Walgelijk gedoe in Djakarta (Gerwani-congres 1954)

In Djakarta wordt momenteel een congres gehouden van de Indonesische vrouwenbeweging Gerwani. Als Nederlandse afgevaardigde neemt hieraan deel het communistische lid der Tweede Kamer, mevrouw Lips-Odinot, tevens tweede voorzitster der communistische Nederlandse vrouwenbeweging. Dat mevrouw Lips-Odinot dit congres bijwoont, is haar goed recht. Dat zij hier het woord voert eveneens. Maar dat zij zich opwerpt als vertegenwoordigster van „het vredelievende deel van het Nederlandse volk”, dat notabene de eis van Indonesië op Nieuw Guinea volkomen zou rechtvaardigen en steunen, is toch wel erg kras. President Soekarno heeft zich niet ontzien deze vuurrode Nederlandse tijdens een ontvangst der congressisten toe te spreken en de hoop uit te spreken, dat dit „vredelievende gedeelte van het Nederlandse volk” steeds zal groeien. Wat president Soekarno de Nederlanders ook toewenst, men zou toch allerminst veronderstellen dat hij ons land een groeiende communistische invloed gunt.

=== [Page 1] === A congress of the Indonesian women's movement Gewani [Gerwani] is currently being held in Djakarta. As Dutch delegate the communist member of the Second Chamber, Mrs. Lips-Odinot, also second chairwoman of the communist Dutch women's movement, takes part in it. That Mrs. Lips-Odinot attends this congress is her good right. That she speaks there likewise. But that she poses as representative of "the peace-loving part of the Dutch people", which, mind you, is said to fully justify and support Indonesia's claim to New Guinea, is really very brazen. President Soekarno did not refrain from addressing this fiery-red Dutchwoman during a reception of the congress participants and from expressing the hope that this "peace-loving part of the Dutch people" will keep growing. Whatever President Soekarno wishes the Dutch, one would hardly suppose that he grants our country a growing communist influence.