Gerwani Archive
Researcher log in

← GA-00993

Wereldpresidente mevrouw Van Beekhoff is weer thuis (ACWW)

Cleaned OCR text (Fair (0.844); proof-reading: no (script-cleaned only)). Old Indonesian spelling has been converted to modern EYD. [Unreadable] marks text that could not be recovered. English translation below.

Text

MEVROUW GEERDA van Beekhorf-van Selms is weer thuis. Tijdens de laatste 6 jaar is zij 24 maanden op reis geweest. Op één van die reizen süep ze in 88 verschillende bedden. Ze sprak met koningen en presidenten, *e overlegde met vertegenwoordigers van de F.A.Ü., van Unicef en van de Unesco. Ze luisterde naar arme plattelandsvrouwen in Zuid-Rhodesië, ze leidde vergaderingen van meer dan 2000 mensen. Ze schepte rijst op voor duizenden ar"ie kinderen in India; 6 jaar lang was *• verloren voor haar vrienden en kennhsen; ze sprak met koningin Hope "in Sikkim; ze kreeg een ongeluk in de herenigde Staten en lag daar in het ziekenhuis; ze vertelde vrouwen over de hele wereld allerlei dingen die vrouwen ingaan. Dat is mevrouw Van Beekhoff.. Mevrouw Van Beekhoff (52) probeert 111 het burgemeestershuis in Kerk-Ave*aath in de Betuwse gemeente Zoelen *at orde te scheppen in papieren, geschenken, foto's en tijdschriften. Zelf zegt *e dat ze een jaar werk heeft om alles v°lgens tijd, belangrijkheid en orde te rangschikken. En dat lijkt beslist met overdreven. Mevr. Van Beekhoff was 6 Jaar presidente van de Associated Country Women of the World, de internatio- aale Bond van Plattelandsvrouwen. * Geen diploma's Mevrouw Van Beekhoff werd in Zee- J?nd geboren. Ze is de dochter van een f*cd. hervormde predikant. Haar jeugd '"'acht zij door in Dedemsvaart, waar Je van vrienden de liefde voor de kwekery leerde. Later verhuisde ze naar Nijmegen. Toen ze 16 was, werd ze ziek. Ze maakte haar middelbare school niet af, maar werd ter genezing naar een kostschool in Engeland gezonden. Mevrouw Geèrda van Beekhoff bezit geen enkel diploma. Toch spreekt zij de drie moderne talen vloeiend en vooral door — Henny Siebel van het Engels heeft zü zich de laatste 6 jaar zo veel bediend, dat zij sommige vaktermen maar moeilijk in het Nederlands kan zeggen. In 1937 trouwde zij. In 1939 werd haar man burgemeester van de Betuwse gemeente Zoelen, opvolger van de roemruchte mr. L. R. J. ridder van Rappard, die op het ogenblik burgemeester van Gorinchem is. Zo kwam mevrouw Van Beekhoff terecht in de oude Betuwse boerderij naast de uit 900 daterende kerktoren van Kerk-Avezaath. Mevrouw Van Beekhoff richtte de boerderij in en maakte er een gezellig thuis van. Wie daarin binnen komt, moet wel een zucht slaken, zo gezellig, zo ruim, zo vol mooie dingen. De combinatie antiek-modern is door. rouw Van ook nog gecombineerd met vreemd: er liggen achteloos wat huiden, van kangeroes, van Canadese bevers, van een Scandinavische zeehond; er staan wat maispoppetjes uit lowa, kleurrijk geklede poppetjes van de Philippijnen, verborgen in een hoekje een foto waarop mevrouw Van Beekhoff staat samen met mevrouw Bandaranaike. de oud-premier van de republiek Ceylon. Op de schoorsteen een kleine foto van het gezin Van Beekhoff, vader, moeder en zoon. Af en toe huppelt de Zwitserse Alpcnzeller-hond de kamer binnen, belust op spelen. Hij muet wachten tot zijn vrouw uitgepraat is. Werkelijk uitgepraat is ze nooit, maar we maken er samen een eind aan, r.a uren, omdat we nu eenmaal geen dagen tot onze beschikking hebben. Vanaf 1937 was mevr. Van Beekhoff actief voor de Bond van Plattelandsvrouwen in Nederland, toen nog de Boerinnenbond. In de Betuwe waren weinig afdelingen van deze Bond. De heer Van Beekhoff is een boerenzoon, mevrovw Van Beekhoff stamt uit een familie van * Congressen Als presidente van de afdeling Zoelen ging ze in 1947 naar het internationale congres van de Plattelandsvrouwen in Amsterdam. Ze trad op als tolk. In 1950 ging ze mee naar Kopenhagen. Toen was ze bestuurslid van Gelderland en plaatsvervangend hoofd-bestuurslid. In 1953 werd het driejaarlijks internationale congres van de Plattelandsvrouwen in Toronto gehouden. Mevrouw Van Xes gaar..koningin" van de Plattelandsvrouwen plattelandsartsen en plattelands-predi. kanten. Haar overgrootvader was predikant in het Friese Sloten, haar overgrootmoeder was een Friezin. Na in Zoelen een afdeling van de Bond opgericht te hebben, steunde en stimuleerde ze ook plattelandsvrouwen in andere Betuwse gemeenten dat voorbeeld te volgen. Beekhoff was er als officieel vertegenwoordigster van de Nederlandse Bond. Het congres van 1956 kon niet doorgaan. Op Ceylon was het niet rustig. Maar in 1957 kon dat wel. Mevrouw Vart Beekhoff was present. Ze leerde daar de heer en mevrouw Bandaranaike kennen. Mevrouw Bandaranaike was congres-secretaresse. Mevrouw Van Beekhoff maakte ook kennis met mevrouw Aroti Dutt, die nu haar opvolgster is als wereldpresidente. Mevrouw Dutt is de dochter van een Indiaas politicus. Haar schoonouders stichtten in de twintiger jaren een huis voor hindoe-weduwen waar zij hun hele vermogen instaken. Dit was een vooruitstrevende daad in een land waar weduwen van nul en generlei waarde waren. In het huis konden de vrouwen een opleiding volgen. In '59 stelde men mevr. Van Beekhoff kandidate voor het wereld-presidentschap. Ze vroeg haar man of ze het kon doen. Hij stemde toe, wetend dat zij maanden van huis zou zijn, maar ook wetend dat het hooguit 6 jaar zou duren, omdat men dan niet meer herkiesbaar is. * 7 miljoen Voor zichzelf nog twijfelend kozen de afgevaardigden van 172 organisaties uit meer dan 100 landen haar als wereldpresidente, tot eerste Plattelandsvrouw ter wereld, met als opdracht de vredesgedachte uit te dragen door meer onderling begrip te kweken. „Als je iemand niet kent, kun je ook niet van hem houden", aldus mevrouw Van Beekhoff. Leer dus de mensen kennen en begrijpen. Dat wil de ACWW, een vrouwenorganisatie met bijna 7 miljoen leden over de hele wereld. Nederland levert ruim 100.000, namelijk de leden van de Bond van Plattelandsvrouwen en de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen. De ACWW is een niet-politieke organisatie. Dat houdt in dat de verenigingen die lid zijn besturen hebben die in alle vrijheid gekozen kunnen worden. Om die reden vindt men dan ook geen vrouwenverenigingen uit de communistische landen in de ACWW. Maar op het laatste congres — dat vorige maand in Dublin (lerland) werd gehouden — waren toch enkele Poolse dames aanwezig, leden van een vrijwillige vrouwenvereniging zonder merkbare overheidscontrole. * Adviserend Dat de ACWW niet altijd buiten de politiek kan blijven, bewijst ook wel de verkiezing van mevrouw Bandaranaike als premier van Ceylon, een jaar of 5 geleden. Mevrouw Bandaranaike had als congres-secretaresse de waardering en * Lady Aberdeen steun van alle vrouwenorganisaties op Ceylon gewonnen. Toen zij zich — na de moord op haar man — kandidaat stelde tijdens de verkiezingen, kreeg zij de steun van de meeste Ceylonese vrouwen. De ACWW probeert wel altijd buiten de politiek te blijven. Men heeft een adviserende stem bij Unesco, Unicef en FAO. In Rome zal mevrouw Van Beekhoff de ACWW binnenkort nog vertegenwoordigen bij een FAO-congres over de anti-hongeractie. De ACWW heeft een rijke geschiedenis. In 1932 werd deze internationale bond van Plattelandsvrouwen officieel opgericht in Stockholm. Daaraan vooraf gingen besprekingen tussen vrouwen uit vele landen. De heer Dutt, de schoonvader van de huidige wereld-presidente, stuurde twee indiase dames naar de oprichtingsvergadering. De eerste presidente was een Canadese. Zij werd opgevolgd door een Australische. Mevr. Van Beekhoff was de eerste wereldpresidente uit Europa, mevrouw Dutt Is de eerste uit Azië. De internationale Vrouwenraad — vooral bekend uit de strijd voor het vrouwenkiesrecht — hielp mee de vrouwen internationaal in de ACWW te organiseren. In 1887 ontstond de eerste vereniging van plattelandsvrouwen in Canada. Daarna ging het snel. Overal in de wereld staken de plattelandsvrouwen hun hoofden bij elkaar. In Nederland werd de Bond in 1929 officieel opgericht. Eén van de mede-oprichters van de ACWW is lady Aberdeen uit Schotland. De ACWW eert deze vrouw in een fonds, dat haar naam draagt. Van dit fonds kunnen vrouwen cursussen volgen. De plattelandsvrouwen gaan van het standpunt uit, dat elke ontwikkelingshulp in het klein moet beginnen. De ACWW kan — door het Lady Aberdeenfonds — vrouwen uit afgelegen dorpen, waar ook in de wereld, de kans geven iets te leren van hygiëne, gezinsplanning, voedsel, vitaminen. Zij die een cursus heeft gevolgd, kan in haar eigen woorden haar gelijken op de weg helpen, in haar eigen dorp, haar eigen omgeving, met haar eigen, aan iedereen daar bekende methoden. Dit Lady Aberdeenfonds is maar één van de facetten van de ACWW. Mevrouw Van Beekhoff noemt er nog meer. Elk jaar maakte zij een goodwill-reis van 3 maanden. Elk jaar koos zij een ander werelddeel. Zij sprak met staatshoofden over de visie van de ACWW op hulpverlening, zij sprak over methodes en over fouten die misschien goedgemaakt konden worden. Zij werd overal hartelijk, maar ook dikwijls heel hartelijk ontvangen. Op de Philippijnen was men zo blij met hsar komst dat er een vuurwerk de lucht in werd geschoten, dat eind'gde in een groot kleurrijk portret van de rustige, maar wilskrachtige Nederlandse. In Zuid-Afrika konden het laatste jaar ook afdelingen worden opgericht voor negervrouwen, die tot voor kort verstoken waren van het spreken over hun problemen in georganiseerd verband. De „zwarte" afdelingen bestaan daar naast de „witte", zoals alles in dat land. Maar ze bestaan. * In de Hymalaya Als ze op reis was. moest ze ook verschillende malen grote vergaderingen toespreken. Overal ler wereld zijn vicepresidentes van de ACWW die deze meetings hadden georganiseerd. Daartussen door maakte mevrouw Van Beekhoff tijd vrij voor bezoeken aan kleinere groepen Plattelandsvrouwen. Vreemde, wonderlijke dingen maakte zij mee. Zo reisde zij eens naar Sikkim, het Hymalaya-koninkrijk tussen India en China. Eerst kon ze per vliegtuig, toen moest ze 7 uur in een jeep almaar noordelijker en almaar hoger door bergpassen. Ze ontmoette de Amerikaanse Hope, die door haar huwelijk en door de dood van haar zwager onverwacht naast haar man op de troon kwam te zitten. „Hope, is een allerliefst meisje, moedig aan het werk voor de vrouwen in haar land, helemaal niet de Amerikaanse Kenau die de damesbladen ons hebben voorgesteld'. zegt mevrouw Van Beekhoff. In Bengaluru (Zuid-India) nam mevrouw Van Beekhoff praktisch deel aan de anti-hongeractie dA duizenden kinderen rijst op te pen. Per dag krijgen daar 3000 kinderen gratis te eten. De plaatselijke afdeling van de plattelandsvrouwen hielpen daar daadwerkelijk aan mee. In elk stukje van de wereld waar ze kwam, zag en beleefde ze weer iets anders. Ze had er een dagtaak aan, 6 jaar lang. Ze had de vredestaak vrijwillig op haar schouders genomen. Ze wist wat ze deed toen 7e in 1962 opnieuw voor 3 jaar werd gekozen op het congres in Melbourne. Ze heeft begrip willen brengen in India en in Zuid-Afrika, in Zuid-Rhodesie en in Nederland, begrip van vrouw t->t vrouw. „Wie een man bereikt, bereikt een individu, wie een vrouw bereikt, bereikt een gezin, zegt een oud spreekwoord. Ook een ander gezegde, eeuwenoud, van de Chinese geleerde Confucius, is een dagelijks wapen geweest in haar hand: „Geef een mens een vis en hij heeft een dag te eten, maar leer een mens vissen en hij kan zijn hele leven eten". * Wereldwijd Mevrouw Van Beekhoff was 6 jaar lang de „koningin" van de georganiseerde Plattelandsvrouwen, zes jaar lang werkte zij in dienst van haar land, dat is het wereldwijde verband van de ACWW- Ze moest er mee ophouden en eigenlijk is ze daar ook wel blij mee, al is het afscheid op het congres in Dublin haar niet gemakkelijk gevallen. „Er is een tijd voor alles In het leven", zegt ze, rommelend in grote mappen en laden vol materiaal. Tot de kleine attenties die zij in haar functie mocht ontvangen, behoort een schaaltje van Djokja-zilver van de Indonesische vrouwen, enkele mais-papierenpoppetjes van de vrouwen uit lowa (VS), een korfje van de vrouwen uit Friesland, een kraaltjeslap van de Indiaanse vrouwen uit Noord-Canada. Zij kijkt er met voldoening naar, met vreugde en dankbaarheid. Ze donkt aan al die vrouwen, die ze heeft overgelaten aan haar opvolgster, Aroti Dutt, telg uit een vooruitstrevende familie, voor een deel geschoold in Nederland, charmant en lief om te zien, maar met een ijzeren wil haar doel te bereiken, een doel dat voorlopig alleen maar wil zijn de vrede te dienen zoals de Plattelandsvrouwen waar ook ter wereld dat willen. *n Milaan werd deze foto genomen: mevrouw Van Beekhoff (rechts) in Besprek met mevrouw Bencivenga n de Italiaanse Bond van Plat- I telandsvrouwen en de heer Davies "On het ministerie van Landbouw Van de Afrikaanse republiek Sierra Leone. In Bengaluru schepte mevrouw Van Beekhoff rijst op. daadwerkelijke antihonger-aclie.

English translation

=== [Page 1] === [Other article: Feature profile of Mrs. Geerda van Beekhoff-van Selms, outgoing world president (1959–65) of the Associated Country Women of the World (ACWW), returned home to Kerk-Avezaath, Netherlands – her career, travels, ACWW history and aims, and presidency; the only Indonesia reference is a gift of Djokja silver from Indonesian women among her souvenirs; no mention of Gerwani – not translated]