Explicatie gevraagd: Doodvonnissen Madiun-affaire (Explanation requested: death sentences Madiun affair)

(Van onze correspondent) Op Zondagavond 20 December 1948 zijn „ergens in de buurt van Solo" de communisten-„leiders" mr. Amir Sjarifoeddin, drs. Soeripno, drs. Maroeto Daroesman, Sardjono, Djokosoejono, Oei Goe Hwat, Harjono, Katamhadi, Soekarno, Honomarsono en D. Slangkoe, allen hoofdfiguren in de Madioen-rebellie, doodgeschoten. Zij werden begraven in de desa Ngalihan Laloeng, regentschap Karanganjar, residentie Soerakarta. Tezamen zijn zij begraven in een massagraf van 5 x 2 m. In die tijd van de Madioenrebellie onder leiding van de pas uit Europa gekeerde Moeso tegen het gezag van de republiek Djokja stelde niemand veel vragen. Later, toen de rust was weergekeerd, is de regering van Djokja dikwijls gevraagd om inlichtingen te verschaffen omtrent de gebeurtenissen, die geleid hebben tot de gevangenneming van de communistische rebellen, hun berechting en hun dood. Behoudens vaststelling van het feit, dat de aanstichters van de rebellie waren gefusilleerd, heeft de republikeinse regering te Djokja nimmer een omstandige verklaring over deze affaire gegeven, zodat tot op dit ogenblik bijv. nog twijfel bestaat aan de dood van Tan Malaka. Het parlementslid mevr. Moedigdo heeft zich geruime tijd geleden al voor deze affaire geïnteresseerd en heeft, nu in feite de republikeinse regering van Djokja de zaken te Djakarta heeft overgenomen en de eenheidsstaat Republiek Indonesia is gesticht, te kennen gegeven hierover de regering alsnog ter verantwoording te zullen roepen. Intussen heeft zij zich opgeworpen als pleitbezorgster van enkele van de nabestaanden der doodgeschoten rebellen-leiders, aan wie kortgeleden toestemming werd verleend de stoffelijke resten te doen identificeren en herbegraven. Zij wachten echter nog steeds op een officiële bevestiging door de regering van het bijna twee jaren geleden voltrokken doodvonnis. Zij hebben thans advocaten in de arm genomen. Mevr. Mangkoe, mevr. Oei Goe Hwat en mevr. Moedigdo zijn verder voornemens om zich opnieuw tot premier Natsir te wenden met het verzoek om een nadere verklaring omtrent de omstandigheden, die hebben geleid tot de ter dood veroordeling van de gevangengenomen communisten-leiders, o.m. de wettelijke bepalingen waarop het doodvonnis steunt, de rechtbank die de vonnissen velde en waar de rechtzitting heeft plaatsgehad. Bedoelde dames bevinden zich tot dit doel thans te Djakarta, doch konden premier Natsir, die drie dagen vacantie doorbrengt op het buitenverblijf te Tjipanas, voorlopig niet te spreken krijgen.

=== [Page 1] === Explanation requested: Death sentences Madiun affair (From our correspondent) On Sunday evening 20 December 1948 "somewhere in the vicinity of Solo" the Communist "leaders" Mr. Amir Sjarifoeddin, Drs. Suripno, Drs. Maruto Darusman, Sardjono, Djokosujono, Oei Gee Hwat, Harjono, Katamhadi, Sukarno, Honomarsono and D. Slamet [Slangkoe] [?], all principal figures in the Madiun rebellion, were shot dead. They were buried in the desa Ngalihan Laloeng, regency of Karanganyar, residency of Surakarta. Together they were buried in a mass grave of 5 x 2 m. In the time of the Madiun rebellion, under the leadership of Musso, who had just returned from Europe, against the authority of the republic of Djokja, nobody asked many questions. Later, when calm had returned, the government of Djokja was often asked to provide information about the events that led to the capture of the communist rebels, their trial and their death. Except for establishing the fact that the instigators of the rebellion had been shot, the Republican government in Djokja has never given a detailed statement about this affair, so that up to this moment there is for instance still doubt about the death of Tan Malaka. The member of parliament Mrs. Mudigdo already interested herself in this affair some time ago and, now that the Republican government of Djokja has in fact taken over affairs in Djakarta and the unitary state Republic of Indonesia has been founded, has made known that she will still call the government to account over it. Meanwhile she has set herself up as advocate of some of the surviving relatives of the shot rebel leaders, who were recently granted permission to have the mortal remains identified and reburied. They are still waiting, however, for official confirmation by the government of the death sentence carried out almost two years ago. They have now taken lawyers on board. Mrs. Mangku, Mrs. Oei Gee Hwat and Mrs. Mudigdo further intend to turn again to premier Natsir with the request for a fuller statement concerning the circumstances that led to the death sentence of the captured communist leaders, among other things the legal provisions on which the death sentence rests, the court that passed the sentences and where the hearing took place. The ladies in question are for this purpose now in Djakarta, but were provisionally unable to get to speak to premier Natsir, who is spending three days of vacation at the country residence in Tjipanas.