Bendeleidster Lot Salawati gearresteerd in grot
Cleaned OCR text (Good (0.881); proof-reading: no (script-cleaned only)). Old Indonesian spelling has been converted to modern EYD. [Unreadable] marks text that could not be recovered. English translation below.
Text
2e JAARGANG No. 38
We re
HOOFDREDACTIE EN ADMINIS-
TRATIE TE BATAVIA
MOLENVLIET OOST 8.
Abonnementsprijs: f 15,— per jaar f 750 per halfjaar; f 3.75 per kwartaal f 1.50 per maand.
Losse nummers: 18 cent per
16 NOVEMBER 1949
UITGAVE VAN: INDISCHE COU-
RANT VOOR NEDERLAND N.Y.
HERENGRACHT 342,
AMSTERDAM-C.
Welefoon Nrs. 34960, 34970, 34980,
tratie
DAM
ssoren, n, hun
hetsen.
n het an de et aan
EAU
111518
wordt.)
34990
BIJKANTOREN:
s-Gravenhage, Javastraat 70,
Tel. 110386
Batavia, Molenvliet O.
5 lijnen.
Tel. 3270
Bendeleidster Lot Salawati
gearresteerd in grot
Als gemeenteraadslid in
’ burgemeesters auto
Masamba-putch heeft diepere politieke ondergrond
(Van onze correspondent te Makassar)
ET vrouwelijk lid van
Makassar, 7 Nov.
de gemeenteraad van Makassar, Salawati Daud, die de bende aanvoerde welke kortgeleden in Masamba opereerde en de Nederlander Th. Pluyter in een hinderlaag liet lopen, waarna
hij werd vermoord, is door
troepen op 8 kilometer van
Masamba (Zuid Celebes) in een grot gearresteerd.
De regering van Oost Indonesië is er, naar zij mededeelt, binnen een week in geslaagd de bende op te rollen en orde en rust in het betrokken gebied te herstellen.
Zaterdagavond, zo vertelde de vrijgelaten Indonesische chauffeur, arriveerde hij op Masamba, een kleine plaats, 80 KM van Paloppo, en het viel ‘hem op, dat alles zo donker en geheimzinnig verlaten leek.
Wel heeft hij kunnen opme ken, dat langs de doodstille straten enkele „gewapenden”
rondliepen. Maar hij dacht dat het de gewone „peronda”
(kampongwacht) was. Toen hij bj de gevangenis arriveerde, hoorde hij roepen: „Angkat tangan,” en meteen keek hij in de loop van een geweer,
De gewapende mannen gin
n naar de gevangenis, Daar klopte één der gedetineerden, die, omdat men hem vertrouwde, vrij in en uit mocht tegen een deur, Op het geroep „Siapa itu”, noemde de man zijn naam en ‘werd de deur geopend.
Maar tegelijk drongen enkele gewapenden de gevangenis binnen en maakten de deuren open, waarop alle gedetineerden, op enkele zieken na, naar buiten gingen. Zij waren „merdeka”, De gewapende troep hield een auto aan waarin een Nederlander zat, die subiet werd meegenomen en met hem werden mede-getjulikt twee andere personen, een
Arabier en een Indonesische chauffeur, Deze twee werden losgelaten omdat zij een embleem „merah poetih” konden laten zien, De Nederlander werd echter medegenomen in de rimbu.
Toen het bericht van de overval en ontvoering in Makasser werd ontvangen, was men er van overtuigd, dat de zaak op touw moest zijn gezet door een groep uit Makasser, en waarschijnlijk door een der heftigste partijen. Men besloot huiszoeking te doen bij mevr.
Lot Salawati, lid van de gemeenteraad en een zeer bekende extreem-linkse dame.
Zij was niet thuis, antwoordden haar huisgenoten.
Het bleek, dat zij Zondagmorgen met een auto was vertrokken, haar — geheel ter goeder trouw — geleend door de burgemeester, omdat_ zij vertelde naar Maros te willen gaan, voor.... dienstzaken!
Vast is komen te staan, dat achter de auto waarin het
„geachte lid van de gemeenteraad” zat een andere auto reed — gehuurd voor f 400.— waarin 5 Indonesiérs zater, leerlingen der Indonesische Sekolah Menengah te Makasser. Twee dezer avontuurlijke scholieren werden bij Paloppo opgevangen door militairen en
Uitgeleverd
AAR wij vernemen, zijn
de luitenant Pikkert en de korporaal Van Looyen beiden van de M.L., die indertijd in Midden-Sumatra met een Pipercub een noodlanding moesten maken en daarna in handen van de T. vielen, 8 November te Fort de Kock aan de Nederlandse militaire autoriteiten in goeden wel stand uitgeleverd.
Zoals men zich zal herinneren, weigerde de T.NI deze militairen eerder in vrijheid te stellen, waarschijnlijk omdat zij na de landing het toestel, volgens zeggen, in brand staken, Dit laatste is echter nog niet bevestigd, maar de juiste toedracht zal nu wel spoedig bekend zijn.
Rooftocht van de
Darul Islam
Naar eerst thans wordt vernomen, hebben in ‘t begin van November benden van de Darul Islam een rooftocht ondernomen in de dessa’s Kalimati, Kaliputjang, Pomaron en Krasak, ten Zuiden van Brebes. De actie werd ingezet met het afvuren van geweren en het werpen van handgranaten, gevoled door brandstichting: negentig woningen brandden uit. De meeste inwoners zijn het geteisterde gebied ontvlucht.
Honderden hebben inmiddels te Brebes onderdak gevonden.
Het geldt hier waarschijnlijk een represaillemaatregel van de Darul Islam, daar de bevolking van dit gebied gastvrij.
He heeft geschonken aan
de rest gingen de rimbu in, waar Lot Salawati en de bende een soort „guerilla” wilden, voeren.
Dat deze zaak geen gewone overval is, maar in direct verband moet worden gebracht met de agitatie in enkele politieke partijen alhier, staat vast,
De kwestie van Lot Salawati iseen ernstige slag in het aangezicht, om niet te spreken van een démasqué, van een der politieke partijen âlhier, waarvan Salawati actief lid is en waarvan een hunner kortgeleden is verkozen tot lid van het parlement NLT.
Trein op bom, drie doden
En wij vernemen, is
‘N Dinsdag 8 November de trein van Madiun naar Modjokerto in de nabijheid van laatstgenoemde plaats op een trekbom gelopen. Drie burgers werden hierbij
terwijl er drie zwaar en vier licht gewond werden.
‘Nadere bijzonderheden ontbreken nog.
Alleen Indonesisch op N.LT.-kantoren
„Waarom de Nederlandse taal nog op overheidskantoren in Oost-Indonesië wordt gebruikt”, zo wilden journalisten weten van de minister van
Voorlichting in Makassar.
Hierop werd geantwoord dat, volgens een brief van de minister-president, na 1 Januari alleen nog maar de Indonesische taal zal gebruikt worden op de kantoren van de Negara Indonesia Timur,
EXAMEN
Geslaagd is voor het doctoraal examen tweede gedeelte in de Rechtsgeleerdheid, op 8 November, de heer Lie Soen
Uit ontruimde gebieden in
Midden-Java
Veiligheid van persoon en goed door T.N.I. gegarandeerd
IJDENS de ontruiming van Solo door de Nederlandse troepen is zowel de Indonesische als de Chinese bevolking al.
daar rustig gebleven. Slechts zeer enkele Chinese ingezetenen
wensen te evacueren.
Hoge T.N.L-autoriteiten hebben verzekerd dat, teneinde in het bijzonder de Chinese gemeenschap gerust te stellen, de nodige maatregelen zullén worden génomen om have en goed en persoonlijke veiligheid te garanderen.
Bovendien werden verschillende suggesties gedaan aan transportondernemers om diensten te openen op pas ontruimde gebieden als Solo-Patjitan,
Solo-Wonogiri, Solo-Tawangmangoe enz, in aansluiting op de verbinding Semarang-Solo.
Volledige garanties worden aan de ondernemers gegeven.
Waarheen, waarom?
In verband met ontruiming van Solo is aan de Indonesische politie-ambtenaren bekend gemaakt, dat zij desgewenst te Solo zullen kunnen blijven. Zij kunnen dan overgaan naar de republikeinse politie en krijgen bovendien drie maanden salaris uitbetaald.
Ondanks deze voorwaarden bleken dezer dagen 20 politieagenten gedeserteerd te_ zijn.
Zij verdwenen met hun karabijnen en uniformen.
Muntilan
Tijdens een 7 November te
Djokja gehouden persconferentie, gaf de heer M. Tabrani van de afdeling voor minorie teitsaangelegenheden van het republikeinse ministerie van Binnenlandse Zaken zijn indrukken weer over zijn oriëntatiereis door. de kortgeleden door de Nederlandse troepen ontruimde gebieden, zoals
Muntilan en Salaman.
Over zijn bezoek aan Muntilan verklaarde Tabrani de indruk te hebben gekregen, dat het dagelijks leven van de bevolking normaal verloopt.
Hij zei, dat het thans te Muntilan drukker is dan tijdens de Nederlandse bezetting. De velligheid in de desbetreffende gebieden. is over het al gemeen verzekerd. De betrekkingen tussen de Indonesische en Chinese bevolking zijn zeer goed. Een vreemd verschijnsel is, volgens spreker, dat het civiele bestuur in handen van de Nederlanders is, terwijl de zorg voor veiligheid bij de TNI, onder commando van majoor Sujoso, b
Afscheidsdiner voor dr. S.C. Alagappan
Ter gelegenheid van het vertrek naar India van dr. S, C.
Alagappan, _consul-generaal voor India in Indonesië, heeft de firma Kundandas Brothers Woensdag 9 Nov. op Kemajoran een groot afscheidsdiner gegeven.
Tot de vele genodigden, die welkom geheten werden door de heren T. D, Kundan en T.
D. Kesomal van de firma Kundandas Brothers, behoorden vertegenwoordigers der voornaamste Europese importfirma's, banken, handelshuizen en bekende India-firma’s
In een hartelijke toespraak bracht de heer T. D. Kundan een toast uit op de eregasten:
dr, S. C, Alagappan en echtgenote. De _consul-generaal antwoordde hierop met een gloedvolle rede waarin hij de hoop uitsprak voor een vredige en voorspoedige toekomst van de Verenigde Staten van Indonesië.
De avond kenmerkte zich door een uiterst aangename en vriendschappelijke stemming
onder de genodigden.
rust. Desondanks, aldus spreker, kan men spreken van een volledig bestuur van het republikeinse B.B.-corps.
Magelang
In tegenstelling met Muntilan geeft de stad Magelang een triestige indruk, door de vele vernielde gebouwen. De heer Tabrani verklaarde, dat de situatie van de Chinese gemeenschap over het algemeen goed te nóemen is. Onder de scholen, welke reeds heropend zijn, trof hij ook de scholen van de missie en die der Chinezen.
De heér Tabrani verklaarde tot beslüit; dat in de plaats Salaman het civiele bestuur in handen van de Republiek
6 Nov. is het regentschap
Sragon door de Nederlandse troepen ontruimd, “Dé ontruiming geschiedde vlot en geor dend, zonder incidenten.
Tijdens het afscheidsdiner voor dr. S.C. Alagappan op Kemajoran: v‚ln.r.: dr. S.C. Alagappan, de heer T.D. Kundan, directewr der firma Kundandas Brothers en mevrouw Alagappan.
Batavia, 9 November
Per is voor mij geen
„ „LA avontuur”, beweerde hedenochtend een van de vijftig gedemobiliseerde militairen, die op het punt stond om met de „Aalsmeer” naar Auckland te vertrekken. „Deels noodzaak en deels eigen wil. Wat me precies te wachten staat weet ik natuurlijk niet, maar wel wat er thuis voor me klaar staat. En dat moet ik niet meer, En ik zou het niet meer kunnen ook, je verandert als je drie jaar hier gezeten hebt.”
Het was een stel potige knapen, dat vanmorgen Kemajoran tijdelijk,beheerste”.
Geselecteerde, demobilisanten, toekomstige,,farmhands” voor Nieuw Zeeland. Het Bureau
Coördinatie Arbeidskrachten Demobilisatie, dat onder leiding staat van de heer B.
Krijgsman, heeft hen zo goed mogelijk voorbereid op de taak die hen wacht in het nieuwe land. Veel hing daarbij af van de houding van de jongens zelf, de een had meer bejangstelling voor de practische kant van het toekomstige leven, de ‘ander blokte op zijn Engels, ‘las alles wat hij vinden kon’ over zijn tweede vaderland én maakte plannen voor de toekomst die niet zo eenvoudig waren.
Een ding hadden zij allen gemeen: enthousiasme. „We
Krijgen daar een kans, weet je, een eerlijke kans om er boven op te komen, Mij niet gezien om in het kikkerland knechtje te spelen tot je met de neus op de knieën loopt. Natuurlijk, als je in Holland dezelfde kansen had, dan pieker je er nict over, tenminste. ik niet, maar we hebben we. afgeleerd om liever-koekjes te hakken.”
De,,oudelui”
Hn de oudelui, hoe denken die erover?”
Even. blijft het stil, „Tja”, zegt er dan een: „Lollig vonden ze het eerst niet natuurlijk. ”t Zijn je ouwelui hè, die willen je maar thuis, hebben.
‘Alles komt wel in orde schre-
Sobsi gaat naar Peking
voor Indonesie
Geen uittreden uit
W.F.T.U.
E SOBSI (Centrale Arbeidsorganisatie _ voor geheel Indonesië) maakt in een mededeling bekend, dat zij noch bij het F.D.R. (Democratisch Volks front), noch bij de P.KL (Indonesische
Communistische Partij) is aangesloten.
De organisatie, die een grote rol gespeeld heeft in-de Ma diun-affaire, telt thans slechts 16 _ vakverenigingen, met
220.000 leden, terwijl zij vroeger uit 34 vakverenigingen bestond met-een totaal aantal leden van 1.500:000.
Op haar vergadering van 5
November jl. heeft de S.O.B.
SI, besloten een afvaardiging.
te sturen naar de conferentie van. de W.F.T.U. in Peking, waar men onder meer zal spreken over de strijd van de arbeiders in.-Azië en Australië, Ook het lot van de Indonesische arbeider zal hier ter sprake gebracht worden.. Volgens de S.0.B.S.I. zal men op deze conferentie beslissingen nemen o.a. betreffende: de samenwerking tussen de vakverenigingen en het verstevigen van de vriendschap tussen alle arbeiders ter wereld; de gezamenlijke strijd tegen alle agressie, gericht tegen de vakvereniging en de democratische rechten van de arbeider;
verbetering van 't lot van de arbeider.
Vervolgens verklaart het bestuur van de S.O.B.S.IL., dat bovengenoemde _ conferentie, die onder andere tot doel heeft de nationale vrijheidsbeweging te steunen, aanvankelijk in Calcutta gehouden zou wor
den; doch in verband met de „agressieve houding van de jmperialisten” ten opzichte van de Indiase vakverenigingen, heeft men de plaats der conferentie naar Peking verplaatst.
de vraag, welke hou-
B.S. zal aannemen ten aanzien van de W.F.
T.U., in verband met het feit, dat vele landen deze organisa.
tie hebben verlaten, antwoord de men van de zijde van het bestuur van de S.O.B.S.L, dat S.0.B.S.1, lid van de W.F.T.U.
blijft: „De kolonialen verklaren, dat de W.F.T.U. communistisch is en onder leiding van’ Moskou staat. Daarom zijn vele leden uit -deze organisatie getreden, Ook zijn er veel bladen, die met blijdschap berichten _publicerén, dat de W.F.T.U. „versnipperd”
is, doch de realiteit wijst uit, dat het aantal leden juist vermeerderd is”.
Tenslotte maakt het bestuur van de S.O.B.S.I. bekend, dat de delegatie ter conferentie in Peking. zal bestaan uit:
Njono (voorzitter), Suhadiono (secretaris) en Saloran, Kon dre, Basuki, Gondopratomo en Siti Tudjimah (leden)
Sukarno niet naar
het buitenland
Naar aanleiding van geruchten dat president Sukarno binnenkort naar het buitenland zou gaan, verklaren welingelichte Republikeinse kringen, dat de president in de naaste toekomst niet naar Nederland en Amerika zal gaan.
Belangrijke staatszaken maken het president Sukarno onmogelijk voorlopig aan __ buiten.
landse reizen te denken.
Naar Nieuw Zeeland
„Lieverkoekjes worden
er niet meer gebakken”
Als we geen Hollanders waren gingen we nou niet
ven ze, toen ze merkten dat het menens was en: brood is er hier altijd nog wel te vinden.
Ze begrijpen het niet zo hè.
Nou ja, dat weet ik ook wel, dat je thuis niet van honger guilt sterven, maar wat koop je daar nou voor? Je hand ophouden bij je ouwelui en Zaterdags een kwartje zakgeld.
Dat gaat niet meer als je hier op eigen benen hebt gestaan.
En we gaan toch niet van de wereld af?
We komen heus wel terug als we dat willen. Wat jij Willem?”
„Betoel”
„Betoel” zei Willem. „Met een bultzak vol rijksdaalders, een dikke boeredochter en tien kinderen, Ik heb vanmorgen de laatste nasì in m'n rug gestompt als het aan mij ligt.
Zonder gekheid, dit is een kans die je grijpen moet. Nieuw Zeetanú is een goed land em ze willen ons er graag hebben.
Wat we waard zijn, weten we zelf het best. Voel jeje niet helemaal safe, dan moet je niet gaan. Het ligt aan jezelf, wat je er van maakt, tenminste volgens mij. Tegen werk heb.
ben we nooit iets gehad, en dan werk ìk liever voor een goede boterham met wat erop als voor een kale boterham, Of je daarvoor de kans krijgt in Nederland, dat moet je ook nog afwachten.”
Ze praten er nogal luchtig over deze knapen, maar ze praten met opzet over die punten heen, die het hun moeilijk zouden kunnen maken. Nederland is te klein en je kunt er je niet roeren, de verdiensten zijn er te gering, geen toekomst enz. enz. Maar ze weten allemaal wat een van hen
„Je kan zeggen wat je wil, als we geen Hollanders waren, gingen we nou niet. Ze weten daar (Nieuw Zeeland)
ook wel wat ze doen”,
Hedenochtend om half acht zijn ze vertrokken, een nieuw land en naar allen hopen, een goede toekomst tegemoet. Onder leiding van de heer Krijgsman maken ze de tocht, die hen nog verder van huis brengt dan zij al waren. Maar velen zijn vertrokken met de overtuiging, dat Nieuw Zeeland voor hen ook een vaderland zal zijn, waar je hard voor kunt werken en daf daarvoor een goed leven teruggeeft.
exemplaar
VERSCHIJNT TWEEMAAL PER
WEEK
Advertentietarieven
op aanvraag
Postgirorekening No. 7897 van Nederl, Handel-Mij. Amsterdam (rek, Ind.
Cour.).
Huizen voor
de R.LS.
[aa er sprake ge weest is van de souverel.
niteitsoverdracht, heeft men zich in Batavia aff
waar en in welke gebouwen de nieuwe regering zich zou vestigen. Het stond wel vast, dat
gekozen zou worden, hetgeen de autoriteiten, die belast waren met het oplossen van de huisvestingsproblemen in Batavia grijze haren heeft bezorgd. De grote vraag is steeds geweest:
Waar zijn de gebouwen, waar de hoge autoriteiten van de nieuwe regering zullen wor nen en waar zullen zij hun. kan toren onderbrengen? Zoals bekend werkt de huisvestingsorganisatie In Batavia, wanneer het beslissingen van enig formaat betreft, gedwongen met noodoplossingen. En het stond wel vast, dat ook in dit geval een noodoplossing gevonden zou moeten worden.
Men heeft thans, nu de souvereiniteitsoverdracht voor de deur staat, besloten, een aantal panden in dat deel van de stad, dat zich het beste leent voor het doel, ten behoeve van de ‘hoge autoriteiten te ontru.men.
Wij vernamen, dat o.a. enige tientallen huizen aan de Oran jesboulevard gevorderd zullen worden.
Ook. panden aan de Van
Heutszboulevard en aan het Burgemeester __Bisschopplein zullen, naar ons ter ore kwam, pace dit doel gereserveerd worjen.
Twee schepen
De huisvestingsautoriteiten putten hoop uit het felt, dat in December twee schepen raar Nederland gaan, waarmee een groot aantal personen uit Batavia, die over woonruimte beschikken, naar Nederland ver trekken. De derde December verlaat de „Ruys” Priok, de „Oranje” de vijftiende daarop volgend,
Bovendien komen tegen December een aantal woningen op Kebajoran gereed, zodat men hoopt, de gezinnen, die pleats moeten maken voor de regeringsautoritetien, te kunnen opvangen.
Peil van het onderwijs moet nog omhoog
Erfenis van oorlogsjaren doet zich nog steeds gelden
HEE * gebleken, dat in brede kring ongerustheid bestaat over het onderwijspeil op de middelbare en hogere scholen. Het is bekend, dat het in alle landen, die geleden hebben onder oorlogs omstandigheden, is achteruit gegaan wegens het gebrek aan personeel, ach terstand in de studie bij de leerlingen, gebrek aan woonruimte enz.
Ook Indonesië heeft met deze moeilijkheden te kampen, wellicht in nog grotere mate dan andere landen, daar het onderwijs hier in de afgelopen jaren meer dan eenmaal gewijzigd werd.
De gevolgen van een jarenlange periode van in meer dan een opzicht gebrekkig onder wijs kunnen niet in een handomdraai teniet. worden gedaan Het peil waarop het onderwijs in 1942 stond js dan ook zeker nog niet bereikt, al doet men al het mogelijke om dat peil weer te bereiken. Ook nu nog zijn er factoren, die remmend werken, niet in de laatste plaats het gebrek aan woonruimte, waardoor de leerlingen niet in staat zijn aan hun huis werk voldoende aandacht te besteden.
Reorganisaties
Tijdens de Japanse tijd en de daaropvolgende republikein.
se periode is het onderwijs tweemaal gereorganiseerd.
Voor '42 kende men hier te lande het Westers lager onderwijs met zevenjarige cursus met daarnaast een volksschool met een driejarige cursus en de daarop aansluitende vijfjarige schakelschool, Op deze scholen sloot de Mulo aan, zonodig met behulp van een vooroplei.
ding van één jaar, Op de Mulo volgde de drie-jarige AMS, die gesplitst was in een B-afleling een afdeling Westers klassiek
R.T.C.
Uit leidende kringen van de Masjumi is vernomen, dat de partij de resultaten van de RTC liever zal aanvaarden, Men zei in deze kringen, dat de Masjumi niet de resultaten ziet, maar meer het gevolg van het al dan niet aanvaarden van deze ontwerpovereenkomst. De Masjumi is van mening, dat een afwijzende houding meer hinderpalen in de weg zal leggen dan de goedkeuring van de resultaten.
Ten aanzien van de kwestie van Nieuw-Guinea, verklaarde men in deze kringen, dat het betrekken van Nieuw-Guinea in de constellatie van de RIS een urgentiepunt vormt van de
strijd van de Masjumi.
Wie Bodjonegoro’s resident was
'N zijn hoedanigheid van T.
B, A, voor Oost-Java buiten het» Negara-gebied heeft de heer Ch, O, van der Plas naar aanleiding van het overlijden vande neergeschoten. resident van Bodjonegoro een radiorede gehouden, waarin hij o.m, zeide de overledene steeds te hebben bewonderd om de diepte van zijn vastberadenheid, zijn moed en zijn volkomen zuiverheid.
Hij cijferde zichzelf steeds weg. Hij ontving dreigbrief op dreigbrief, vooral in begin het van de vastenmaand, en daarin werden ook zijn vrouw en kinderen met uitroeiing bedreigd.
Van der Plas had steeds aangeraden voor bescherming te zorgen, maar de overledene wilde daarvan niets weten, Twee maanden geleden is er inderdaad een aanslag gepleegd: een granaat verwondde de oudste zoon en beschadigde het huis. Maar nog steeds wilde de resident. geen
bescherming: hij wilde zijn
Een groot Indonesiër is
heengegaan
Wat wacht Indonesië als hier geen recht gedaan wordt?
mensen voorgaan in vertrouwen en geloof.
„Na het bevel tot staken der vijandelijkheden volgden meer dreigbrieven en toen Donderdag j.l, bleek, dat ook van republikeinse zijde geen waarborgen meer konden worden gegeven, heb ik hem opgebeld en gevraagd welke maatregelen hij had genomen”, aldus Van der Plas,
„Maar RP. Gondosudiknjo wilde zich niet afsluiten,
Een groot Indonesiër is heengegaan. Wat wacht Indonesié, als individuën als zijn moordenaars niet onschadelijk worden gemaakt?”,
D.I. in Karet
Dinsdag 8 Nov. omstreeks
11 uur werd de heer T.W. de V. controleur van de K.L.M.
nabij Karet, waar hij de chauffeurs van de K.L.M.-trucks controleerde, aangehouden door vier met revolvers bewapende Indonesiërs. Een van deze lieden toonde een embleem van de Darul Islam en hij maakte duidelijk, dat het beter voor de heer de V. was, zijn werkzaamheden te staken en ook de reeds door hem gecontroleerde overtredingen niet te rapporteren.
Kabinet en Masjumi voor R.T.C.
Afwijzing betekent veel. meer
zorgen dan goedkeuring
Mz Moh. Rum heeft tijdens de zitting van het republikeinse kabinet van Maandag 7 Nov., welke zitting onder leiding stond van vice-premier, Hamengku Buwono, verslag uitgebracht over de resultaten van de
accoord
Naar in officiële republikeinse kringen verluidt, zal het kabinet de resultaten van de R.T.C. aanvaarden.
Men verwacht echter, dat het kabinet een beslissing zal uitstellen tot de komst van premier Hatta.
Intussen is de partijraad van de Masjumi de afgelopen drie dagen bijeen geweest, om de rapporten van mr, Rum te horen.
Criminaliteit in Surabaja
OENSDAG 9 Nov. ontving de op een wijkkantoor te Surabaja werkzame M.
in zijn woning bezoek twee onbekende mannen, die hem meenamen, onder het voorwendsel van de politie te zijn: zij brachten hem naar een begraafplaats waar zij hun slachtoffer _vastbonden en diens buik opensneden, terwijl zij met een ploertendoder op zijn hoofd sloegen. M. is dusdanig gewond, dat voor zijn leven wordt gevreesd.
Eveneens Woensdagochtend is een zekere A. in de kam pong door de bevolking zwaar mishandeld en levensgevaarlijk gewond.
Dinsdagmiddag is een poging gedaan tot een roof.
overval op een juwelierszaak, welke poging echter mislukte:
twee goedgeklede Indonesiërs stapten de winkel binnen en informeerden naar horloges, terwijl een derde binnenkwam en meteen naar de werkplaats doorliep, waarop een der klanten een revolver trok. De be dienende dame liep gillend de straat op, waarop de rovers zonder buit de benen namen,
Dinsdagmiddag is een zekere B.K. op de Amsterdam-kade te Surabaja als gevolg van de onheuse behandeling van arbeiders door een aantal hunner op dusdanige wijze toegetakeld, dat hij in de CBZ.
moest worden opgenomen. De politie heeft 8 aanhoudingen verricht.
Tabak fen voedsel
voor bos
Op verzoek van de _bevolking, is van het Gunung Sindoro-bos, in het district Parakan, tot een totale oppervlakte van 75 ha. ontgonnen.
De bevolking zal, in overeenstemming met de regeling die getroffen is met de dienst van het Boswezen, op de openge.
komen gronden tabak, ketela
van
en nog enkele andere zg. tweede gewassen gaan verbouwen.
onderwijs en een afdeling Oosters klassiek. Het einddiploma was bij K.B. gelijkgesteld met het HBS-diploma vijf-jarige cursus in Nederland.
De Japanners wijzigden dit schema in zes jaar Lo, drie jaar SMP en daarop aansluitend drie jaar SMT. De Republiek nam dit schema over, alleen de SMT werd SMA,
Sekolah Meningga Bagian
Atas.
Een deel van deze middelbare scholen, de SMA’s, hebben aan de verwachtingen voldaan.
Er is geen reden om de waarde van dit onderwijs in twijfel te trekken. De ervaring heeft evenwel geleerd, dat de mid delbare scholen in de kleinere plaatsen het peil niet hebben kunnen handhaven. Vandaar dat men op het ogenblik de SMA-diploma’s wel erkent, doch voor de toelating tot de universiteit en het bekleden van overheidsambten, bepaalde voorwaarden heeft gesteld ter bescherming van de volwaardige krachten. Zo laat de universiteit hen die in het bezit zijn van een SMA diploma toe onder voorwaarde, dat zij voldoen aan bepaalde door de faculteit te stellen normen. De DAPZ erkent het diploma eveneens voor de toelating. tot een — overheidsambt waarvoor een middelbare schoolopleiding vereist wordt, doch stelt de voorwaarde, dat de aspirant.
ambtenaren een half jaar als maandgelder in functie zijn alvorens zij voorgoed in dienst treden,
Door het aanleggen van deze normen scheidt men het kaf van het koren. Op het ogenblik stelt men alles in het werk om het oude niveau op onderwijsgebied weer te bereiken. Er is geen sprake van, dat de eisen met het oog op de abnormale situatie in het verleden en nu, verlicht zouden zijn. Men houdt de touwtjes strak, waardoor een vrij groot aantal leerlingen van de middelbare scholen bij examens wordt afgewezen, terwijl het aantal studenten, dat voor de examens bakt, ook zeer groot is,
Vervalste papieren,
Enige dagen geleden hebben wij melding gemaakt van het feit, dat studenten gebruik hebben gemaakt van ondeugdelijke papieren om tot de uni versiteit te worden toegelaten.
Dit is voor een deel het gevolg van de verwarring, die er op onderwijsgebied heeft geheerst.
De bonafide student, die zijn papieren in de afgelopen jaren is kwijtgeraakt, kan in de regel zonder veel moeite aanto.
nen, dat hij inderdaad in het bezit van de nodige bescheiden is geweest.
Het onderzoek in dergelijke zaken, en de contrôle van diploma’s in het algemeen, dat gedaan wordt door een dienst van het departement O,K, en W. wordt soms bemoerlijkt doordat de archieven van en_ kele middelbare scholen verlo.
ren zijn gegaan.
Het aantal van hen, dat met behulp van vervalste verkle- * ringen en diploma's het hoger onderwijs tracht binnen te glippen, is vrij groot. Meestal zijn de bedriegerijen zo doorzichtig, dat zij met een opper vlakkig onderzoek aan te wijzen zijn. Gelukt het cen „leer gierige” om door de mazen van het net heen te slippen, hetgeen ondanks alle contrôle toch mogelijk is, dan blijkt op de universiteit ree is spoedig, wat voor vlees men in de kuip heeft. De onvolwaardigen val len vrij spoedig af, degenen die het hoger onderwijs zonder diploma met goed gevolg,,doorstaan”, kunnen ook zonder diploma hun titel halen, Het uiteindelijk gevolg van deze knoeiertjen is dus zeer gering, alhoewel de mentaliteit van deze studenten te denken geeft.
De -minister-president var Oost-Indonesié, Anak Agung Gde Agung, werd bij zijn aankomst op Kemajoran o.m. begroet door de voorzitter vam de Nederlandse delegatie, de heer ’s Jacob (rechts).
(Foto Ipphos).
English translation
=== [Page 1] ===
[Page masthead: 2nd year No. 38 – Indische Courant voor Nederland, 16 November 1949, editorial and administration at Batavia, Molenvliet Oost 8; publisher Indische Courant voor Nederland N.V., Herengracht 342, Amsterdam; subscription price f 15 per year; appears twice a week.]
Gang leader Lot Salawati
arrested in cave
As municipal councillor in the mayor's car
Masamba putsch has deeper political background
(From our correspondent in Makassar)
Makassar, 7 Nov.
THE female member of the municipal council of Makassar, Salawati Daud, who led the gang that recently operated in Masamba and ambushed the Dutchman Th. Pluyter, after which he was murdered, has been arrested by troops in a cave 8 kilometres from Masamba (South Celebes). The government of East Indonesia states that within a week it has succeeded in rolling up the gang and restoring order and calm in the area concerned.
On Saturday evening, so related the released Indonesian driver, he arrived at Masamba, a small place 80 km from Paloppo, and it struck him that everything seemed so dark and mysteriously deserted. He did notice that a few "armed men" were walking along the deathly still streets. But he thought it was the ordinary "peronda" (village watch). When he arrived at the prison he heard shouts of "Angkat tangan" [Hands up], and at once he was looking into the barrel of a rifle. The armed men went to the prison. There one of the detainees, who because he was trusted was allowed to go freely in and out, knocked on a door. To the call "Siapa itu" [Who is it], the man gave his name and the door was opened. But at the same time a few armed men pushed into the prison and opened the doors, whereupon all the detainees, except a few sick ones, went outside. They were "merdeka" [free]. The armed band stopped a car in which a Dutchman was sitting, who was immediately taken along, and with him two other persons were also seized, an Arab and an Indonesian driver. These two were released because they could show an emblem "merah putih" [red and white]. The Dutchman, however, was taken along into the jungle.
When the news of the raid and abduction was received in Makasser, people were convinced that the affair must have been set up by a group from Makasser, and probably by one of the most vehement parties. It was decided to search the home of Mrs Lot Salawati, member of the municipal council and a very well-known extreme-leftist lady. She was not at home, her housemates answered. It turned out that she had left on Sunday morning in a car, lent to her — in all good faith — by the mayor, because she said she wanted to go to Maros on... official business! It has been established that behind the car in which the "honourable member of the municipal council" sat drove another car — hired for ƒ 400 — in which sat 5 Indonesians, pupils of the Indonesian Sekolah Menengah in Makasser. Two of these adventurous schoolchildren were intercepted near Paloppo by soldiers and
the rest went into the jungle, where Lot Salawati and the gang wanted to wage a kind of "guerrilla". That this affair is not an ordinary raid but must be directly connected with the agitation in some political parties here is certain. The Lot Salawati affair is a serious blow in the face, not to speak of an unmasking, of one of the political parties here, of which Salawati is an active member and one of whose members was recently elected a member of the NIT parliament.
[Other article: Handed over – Lieutenant Pikkert and Corporal Van Looyen of the M.L. handed over to the Dutch military authorities at Fort de Kock – not translated]
[Other article: Darul Islam raid south of Brebes – not translated]
[Other article: Train hits a mine near Modjokerto, three dead – not translated]
[Other article: Only Indonesian language in NIT offices – not translated]
[Other article: Examination notice – not translated]
[Other article: From evacuated areas in Central Java: security guaranteed by the TNI; Solo, Muntilan, Magelang – not translated]
[Other article: Farewell dinner for Dr S. C. Alagappan – not translated]
[Other article: Demobilised soldiers leave for New Zealand – not translated]
Sobsi goes to Peking for Indonesia
No withdrawal from W.F.T.U.
THE SOBSI (Central Labour Organisation for all Indonesia) announces in a communication that it is affiliated neither with the F.D.R. (Democratic People's Front) nor with the P.K.I. (Indonesian Communist Party).
The organisation, which played a large role in the Madiun affair, now numbers only 16 trade unions with 220,000 members, whereas it formerly consisted of 34 trade unions with a total of 1,500,000 members.
At its meeting of 5 November last the S.O.B.S.I. decided to send a delegation to the conference of the W.F.T.U. in Peking, where, among other things, the struggle of the workers in Asia and Australia will be discussed. The fate of the Indonesian worker will also be raised there. According to the S.O.B.S.I., decisions will be taken at this conference concerning, among others: cooperation between the trade unions and strengthening the friendship between all workers in the world; the joint struggle against all aggression directed against the trade union and the democratic rights of the worker; improvement of the lot of the worker.
The board of the S.O.B.S.I. then declares that the above-mentioned conference, which has among its aims to support the national freedom movement, was initially to be held in Calcutta, but in connection with the "aggressive attitude of the imperialists" towards the Indian trade unions the place of the conference was moved to Peking.
To the question what attitude the S.O.B.S.I. will adopt towards the W.F.T.U., in connection with the fact that many countries have left this organisation, the board of the S.O.B.S.I. replied that the S.O.B.S.I. remains a member of the W.F.T.U.: "The colonialists declare that the W.F.T.U. is communist and under the leadership of Moscow. That is why many members have left this organisation. There are also many papers that publish with joy reports that the W.F.T.U. is 'fragmented', but reality shows that the number of members has in fact increased."
Finally the board of the S.O.B.S.I. announces that the delegation to the conference in Peking will consist of: Njono (chairman), Suhadiono (secretary) and Saloran, Kondre, Basuki, Gondopratomo and Siti Tudjimah (members).
[Other article: Sukarno not going abroad – not translated]
[Other article: houses for the R.I.S. government in Batavia; level of education must rise; Masjumi and the cabinet on the R.T.C.; who the resident of Bodjonegoro was; Darul Islam in Karet; crime in Surabaja; tobacco and food from forest land; photo captions – not translated]