilian and military prisoners accused of involvement in the G30S, both communists and non-communists, whether they are on the island of Buru or in the women's prison camp Plantungan, on Nusakambangan or other islands. The persecution of communists and of those labelled as such must be stopped immediately. The law must be respected again. The constitutional law, the Pancasila and the constitution of 1945 must be carried out in their original form. Let us fight together for freedom, democracy and justice." (*) The death of the six generals, who had been taken prisoner on 1 October by Colonel Untung, became the occasion for an unbridled anti-communist witch-hunt. On 4 October, when Suharto had taken over military power, the bodies were found at Halim airfield. The circumstances of their death have never been cleared up. Suharto and his people spoke of mutilations on the bodies, which were never established at autopsy. Gerwani — women's organisation. Pemuda Rakjat — youth organisation.