De Staatsgreep in Madioen: "Zuiveringsactie tegen reactionnairen" (The coup in Madiun: 'purge action against reactionaries')

„Antara" meldt dat blijkens een vertraagd bericht van de Madioense correspondent van het republikeinse blad „Murba" de revolutie in Madioen reeds op 12 September jl. plaats had. De communistische staatsgreep werd volgens het blad „op perfecte wijze" uitgevoerd door een gelijktijdige actie vanuit de omliggende dorpen. De correspondent onthulde, dat de communisten, twee bataljons hadden gestationneerd te Ngawi 26 kilometer ten Noorden van, Madioen, een bataljon in M&dioen zelf, een bataljon in Ponorogo, 23 kilometer ten Zuiden van Madioen, en een, bataljon ln Magetan, twintig kilometer ten Westen van Madioen. Het omverwerpen van het republikeinse bestuur ln Madioen was de „finishing touch" van de gehele staatsgreep. De roden veroorzaakten volgens de correspondent hevige agitatie door te zeggen, dat de regering van Hatta en Soekarno reeds was gevallen. De aanhangers * van Tan Malakka werden tot Trotsfcyisten gebrandmerkt en de leden van de Masjoeminartij' werden als •erraders aangeduid. De enige politieke partijen, die in het communistische gebied zijn toegestaan zijn de P.K.I. en de,,SareIcat Rakjat" (Volksunie). Onder bedreiging met een revolver werden verschillende personen gedwongen om toe te treden tot deze partijen.. Verschillende prominente figuren traden uit vrees toe, aldus de correspondent van „Murba'*. In zijn radiorede voor Radio Gelora Pemoeda (de zender die ln communistische handen ls sedert de staatsgreep te Madioen) zei Moeso o.a. nog het volgende: „Onze revolutie staat onder nationaal communistische leiding. Zij keert zich tegen het imperialisme in hte't algemeen. Dit Imperialisme was de belangrijkste oorzaak van het slechter worden van de politieke en economische toestand in de republiek en van de onmacht van het volk en de arbeiders in het bijzonder om zich te verheffen uit de ellende, welke het gevolg ls van de Nederlandse en Japanse overheersing. Meer dan twintig millloen Indonesische vrouwen zijn_ weduwe geworden doordat hun echtgenoten ln de Japanse tijd romusha werden. Soekarno laat het volk van Indonesië thans kiezen tussen Soekarno en Moeso. Het antwoord van het volk is: Soekarno en Hatta zijn knechten van Japan en Amerika", aldus Moeso. Antara meldt nog, dat Soerlpno aankondigde, dat hij niet langer wilde werken voor de republikeinse regering. Hij zeide, dat het gebeurde in Madioen geen.staatsgreep" was, doch..een zuiveringsactie tegen de reactionnairen". Soerlpno verzekerde, dat hij vooraf geen idee had, dat de Madioenaffaire zou plaats vinden. omdat hij „was uitgenodigd om naar Madioen te komen voor het houden van lezingen en hi1 was van plan geweest om Zondag naar Djokja terug te keren". De „coup" was een verrassing voor hem. Hij verzekerde, dat het volk geen revolutie van plan was tegen de republikeinse regering doch dat het volk zelfs eenheid wenste. Het volk was echter gedwongen „een les te trekken uit dè achter ons liggende gebeurtenissen bijzonderlijk uit het incident te Solo". De communisten namen het Madioense dagblad,,Apl Rakjat' over en maakten dit hun orgaan. Kolonel Djokosoejono, die door de communisten is benoema tot „militair-gouverneur van het gewest Madioen" zeide, dat de communistische staatsgreep geen rebellie is, maar een verbetering van wat Soekarno en Hatta hebben gedaan, aldus een bericht van een communistische radiozender op republikeins gebied. „Het voornaamste doel van de revolutie is het houden van opruiming" in het republikeinse leger van de reactionnaire en koloniale groepen" aldus Djokosoejono, die er het republikeinse leger voorts van beschuldigde een opruimingscampagne te hebben gehouden onder de jonge revolutlonnaire strijdkrachten ln Solo en als antwoord daarop hebben de communisten de koloniale en reactionnaire groepen in Madioen gearresteerd. Djokosoejono was hoofd van het republikeinse bureau voor de volksstrijdkrachten (Laskars Pemoeda's). (Vervolg zie pag. II kol. 6)

=== [Page 1] === The coup in Madioen: "Purge action against reactionaries"! "Antara" reports that according to a delayed report from the Madioen correspondent of the Republican paper "Murba" the revolution in Madioen already took place on 12 September last. The communist coup was, according to the paper, carried out "in a perfect manner" by a simultaneous action from the surrounding villages. The correspondent revealed that the communists had stationed two battalions at Ngawi 26 kilometres north of Madioen, one battalion in Madioen itself, one battalion in Ponorogo, 23 kilometres south of Madioen, and one battalion in Magetan, twenty kilometres west of Madioen. The overthrow of the Republican administration in Madioen was the "finishing touch" of the entire coup. The Reds caused great agitation, according to the correspondent, by saying that the government of Hatta and Soekarno had already fallen. The followers of Tan Malaka were branded as Trotskyists and the members of the Masjumi party were designated as traitors. The only political parties that are allowed in the communist area are the P.K.I. and the "Sarekat Rakjat" (People's Union). Under threat of a revolver various persons were forced to join these parties. Various prominent figures joined out of fear, according to the correspondent of "Murba". In his radio speech on Radio Gelora Pemuda (the transmitter that has been in communist hands since the coup at Madioen) Musso said among other things the following: "Our revolution is under national communist leadership. It turns against imperialism in general. This imperialism was the most important cause of the worsening of the political and economic situation in the republic and of the powerlessness of the people and the workers in particular to raise themselves from the misery that is the consequence of Dutch and Japanese domination. More than twenty million Indonesian women have become widows because their husbands became romusha in the Japanese time. Soekarno now lets the people of Indonesia choose between Soekarno and Musso. The answer of the people is: Soekarno and Hatta are servants of Japan and America," said Musso. Antara further reports that Suripno announced that he no longer wanted to work for the Republican government. He said that what happened in Madioen was not a "coup" but "a purge action against the reactionaries". Suripno assured that he had no idea beforehand that the Madioen affair would take place, because he "had been invited to come to Madioen to give lectures and he had been planning to return to Djokja on Sunday". The "coup" was a surprise to him. He assured that the people did not plan a revolution against the Republican government but that the people even wished unity. The people were, however, forced "to draw a lesson from the events behind us, in particular from the incident at Solo". The communists took over the Madioen daily "Api Rakjat" and made it their organ. Colonel Djokosujono, who has been appointed by the communists "military governor of the region of Madioen", said that the communist coup is not a rebellion, but an improvement of what Soekarno and Hatta have done, according to a report from a communist radio transmitter in Republican territory. "The main purpose of the revolution is to hold a 'clean-up' in the Republican army of the reactionary and colonial groups", said Djokosujono, who further accused the Republican army of having held a clean-up campaign among the young revolutionary armed forces in Solo and as an answer to that the communists have arrested the colonial and reactionary groups in Madioen. Djokosujono was head of the Republican bureau for the people's armed forces (Laskar Pemuda's). (Continued, see page II column 6)