Djakarta zag gruwelijke tv-film over opgraving lijken van generaals (Jakarta saw gruesome TV film of the exhumation of the generals' bodies)

DJAKARTA Duizenden in Djakarta hebben voor dc televisie een verschrikkelijke film gezien. Vijf minuten lang ontrolde zich voor hun ogen het beeld van de opgraving van de deerlijk verminkte lijken van zeven officieren, onder wie zes generaals, die bij de mislukte staatsgreep van 30 september werden vermoord. De lijken van deze zeven legerofficieren, die zijn afgeslacht na eerst gemarteld te zijn, werden in het dorp Loban Boeaja, rond twaalf km ten zuiden van Djakarta, in een droge put geworpen. Verschillende lijken waren onthoofd of in stuuken gesneden en doorzeefd met kogels en bajonetsteken. Ze werden bij stukken uit de put gehaald na eerst door soldaten die naar beneden waren gegaan, aan stukken hout te zijn vastgemaakt. Het is waarschijnlijk aan de tegenwoordigheid van geest van enkele vrouwen van ontvoerde generaals te danken geweest zij kwamen op het idee de andere generaals per telefoon te waarschuwen dat het leven van generaal Nasoetion, minister van defensie en opperbevelhebber van de strijdkrachten gespaard is gebleven. Nasoetion wist in pyama te ontsnappen door overeen muur om zijn huis te klimmen. Zijn dochtertje van vijf jaar werd door een kogel getroffen en overleed de volgende dag in het ziekenhuis. De generaal heeft het leven te danken aan luitenant Piet Tendeam, die in Nasoetion’s huiswas toen rebellen daar binnendrongen. Terwijl Nasoetion vluchtte vroegen zij aan Tendeam, die geen uniform aan had, of hij minister van defensie was. Tendeam, die vaag op generaal Nasoetion leek, aarzelde geen ogenblik en zei „ja” waarop hij met kogels werd doorzeefd. Vlak voor de vertoning van de film verscheen generaal Soeharto op 't, televisiescherm. Met een van woede trillende stem gaf hij bijzonderheden over de moord op de generaals. Hij zei dat men de lijken had gevonden vlak bij de basis waar de luchtmacht vrijwilligers van de communistische bewegingen Pemoeda Rakjat (voor de mannen) en Gerwani (voor de vrouwen) opleidde. Een van de vrouwelijke vrijwilligers, die in Cheribon is gearresteerd, heeft verklaard dat de vrijwilligers uit Midden-Java waren gekomen. Generaal Soeharto bestreed de verklaring van president Soekarno, volgens welke de luchtmacht niet betrokken is geweest bij de mislukte staatsgreep. Een half uur later reageerde de bevelhebber van de luchtmacht, vice-maarschalk Dhani, hierop voor Radio-Djakarta. Hij gaf een dagorder uit, waarin hij een voorbeeldige bestraffing beloofde van de leden van de luchtmacht, van wie bewezen zou kunnen worden dat zij aan het complot hadden deelgenomen. Na de plechtige begrafenis van de zeven officieren, die president Soekarno tot „helden van de revolutie” heeft uitgeroepen is voor geheel Indonesië een week rouw afgekondigd. Soekarno was niet op de begrafenis. Generaal Nasoetion sprak met een asgrauw gezicht en kennelijk met moeite zijn ontroering beheersend, de lijkrede uit voor zijn vrienden. Na het blazen van de Last post, had hij ruim ’n minuut nodig voor hij hij voor de lijkkisten. \ V, Na een gloedvolle hulde gebracht te hebben aan de ontslapenen, deed Nasoetion een beroep op alle aanwezigen niet toe te geven aan de zucht tot wraak en het oordeel aan God over te laten. Duizenden mensen stonden langs de route naar het Heidenkerkhof. Op de daken van de huizen lang de route waren soldaten geposteerd. De vrouw van de vermoorde generaal Jani moest bij de begrafenis van haar man worden ondersteund door twee militairen. Op de foto boven dit artikel de begrafenisstoet, waarin talrijke vrachtauto's met militairen meereden, op weg naar de begraafplaats.

=== [Page 1] === DJAKARTA. Thousands in Djakarta have seen a terrible film on television. For five minutes the image unrolled before their eyes of the exhumation of the badly mutilated bodies of seven officers, among them six generals, who were murdered in the failed coup of 30 September. The bodies of these seven army officers, who were slaughtered after first being tortured, were thrown into a dry well in the village of Loban Boeaja [Lubang Buaya], about twelve km south of Djakarta. Several bodies were beheaded or cut to pieces and riddled with bullets and bayonet stabs. They were brought out of the well in pieces after first being tied to pieces of wood by soldiers who had gone down. It is probably thanks to the presence of mind of some wives of abducted generals that - they had the idea of warning the other generals by telephone - the life of General Nasoetion, minister of defence and commander-in-chief of the armed forces, was spared. Nasoetion managed to escape in pyjamas by climbing over a wall around his house. His daughter of five was hit by a bullet and died the next day in hospital. The general owes his life to Lieutenant Piet Tendean, who was in Nasoetion's house when rebels penetrated it. While Nasoetion fled they asked Tendean, who was not wearing a uniform, whether he was the minister of defence. Tendean, who vaguely resembled General Nasoetion, did not hesitate for a moment and said "yes", whereupon he was riddled with bullets. Just before the screening of the film General Soeharto appeared on the television screen. With a voice trembling with rage he gave details about the murder of the generals. He said that the bodies had been found close to the base where the air force trained volunteers of the communist movements Pemoeda Rakjat [Pemuda Rakyat] (for the men) and Gerwani (for the women). One of the female volunteers, who has been arrested at Cheribon [Cirebon], has declared that the volunteers had come from Central Java. General Soeharto disputed the statement of President Soekarno, according to which the air force had not been involved in the failed coup. Half an hour later the commander of the air force, Air Vice-Marshal Dhani, reacted to this on Radio Djakarta. He issued an order of the day in which he promised exemplary punishment of the members of the air force who could be proved to have taken part in the plot. After the solemn funeral of the seven officers, whom President Soekarno has proclaimed "heroes of the revolution", a week of mourning has been proclaimed for the whole of Indonesia. Soekarno was not at the funeral. General Nasoetion, with an ashen face and evidently controlling his emotion with difficulty, delivered the funeral oration for his friends. After the sounding of the Last Post he needed a good minute before he [stood] before the coffins. [Translator's note: the OCR is garbled here.] After a glowing tribute to the departed, Nasoetion appealed to all present not to give in to the desire for revenge and to leave the judgment to God. Thousands of people stood along the route to the Heroes' Cemetery. On the roofs of the houses along the route soldiers were posted. The wife of the murdered General Yani had to be supported by two soldiers at the funeral of her husband. In the photo above this article the funeral procession, in which numerous lorries with soldiers rode along, on its way to the cemetery.